|
|
Why am I saying “made a gift?” I think this was the drop to fill the cup, by which the international community identified who was the cause of tension, who heightened tension and who wanted to kill young men and violate the truce.
|
|
|
Серж Саргсян – Ваш вопрос состоит из двух частей. Относительно первой части: я искренне говорю – руководство Азербайджана сделало нам очень большой подарок, проведя Европейские игры в Баку и в ходе этого обеспечив мир, стабильность как на линии соприкосновения, так и на армяно-азербайджанской границе. Но правильней сказать – не мир и стабильность, а иллюзию мира и стабильности. Почему говорю – сделал подарок, потому что это, думаю, была последняя капля, которой международное сообщество убедилось в том, кто является причиной напряженности, кто порождает напряженность, и при чьем желании могут не погибать молодые люди, может не нарушаться перемирие. И здесь, несомненно, я обращаюсь как к господину Туску, так и ко всем европейским структурам, чтобы они отказались от политики, ставящей знак равенства. Чтобы хотя бы как сопредседатели Минской группы в январе, проявляли дифференцированный подход, говорили, кто стреляет, кто является причиной напряженности, кто хочет войны, а кто защищается. Когда есть этот знак равенства и когда у людей бывает чувство безнаказанности, они теряют чувство реальности. Вот по причине такой ситуации я перехожу ко второй части Вашего вопроса, что президент Азербайджана позволил себе очередное проявление такого надменного выступления.
|
|
|
Սերժ Սարգսյան – Ձեր հարցը բաղկացած է երկու մասից: Առաջին մասի վերաբերյալ՝ ես անկեղծորեն եմ ասում՝ Ադրբեջանի ղեկավարությունը մեզ շատ մեծ նվեր մատուցեց՝ անցկացնելով Եվրոպական խաղերը Բաքվում և այդ ընթացքում ապահովելով խաղաղություն, կայունություն ինչպես շփման գծում, այնպես էլ հայ- ադրբեջանական սահմանին: Բայց ավելի ճիշտ՝ ոչ թե խաղաղություն, կայունություն, այլ խաղաղության և կայունության խաբկանք: Ինչո՞ւ եմ ասում՝ նվեր մատուցեց, որովհետև սա, կարծում եմ, վերջին կաթիլն էր, որով միջազգային հանրությունը համոզվեց, թե ո՞վ է լարվածության պատճառը, ո՞վ է լարվածություն ծնում, և ու՞մ ցանկության դեպքում է, որ կարող են երիտասարդներ չզոհվել, որ կարող է չխախտվել հրադադարը: Եվ այստեղ, անշուշտ, ես դիմում եմ ինչպես պարոն Տուսկին, այնպես էլ բոլոր Եվրոպական կառույցներին, որպեսզի հրաժարվեն հավասարության նշան դնելու քաղաքականությունից: Գոնե ինչպես Մինսկի խմբի համանախագահները՝ հունվար ամսին տարբերակված մոտեցում ցուցաբերեն, ասեն` ո՞վ է կրակողը, ո՞վ է լարվածության պատճառը, ո՞վ է պատերազմ ցանկանում, և ո՞վ է պաշտպանում: Երբ այդ հավասարության նշանը կա, և երբ մարդիկ անպատժելիության զգացողություն են ունենում, մարդկանց ոտքերը գետնից կտրվում են: Ահա այդպիսի մի իրավիճակի պատճառով էլ ես անցնում եմ Ձեր հարցի երկրորդ մասին, որ Ադրբեջանի Նախագահը իրեն թույլ տվեց այդպիսի ամբարտավան ելույթի հերթական դրսևորման:
|