|
|
L'approfondimento con la pratica sarà poi il lavoro di tutta una vita.L'esperienza fin quì condotta su generazioni ha mostrato che se Vipassana viene insegnata per dei periodi inferiori ai dieci giorni, lo studente non é in grado di raccogliere un'esperienza sufficiente di questa tecnica.Nella tradizione antica, Vipassana veniva insegnata durante dei ritiri della durata di sette settimane.
|
|
|
Στην πραγματικότητα οι δέκα ημέρες είναι το ελάχιστο. Προσφέρει τη βασική εισαγωγή και τη θεμελίωση της τεχνικής. Η ανάπτυξη της τεχνικής είναι μία δια βίου διαδικασία. Εμπειρία πολλών γενεών έχει δείξει ότι εάν η Βιπάσανα διδαχθεί σε περιόδους μικρότερες των δέκα ημερών, ο μαθητής δεν αποκτά επαρκή εμπειρική γνώση της τεχνικής. Παραδοσιακά η Βιπάσανα διδάσκονταν σε κέντρα διαλογισμού για επτά εβδομάδες. Τον 20ο αιώνα οι δάσκαλοι αυτής της παράδοσης άρχισαν να πειραματίζονται με μικρότερες περιόδους σεμιναρίων, ώστε να ταιριάζουν με το γρήγορο ρυθμό και τρόπο ζωής. Έτσι κατέληξαν ότι λιγότερες από δέκα ημέρες δεν είναι αρκετές ώστε να ηρεμήσει ο νους και να δουλέψει σε βαθύ επίπεδο στο φαινόμενο νους-σώμα.
|
|
|
Oikeastaan kymmenen päivää on vähimmäisvaatimus. Siinä ajassa tutustutaan tekniikan perusteisiin ja luodaan pohja omalle harjoitukselle. Todellinen kehitys vaatii elinikäistä harjoittelua. Kokemus on osoittanut, että jos vipassanaa opetetaan lyhyemmissä kuin kymmenen päivän jaksoissa tekniikasta ei ehdi saada riittävästi käytännön kokemusta. Perinteisesti vipassanaa opetettiin seitsemän viikon retriiteillä. 1900-luvun alussa tekniikan opettajat alkoivat kokeilla nopeutuvaan elämänrytmiin paremmin soveltuvia lyhyempiä jaksoja. Kokeiltiin 30 päivän kurssia, kahta viikkoa, kymmentä päivää ja lyhyimmillään seitsemää päivää. Lopputulos oli, että alle kymmenessä päivässä ei ehdi rauhoittua tarkkailemaan mieltä ja kehoa niiden syvemmällä tasolla.
|
|
|
Iš tikrųjų dešimties dienų laikotarpis yra minimumas, jo metu gaunamas įvadas ir technikos pagrindai. Toliau pagal ją tobulėti yra viso gyvenimo darbas. Per kartas besitęsianti patirtis parodė, kad jei Vipasanos mokoma mažiau kaip 10 dienų, studentas negauna pakankamo technikos patyriminio suvokimo. Tradiciškai Vipasanos buvo mokoma atsiskyrus septynias savaites. XX amžiaus pradžioje šios tradicijos mokytojai ėmė eksperimentuoti mėgindami trumpinti laiką siekdami derintis prie greitėjančio gyvenimo tempo. Jie pabandė trisdešimt dienų, dvi savaites, dešimt dienų, septynias dienas ir suprato, kad mažiau kaip dešimt dienų neužtenka protui nuraminti ir gelmėje dirbti su proto ir materijos reiškiniu.
|
|
|
10-dagarskursen är egentligen minimum; den ger en nödvändig introduktion och grund till tekniken. Att fördjupa praktiken är något man gör under hela livet. Erfarenhet under många generationer visar att om Vipassana lärs ut under kortare tid än tio dagar, får eleven inte tillräckligt grepp om tekniken. Traditionellt lärdes Vipassana ut på retreater som varade i sju veckor. I början av 1900-talet började lärare inom denna traditionen att experimentera med kortare tidsperioder, för att möta det allt högre tempot i samhället. De provade 30 dagar, två veckor, tio dagar, och ner till sju dagar – och deras erfarenhet var att mindre än tio dagar inte räcker för att sinnet ska varva ner och arbeta med kropp och sinne på djupet.
|
|
|
Aslında on gün, tekniğe gerekli bir giriş ve temel için gerekli olan en az süredir. Uygulamada gelişmek ise hayat boyu süren bir iştir. Nesiller boyu deneyimler göstermiştir ki Vipassana on günden az bir sürede gösterilirse, öğrenci tekniği deneyimsel olarak yeteri kadar anlayamaz. Geleneksel olarak Vipassana yedi hafta süren inzivalarda öğretilirdi. 20. yüzyıla gelindiğinde, bu geleneğin öğretmenleri, yaşamın hızlı temposuna ayak uydurmak için daha kısa süreleri denemeye başladılar. Otuz günü denediler, iki haftayı, yedi güne kadar düştüler. Fark ettiler ki on günden az bir süre, zihnin sakinleşip zihin-beden olgusuyla derin çalışmak için yeterli değil.
