|
|
Mercenari o successivi ausiliari dell'Impero romano, i guerrieri della regione dei Sabei erano soldati di fanteria e cavalleria e arcieri. Vestiti alla araba, erano totalmente a proprio agio nei climi aridi.
|
|
|
The warriors of the Sabaean region were light infantry, cavalry and archers, and fought as mercenaries and auxiliaries for the Roman Empire. Dressed desert-fashion, they were entirely familiar with and comfortable in arid places. This was secondary however, to their reputation as mostly-reliable fighters, of far more worth than ordinary citizens or levies. This was due to the independence that the Sabaean kingdom maintained from the 8th century BC to AD275. This record was based on military might as well as diplomacy and the spice trade including frankincense and myrrh. Never conquered by Rome, Sabaean warriors still found work as mercenaries and auxiliaries in Roman service.
|
|
|
Les guerriers de la région sabéenne formaient une infanterie légère, une cavalerie et des archers qui servaient en tant que mercenaires ou unités auxiliaires pour l'Empire romain. Vêtus pour supporter les conditions désertiques, les endroits arides leur étaient familiers, et ils s'y sentaient à l'aise. Cependant, leur réputation était surtout celle de combattants fiables, pour la plupart, que des citoyens d'unités enrôlées n'auraient pu égaler. L'origine d'une telle situation est à chercher dans l'indépendance que les dirigeants du royaume sabéen avaient parvinrent à maintenir dès le VIIIe siècle av. J.-C., et jusqu'en 275. Ceci fut rendu possible par leur puissance militaire, leurs pratiques diplomatiques et le commerce d'épices, incluant l'encens et la myrrhe. Jamais conquis par Rome, les guerriers sabéens trouvaient tout de même des places de mercenaires et d'auxiliaires dans l'armée romaine.
|
|
|
Die Krieger aus der sabäischen Region waren leichte Infanterie, Kavallerie und Bogenschützen, und kämpften als Söldner oder Auxiliartruppen für das Römische Reich. In ihrer Wüstenkleidung fühlten sie sich in trockenen Klimazonen heimisch und waren sehr vertraut mit den dortigen Gegebenheiten. Doch wichtiger als dies war ihr Ruf als recht zuverlässige Krieger, die von weit größerem Wert waren als gewöhnliche Bürger oder Heerbanne. Dies rührte von der Unabhängigkeit her, die das sabäische Königreich vom 8. Jahrhundert v. Chr. bis 275 n. Chr. aufrechterhielt. Dieser Erfolg basierte nicht nur auf Militärmacht, sondern auch auf Diplomatie und Gewürzhandel – besonders mit Weihrauch und Myrrhe. Obgleich die Römer sie nie erobert hatten, wurden sabäische Krieger dennoch zu Söldnern und Auxiliartruppen im Dienst der Römer.
|
|
|
Los guerreros de la región sabea, tanto mercenarios como tropas auxiliares del Imperio romano, hacían de infantería ligera, caballería o arqueros. Vestían a la manera del desierto y estaban muy familiarizados con los lugares áridos, por los que se movían con comodidad. Sin embargo, su cualidad más importante no era esta, sino la de ser buenos luchadores, por no mencionar su gran valía, muy por encima de los ciudadanos ordinarios o los soldados de leva. Buena causa de ello es la independencia de que gozaron los gobernantes sabeos, desde el siglo VIII a. C. hasta el 275 d. C. Esta singularidad tenía su origen tanto en su poder militar, como en la diplomacia y el comercio de especias, entre las que se incluían la mirra y el francoincienso. A pesar de que Roma no los había conquistado nunca, los guerreros sabeos sí que desempeñaban trabajos como mercenarios o tropas auxiliares a su servicio.
|
|
|
Sabejští válečníci bojovali v římském vojsku nejprve jako žoldnéři, později jako pomocné sbory. Tvořili silné oddíly pěchoty, jízdy i lučištníků. Odívali se po způsobu obyvatel pouště a vynikali schopnostmi operovat v nepříznivých klimatických podmínkách. Především však měli pověst spolehlivých vojáků, kteří měli daleko větší hodnotu než běžní odvedenci. Především díky tomu si sabejské království udrželo nezávislost od 8. století př. n. l. až do roku 275 n. l. Vděčilo za to nejen své vojenské síle, ale i diplomacii a prosperujícímu obchodu s kořením, kadidlem a myrhou. Římané ho nikdy nedobyli, ale sabejští válečníci často vstupovali do jejich řad jako žoldnéři či pomocníci.
|
|
|
Sabejczycy doskonale walczyli na piechotę, z końskiego grzbietu lub jako łucznicy, często bywali najemnikami lub służyli w auxilia Imperium Rzymskiego. Ubrani w arabskim stylu, braki w wyposażeniu nadrabiali umiejętnościami do działania na terenach pustynnych. Jednak ważniejsza była ich reputacja doświadczonych i godnych zaufania żołnierzy, dzięki której byli cenieni bardziej niż żołnierze wielu innych państw i królestw. W dużej części wywodzi się to z niepodległości zachowanej przez królestwo Sabejczyków, którą udało im się zachować od VIII wieku p.n.e. do roku 275 n.e. Sukces ten zawdzięczają nie tylko potędze militarnej, ale także dyplomacji i powodzeniu w handlu, zwłaszcza kadzidłem i mirrą. Nigdy nie zostali podbici przez Rzymian, jednak Sabejczycy z czasem stali się najemnikami i auxilia w służbie Rzymowi.
|
|
|
Воины-сабеи служили наемниками, а позднее союзными войсками римлян. Они поставляли легкую пехоту, конницу и лучников. Одевались они в аравийском стиле и компенсировали недостаток снаряжения способностью вести военные действия в пустыне. Они славились как надежные и опытные бойцы, поэтому их ценили выше, чем копьеносцев многих других государств. Эта высокая оценка подкреплялась тем фактом, что Сабейское царство сохраняло независимость с VIII века до н. э. до 275 г. н. э. Причиной такого успеха была не только военная мощь, но и дипломатия, а также процветающая торговля ароматическими смолами, в частности ладаном и миррой.
|
|
|
Saba bölgesinin savaşçıları, Roma İmparatorluğu için paralı askerler ve de oksilyerler olarak savaşmış hafif piyade, süvari ve de okçulardı. Çöl tarzında giyimli olarak, çorak yerlere tamamıyla alışık ve rahattılar. Ne var ki bu onların ikincil özelliğiydi, ünleri en çok, sıradan yurttaşlardan ve toplama askerlerden çok daha fazla değerli, güvenilir savaşçılar olmalarından geliyordu. Bu, Saba Krallığı'nın MÖ 8. yüzyıldan MS 275'e kadar koruduğu bağımsızlıktan kaynaklanıyordu. Bu sicil, diplomaside olduğu gibi askeri güce ve de tütsü ve kokulu reçineler de içeren baharat ticaretine dayanıyordu. Roma tarafından hiç fethedilmemiş olan Saba savaşçıları, hâlâ Roma hizmetinde paralı askerler ve oksilyerler olarak iş bulurlardı.
|
