|
|
Wie aus der Tabelle hervorgeht, geben die mittel- und osteuropäischen Staaten nun durchschnittlich 1,81 % ihres BIPs für den Verteidigungsbereich aus - weniger als der Durchschnitt der alten NATO-Mitglieder von 2,21 %, aber im Großen und Ganzen mit dem EU-Durchschnitt von 1,85 % vergleichbar.
|
|
|
Since the mid-1990s the Central and Eastern European states have - with NATO's support and encouragement - instituted further defence reforms. These have generally focused on further reductions in the overall size of armed forces and the development of forces capable of contributing to peace-support operations. The decline in defence spending bottomed out in the mid-1990s. Since then most of the Central and Eastern European states have introduced small increases in their defence budgets. The prospect of NATO membership has played a central role in generating political pressure for further defence reforms, contributions to NATO-led operations in the Balkans and increases in defence spending. Moreover, NATO's Partnership for Peace programme, its Planning and Review Process and the Membership Action Plan have provided an institutional framework for thinking through defence reform issues. As the table shows, the Central and Eastern European states now spend an average of 1.81 per cent of their GDP on defence - less than the old NATO average of 2.12 per cent but broadly comparable with the EU average of 1.85 per cent.
|
|
|
Les pays d'Europe centrale et orientale sont confrontés à des problèmes sérieux et permanents de réforme de la défense. Lorsqu'ils adhéreront à l'OTAN, leurs dilemmes nationaux concernant leur défense auront un impact croissant sur les questions de capacités de défense et de partage des charges au sens large auxquelles toute l'Alliance est confrontée. La pauvreté relative des pays d'Europe centrale et orientale et les nombreux autres problèmes sociaux et économiques qu'ils sont amenés à surmonter impliquent que, même en cas d'augmentation des budgets de défense, les ressources disponibles pour leurs forces armées demeureront limitées. S'il existe un large soutien pour la guerre contre le terrorisme menée par les Etats-Unis, l'absence de menace directe et immédiate contre les pays d'Europe centrale et orientale permet de penser que de sérieuses augmentations des dépenses de défense sont peu probables à l'avenir. Les gouvernements d'Europe centrale et orientale sont confrontés à la tâche difficile qui consiste à concilier des ressources limitées pour la défense et des engagements de participation à des opérations internationales de soutien de la paix, au déclin de l'efficacité opérationnelle du gros de leurs forces armées et au report de décisions d'acquisition.
|
|
|
Desde mediados los años noventa, los países de Europa Central y Oriental han emprendido, con el apoyo y el estímulo de la OTAN, amplias reformas en el terreno de la defensa. Generalmente, estas reformas se han centrado en las reducciones en el tamaño de sus fuerzas armadas y en la preparación de unidades capaces de colaborar en las operaciones de mantenimiento de la paz. La reducción de los gastos de defensa tocó fondo a mediados de la década de los noventa, y desde entonces, la mayor parte de los países de Europa Central y Oriental han introducido pequeños incrementos en sus presupuestos de defensa. La perspectiva de convertirse en miembros de la OTAN ha desempeñado un papel esencial, provocando una fuerte presión política a favor de las grandes reformas de la defensa, las contribuciones a las operaciones dirigidas por la OTAN en los Balcanes y el incremento de los gastos de defensa. Además, el programa de la Asociación para la Paz de la OTAN, su Proceso de Planificación y Revisión y su Plan de Acción para la Adhesión han proporcionado un marco institucional en el que encuadrar los diferentes aspectos de la reforma de la defensa. Tal como demuestran las estadísticas, los países de Europa Central y Oriental gastan en defensa, en la actualidad, una media del 1,81 % de su PIB - inferior a la media de los miembros actuales de la OTAN, el 2,12 %, aunque muy similar a la media de los países de la UE, que es del 1,85 %.