|
|
|
למעשה, עשרה ימים הם המינימום הדרוש כדי להקנות את המבוא והבסיס החיוניים לטכניקה. ההתפתחות בתרגול היא עבודה לכל החיים. ניסיון שנרכש במשך דורות מראה שכאשר הקורס נמשך פחות מעשרה ימים, ההבנה המעשית שהתלמיד רוכש אינה מספקת. מסורת העבר היתה ללמד ויפאסנה בקורסים שנמשכו שבעה שבועות. בתחילת המאה העשרים, החלו המורים שלימדו לפי מסורת זו, לערוך ניסיונות בהוראת הטכניקה על פני פרקי זמן קצרים יותר, כך שהקורסים יתאימו יותר לקצב המהיר של החיים המודרניים. הם ניסו לקיים קורסים שנמשכו שלושים יום, שבועיים, עשרה ימים ואפילו שבוע, וגילו שפרק זמן של פחות מעשרה ימים אינו מספיק כדי לאפשר לתודעה להתייצב ולהעמיק בהבנת התופעה של גוף ונפש.
|
|
|
ඇත්ත වශයෙන්ම, අවමය දින 10 ක පාඨමාලාවයි, එහිදී, භාවනා ක්රමය පිළිබඳ අත්යවශ්යය වන හැඳින්වීම සහ අඩිතාලම සැපයේ. භාවනා පුහුණුව දියුණුකර ගැනීම ජීවිත කාලය පුරාම කළයුතු කාරියකි. පරම්පරා ගණනාවකින් ලද අත්දැකීම් වලින් හඳුනාගෙන ඇත්තේ දින 10 කට වඩා අඩු කාලයකදී විපස්සනා භාවනාව ඉගැන්වූ විට ශිෂ්යයාට භාවනා ක්රමය පිළිබඳව ප්රමාණවත් ප්රායෝගික ග්රහණයක් නොලැබෙන බවය. සාම්ප්රදායිකව, විපස්සනා භාවනා ක්රමය උගන්වනු ලැබුවේ සති 7ක කාලයක් ගතවන නේවාසික පාඨමාලා මගිනි. 20 වන ශත වර්ෂයේ ආරම්භයත් සමඟ මෙම සම්ප්රදාය උගන්වන ගුරුවරු කාර්යය බහුල ජීවන රටාවට ගැලපෙන අයුරින් කෙටි කාලීන පාඨමාලා අත්හදා බැලීමට පටන් ගත්හ. ඔවුහු දින 30ක කාලය, සති 2ක කාලය, දින 10ක කාලය, දින 7 දක්වා අඩුකළ කාලය ද අත්හදා බැලූහ. එහිදී ඔවුන් අවබෝධකර ගත්තේ දින 10 කට වඩා අඩු කාලයක්, සිත සන්සුන් කරගෙන තැන්පත්ව සිත හා ශරීරය පිළිබඳ සංසිද්ධිය- සත්යතාවය, ගැඹුරින් හැදෑරීමට ප්රමාණවත් නොවන බවය.
|
|
|
વાસ્તવમાં દસ દિવસ પણ ઓછા છે. દસ દિવસની શિબિરમાં સામાન્યત: સાધનાની આવશ્યક ભૂમિકાનો પાયો બંધાતો હોય છે. સાધનામાં પ્રગતિ કરવી એ જીવનભરનું કામ છે. કેટલીય પેઢીઓનો એવો અનુભવ છે કે જો સાધનાને દસ દિવસથી ઓછા સમયમાં શીખવવામાં આવે તો સાધક વિધિને અનુભૂતિના સ્તર પર યોગ્ય રીતે ગ્રહણ નથી કરી શકતો. પરંપરા અનુસાર વિપશ્યના (Vipassana) સાત સપ્તાહની શિબિરોમાં શીખવવામાં આવતી હતી. વીસમી સદીની શરૂઆતમાં આ પરંપરાના આચાર્યોએ જીવનની દ્રુત ગતિને ધ્યાનમાં લઈને અવધિને ટૂંકી કરવાના પ્રયોગ કર્યા. તેઓએ પહેલા ત્રીસ દિવસ, પછી બે સપ્તાહ, પછી દસ દિવસ અને તે પછી સાત દિવસની પણ શિબિરો કરી, અને જોયું કે દસ દિવસથી ઓછા સમયમાં મનને શાંત કરી શરીર અને ચિત્ત ધારાનો ઊંડાઈથી અભ્યાસ કરવો એ સંભવ નથી.
|
|
|
నిజానికి ఇది తక్కువలో తక్కువ సమయం. పది రోజులలో ఈ ధ్యానపద్ధాతిని నేర్చుకొని, అభ్యాసం చేయడానికి అవసరమైన పునాది ఏర్పడుతుంది. ఇది జీవితకాలం ఆచరించవలసిన విద్య. ఎన్నో తరాల వారి అనుభవంతో తెలిసిందేమిటంటే, పది రోజుల కన్నా తక్కువ సమయంలో ఈ ధ్యానం సరిగా పట్టుపడదు. పూర్వకాలంలో ఈ ధ్యానం నేర్చుకోవడానికి ఏడు వారాలు ధ్యానకేంద్రంలో ఉండవలసి వచ్చేది. 20వ శతాబ్దపు ఆగమనంతో, ఈ పరంపరకు చెందిన ఆచార్యులు, కాలానుగుణంగా ప్రజల వేగవంతమైన జీవన విధానానికి అనుకూలంగా ఉండటానికి పలు ప్రయోగాలు చేశారు. 30 రోజులు, 15 రోజులు, 10 రోజులు, 7 రోజుల శిబిరాలు నిర్వహించి చూశారు. శిబిరంలో చేరిన సాధకులు తమ మనసును కుదుట పరచుకుని, శరీర-చిత్తముల ఘటనా ప్రపంచమును చూసి తెలుసుకోవడానికి బాగా లోతుగా పనిచెయ్యాల్సి ఉంటుంది కాబట్టి, పదిరోజుల కన్నా తక్కువ సమయంలో ఇది సాధ్యం కావడంలేదని వారు గ్రహించారు.
|
