|
|
En una iglesia llena del Espritu Santo, siempre oir un clamor de arrepentimiento desde lo ms profundo de una persona. En efecto, usted no puede ser una persona del Espritu Santo hasta que no clame con lloro y con fuerza desde lo ms intimo de su ser.
|
|
|
We never read of Solomon crying out his guts before God. Instead, at the dedication of the temple, he stood with kingly robes on his back and prayed a gracious, majestic, high-sounding prayer. It was all sincere, precise and orderly. But it wasn't a gut-cry — and it didn't penetrate his own heart!
|
|
|
We lezen nooit dat Salomo bad vanuit het binnenste van zijn hart voor God. In plaats daarvan stond hij bij de inwijding van de tempel rechtop, met koninklijke kleding aan, en bad hij een minzaam, verheven, hoogstaand klinkend gebed. Het was allemaal ernstig, precies en orderlijk. Maar het was geen roep vanuit het binnenste van het hart, en het drong niet door tot zijn eigen hart!
|
|
|
Ons lees nooit van Salomo wat sy diepste wese voor God uitgeroep het nie. In plaas daarvan, het hy gestaan by die inwyding van die tempel met koninklike klere aan, en ‘n genadige, majesteuse, hoogdrawende gebed gebid. Dit was alles opreg, noukeurig en ordelik. Maar dit was nie ‘n uitroep uit sy diepste wese nie – en dit het nie sy eie hart deurgedring nie!
|
|
|
Salomon pää oli täynnä viisautta ja suu lauluja. Hän pystyi saarnaamaan ja opettamaan uskomattoman taitavasti. Hänellä oli taidokkaasti organisoitu yhteiskuntajärjestelmä, jonka johtajat olivat lahjakkaita. Kaikki hänen seurakunnassaan näytti olevan säädyllistä ja järjestyksessä. Mutta kaikki, mitä Salomo teki, päätyi Saarnaajan kirjan lauseeseen: "Turhuuksien turhuus, kaikki on turhuutta!"
|