|
|
|
Dopo la metà degli anni '90 i paesi dell'Europa centrale e orientale hanno avviato - con il sostegno e l'incoraggiamento della NATO - ulteriori riforme della difesa. Queste si sono in generale concentrate su ulteriori riduzioni dell'entità globale delle forze armate e sullo sviluppo di forze in grado di contribuire alle operazioni a sostegno della pace. La riduzione nelle spese della difesa ha toccato il fondo alla metà degli anni '90. Da allora, la maggior parte dei paesi dell'Europa centrale e orientale ha introdotto piccoli aumenti nei loro bilanci della difesa. La prospettiva di un'adesione alla NATO ha avuto un ruolo fondamentale nel produrre l'impulso politico per ulteriori riforme della difesa, per la partecipazione alle operazioni a guida NATO nei Balcani e per gli aumenti nelle spese per la difesa. Inoltre, il programma del Partenariato per la Pace, il Processo di pianificazione e di riesame ed il Piano d'azione per l'adesione della NATO hanno costituito un quadro istituzionale per elaborare dettagliatamente le questioni relative alla riforma della difesa. Come mostra la tavola, i paesi dell'Europa centrale e orientale ora spendono in media l'1,81% del loro PIL per la difesa - meno della media della vecchia NATO del 2,12%, ma abbastanza simile alla media della UE dell'1,85%.
|
|
|
Desde meados dos anos 90, os países da Europa Central e Oriental fizeram - com o apoio e encorajamento da OTAN - novas reformas da defesa. Estas centraram-se geralmente em novas reduções da dimensão geral das forças armadas e no desenvolvimento de forças capazes de contribuir para as operações de apoio da paz. O declínio das despesas da defesa atingiu o seu máximo em meados dos anos 90. Desde então, a maior parte dos países da Europa Central e Oriental fizeram pequenos aumentos nos seus orçamentos da defesa. A perspectiva da adesão à OTAN desempenhou um papel central na criação de pressão política a favor de novas reformas da defesa, de contribuição para as operações dirigidas pela OTAN nos Balcãs e de aumento da despesa da defesa. Além disso, o programa da Parceria para a Paz da OTAN, o seu Processo de Planeamento e Análise e o Plano de Acção para a Adesão proporcionaram um quadro institucional para reflectir sobre as questões da reforma da defesa. Como mostra o quadro, os Países da Europa Central e Oriental gastam agora com a defesa uma média de 1,81% do PIB - menos do que a média de 2,12% da antiga OTAN mas bastante comparável com a média da UE de 1,85%.
|
|
|
Από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 τα κράτη της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης θεσμοθέτησαν -με την υποστήριξη και την ενθάρρυνση του ΝΑΤΟ- και άλλες αμυντικές μεταρρυθμίσεις. Αυτές εστιάστηκαν κυρίως σε περαιτέρω μειώσεις του συνολικού αριθμού των ενόπλων δυνάμεων και σε ανάπτυξη δυνάμεων ικανών να συνεισφέρουν στις επιχειρήσεις υποστήριξης της ειρήνης. Η μείωση στις αμυντικές δαπάνες έφθασε στα κατώτατα επίπεδα στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Έκτοτε τα περισσότερα κράτη της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης προχώρησαν σε μικρές αυξήσεις όσον αφορά τους αμυντικούς τους προϋπολογισμούς. Η προοπτική να γίνουν τα κράτη αυτά μέλη του ΝΑΤΟ έπαιξε σημαντικό ρόλο στη δημιουργία πολιτικής πίεσης για περαιτέρω αμυντικές μεταρρυθμίσεις, συνεισφορές στις νατοϊκές επιχειρήσεις στα Βαλκάνια και αυξήσεις στις αμυντικές δαπάνες. Επιπλέον, το πρόγραμμα της Σύμπραξης για την Ειρήνη του ΝΑΤΟ, η Διαδικασία Σχεδιασμού και Αναθεώρησης και το Σχέδιο Δράσης για Μελλοντικά Μέλη προσέφεραν ένα θεσμικό πλαίσιο για μελέτη των θεμάτων αμυντικής μεταρρύθμισης. Όπως δείχνει και ο πίνακας, σήμερα τα κράτη της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης δαπανούν κατά μέσο όρο 1,81% του ΑΕΠ τους για την άμυνα -το ποσοστό αυτό είναι μικρότερο από το μέσο όρο του 2,12% που είχε το παλαιό ΝΑΤΟ αλλά περίπου στα ίδια επίπεδα του 1,85% της ΕΕ.
|
|
|
Sinds zij lid zijn geworden van de NAVO, zijn de Tsjechische Republiek, Hongarije en Polen alle aan een nieuwe, uitgebreide doorlichting van hun defensie begonnen. Naar aanleiding daarvan kwam voor hun alle drie naar voren dat een bescheiden verhoging van de defensie-uitgaven gewenst was, naast een verdere afslanking van de strijdkrachten en maatregelen om tot een vrijwilligersleger te komen in plaats van een dienstplichtigenleger. Dit duidt op de volgende benadering van defensiehervorming: krimp het bestaande leger in (zowel de actieve als de reservetroepen) om middelen vrij te maken waarmee de vermogens en de operationele effectiviteit van de resterende troepen kunnen worden verbeterd. In hoeverre deze benadering de Midden- en Oost-Europese staten in staat zal stellen hun problemen op te lossen, staat nog te bezien. Wellicht zijn radicalere stappen noodzakelijk, om de middelen te genereren die nodig zijn voor een meer ingrijpende modernisering van de strijdkrachten.
|
|
|
Od poloviny 90. let země střední a východní Evropy uskutečňovaly - za podpory a povzbuzování ze strany NATO - další vojenské reformy. Ty se obecně zaměřovaly na další snižování celkového počtu ozbrojených sil a budování sil schopných přispívat k operacím na podporu míru. Pokles ve výdajích na obranu dosáhl nejnižšího bodu v polovině 90. let. Od té chvíle většina zemí střední a východní Evropy začínala své obranné rozpočty opět pomalu zvyšovat. Ústřední roli při vytváření politického tlaku na další reformy obrany, příspěvky k operacím pod vedením NATO na Balkáně a zvyšování výdajů na obranu sehrála naděje na členství v NATO. Program NATO Partnerství pro mír, jeho proces plánování a hodnocení a Akční plán členství pak poskytly institucionální rámec pro promýšlení otázek reformy obrany. Jak ukazuje tabulka, země střední a východní Evropy nyní vydávají na obranu v průměru 1,81 procent svého HDP - což je sice méně než průměr 2,12 ve starém NATO, ale obecně srovnatelné s průměrem EU, který je 1,85 procent.
|
|
|
Siden midten af 1990'erne har de central- og østeuropæiske lande med NATO's støtte og opmuntring gennemført yderligere forsvarsreform. De har generelt været fokuseret på at reducere de væbnede styrkers overordnede størrelse yderligere og oprettelsen af styrker, som kan bidrage til fredsstøttende operationer. Faldet i forsvarsudgifterne standsede i midten af 1990'erne. Siden da har størsteparten af de central- og østeuropæiske lande hævet forsvarsbudgetterne en smule. Udsigten til NATO-medlemskab har spillet en central rolle i det politiske pres for yderligere forsvarsudgifter. Derudover har NATO's Partnerskab for Fred-program, dets Planlægnings- og Gennemgangsproces og Medlemskabshandlingsplan udgjort en institutionel ramme for at gennemtænke emner i forbindelse med forsvarsreform. Som tabellen viser, anvender de central- og østeuropæiske lande i gennemsnit 1,81% af deres BNP på forsvar, hvilket er mindre end det gamle gennemsnit i NATO på 2,12%, men i det store og hele lig EU-gennemsnittet på 1,85%.
|
|
|
A 90-es évek közepe óta Közép- és Kelet-Európa országai a NATO támogatásával és bátorítása mellett további védelmi reformokat hajtottak végre. Ezek általában a fegyverese erők létszámának csökkentésére és a béketámogató hadműveletekben részvételre képes haderő kiépítésére törekedtek. A védelmi kiadások szintje a 90-es évek közepén érte el a minimumot. Azóta a legtöbb közép- és kelet-európai országban a védelmi költségvetés szerény mértékű emelkedését figyelhetjük meg. A NATO tagság lehetősége jelentős szerepet játszott abban, hogy politikai nyomásgyakorlás által további reformokra kerüljön sor, az egyes országok hozzájáruljanak a NATO-vezette műveletekhez és növeljék védelmi kiadásaikat. Ezen felül a NATO békepartnerségi folyamata, annak Tervezési és Áttekintési Folyamata és a Tagsági Akcióterv intézményes kereteket biztosítottak a honvédelmi reformfolyamat részletes átgondolására. A táblázat is jól mutatja, hogy Közép- és Kelet-Európa országai jelenleg átlagban a GDP 1,81%-át költik védelemre ez kevesebb mint a régi NATO átlag 2,12% de összehasonlítható az EU átlagos 1,85%-os értékével.
|
|
|
Siden midten av 1990-tallet har de sentral- og øst-europeiske landene - med NATOs støtte og oppmuntring - satt i gang ytterligere forsvarsreformer. Disse har generelt blitt rettet mot ytterligere reduksjoner i den totale størrelsen på de væpnede styrker og utvikling av styrker som er i stand til å bidra til fredstøtteoperasjoner. Svekkelsen av forsvarsutgiftene nådde bunnen i midten av 1990-årene. Siden da har de fleste landene i Sentral- og Øst-Europa innført små økninger i sine forsvarsbudsjetter. Mulighetene for NATO-medlemskap har spilt en sentral rolle ved å legge politisk press for ytterligere forsvarsreformer, bidrag til NATO-ledede operasjoner på Balkan og økning av forsvarsutgiftene. Videre har NATOs Partnerskap for fred-program, dens Planleggings- og vurderingsprosess og Handlingsplan for medlemskap, gitt en institusjonell ramme for å tenke gjennom forsvarsreformspørsmål. Som tabellen viser, bruker nå landene i Sentral- og Øst-Europa et gjennomsnitt på 1,81% av sitt BNP på forsvar - mindre enn det gamle NATO-gjennomsnittet på 2,12%, men i stor grad sammenlignbart med EUs gjennomsnitt på 1,85%.
|
|
|
Od połowy lat 1990. państwa Europy Środkowej i Wschodniej - ze wsparciem i zgodnie z zachętą ze strony NATO - wprowadzają dalsze reformy systemu obronnego. Zazwyczaj koncentrują się one na dalszej redukcji ogólnych rozmiarów sił zbrojnych oraz na rozwijaniu sił zdolnych do udziału w operacjach pokojowych. Spadek wydatków obronnych został odwrócony w połowie lat 1990. Od tego czasu większość państw środkowo- i wschodnioeuropejskich wprowadziło małe podwyżki w swoich budżetach obronnych. Perspektywa członkostwa w NATO odegrała kluczową rolę jako element nacisków politycznych wspierających dalsze reformy obronności, udział w dowodzonych przez NATO operacjach na Bałkanach, a także wydatki na obronę. Co więcej, natowski program Partnerstwa dla Pokoju, Proces Planowania i Oceny Wykonania (PARP) oraz Plan Działań na rzecz Członkostwa (MAP) stworzyły ramy instytucjonalne do analizy kwestii związanych z reformą systemów obronnych. Jak pokazuje tabela, państwa w Europie Środkowej i Wschodniej wydają obecnie średnio 1,81 % swojego PKB na obronę - mniej niż wynosi średnia dla długoletnich członków, tj. 2,12 %, ale ogólnie porównywalnie do średniej w Unii Europejskiej, tj. 1,85%.
|
|
|
В середине девяностых годов государства Центральной и Восточной Европы стали проводить дальнейшие реформы. Главное внимание в них уделялось дополнительным сокращениям общей численности вооруженных сил и созданию воинских формирований, способных участвовать в операциях по поддержанию мира. Процесс сокращения расходов на оборону остановился в середине девяностых годов. После этого в большинстве государств Центральной и Восточной Европы произошло незначительное увеличение их оборонных бюджетов. Главную роль в создании политического давления в направлении проведения дальнейших военных реформ, выделения воинских контингентов для участия в операциях под руководством НАТО на Балканах и повышения расходов на оборону сыграла перспектива вступления в НАТО. Более того, программа НАТО «Партнерство ради мира» и План действий по подготовке к членству в НАТО создали институциональную основу для осмысления вопросов военной реформы. Как видно из таблицы, государства Центральной и Восточной Европы теперь расходуют на оборону в среднем 1,81% своего ВВП, что ниже, чем в среднем у старых членов НАТО, - 2,12% у но, в общем, сопоставимо со средней величиной по ЕС, равной 1,85%.
|
|
|
1990’ların ortalarından itibaren Orta ve Doğu Avrupa ülkeleri NATO’nun desteği ve teşviki ile savunma reformlarını arttırdılar. Bu reformlar genellikle silahlı kuvvetlerin çapını küçültmek ve barışı destekleme operasyonlarına katkıda bulunma yeteneğine sahip kuvvetler geliştirmek üzerinde yoğunlaştı. Savunma harcamalarındaki düşüş 1990’ların ortalarında en düşük düzeyine ulaştı. Bu tarihten sonra Orta ve Doğu Avrupa ülkelerinin birçoğu savunma bütçelerinde küçük artışlar yaptılar. Savunma konusunda daha fazla reform yapılması, ve Balkanlar’daki NATO operasyonlarına yapılan katkının ve savunma harcamalarının arttırılması konusunda siyasi baskı oluşturulmasında en önemli rolü NATO üyeliği olasılığı oynadı. Ayrıca NATO’nun Barış İçin Ortaklık programı, Planlama ve Gözden Geçirme Süreci ve Üyelik Eylem Planı da savunma reformu konularının ayrıntılarıyla incelenebilmesi için gereken kurumsal çerçeveyi sağladı. Tabloda görüldüğü gibi Orta ve Doğu Avrupa ülkeleri bugün GSYİH’larının ortalama % 1.81’ini savunmaya harcamaktalarbu oran NATO’nun yüzde 2.12 olan eski ortalamasından düşük olmakla beraber, AB’nin ortalama savunma harcaması olan yüzde 1.85’e çok yakındır.
|
|
|
З середини 1990-х років держави Центральної та Східної Європи - за підтримки НАТО запроваджували подальші оборонні реформи. Головним чином це стосувалося подальшого скорочення війська та формування сил, здатних виконувати операції з підтримки миру. В середині 1990-х років тенденція до скорочення військових видатків припинилася. З того часу більшість країн Центральної та Східної Європи дещо збільшили свої оборонні бюджети. Перспектива вступу до НАТО стала головним аргументом на користь продовження оборонних реформ, участі в операціях під проводом НАТО на Балканах та збільшення військових видатків. Програма "Партнерство заради миру", Процес планування та огляду сил та План підготовки до членства в НАТО створили інституційну основу для розробки заходів оборонної реформи. Як показано на таблиці, нині країни Центральної та Східної Європи витрачають на оборону у середньому 1, 81 % ВВП, що менше, ніж відповідний показник для "старих" членів НАТО (2, 12 %), але наближається до середнього рівня для країн ЄС, що становить 1, 85 % ВВП .
|
