|
|
"While all the country was weeping with a loud voice, all the people passed over. The king also passed over the brook Kidron, and all the people passed over toward the way of the wilderness. Now behold, Zadok also came, and all the Levites with him carrying the ark of the covenant of God.... And they set down the ark of God, and Abiathar came up until all the people had finished passing from the city. And the king said to Zadok, 'Return the ark of God to the city. If I find favor in the sight of the Lord, then He will bring me back again and show me both it and His habitation. But if He should say thus, "I have no delight in you," behold, here I am, let Him do to me as seems good to Him.' The king said also to Zadok the priest, 'Are you not a seer? Return to the city in peace and your two sons with you, your son Abimaaz and Jonathan the son of Abiathar. See, I am going to wait at the fords of the wilderness until word comes from you to inform me.... Are not Zadok and Abiathar the priests with you there? So it shall be that whatever you hear from the king’s house, you shall report to Zadok and Abiathar the priests.'" (2 Samuel 15:23-28,35).
|
|
|
“En die hele land het hardop gehuil terwyl al die mense verbytrek; en die koning het deur die spruit Kidron getrek; en al die mense het deurgetrek op pad na die woestyn. En kyk, Sadok was ook daar, en al die Leviete by hom wat die verbondsark van God dra, en hulle het die ark van God neergestig – Ábjatar het ook opgetrek – totdat al die mense uit die stad tot die laaste toe deurgetrek het. Toe sê die koning vir Sadok: Bring die ark van God terug in die stad. As ek genade vind in die oë van die HERE, sal Hy my terugbring, en Hy sal my dit en sy woning laat sien. Maar as Hy so sê: Ek het in jou geen behae nie — hier is ek! Laat Hy met my doen soos goed is in sy oë. Verder het die koning aan die priester Sadok gesê: U is tog siener? Gaan in vrede na die stad terug, en julle twee seuns, Ahímaäs, jou seun, en Jónatan, die seun van Ábjatar, met julle saam. Kyk, ek vertoef by die woestyndriwwe totdat daar ’n woord van julle kom om my in te lig... En is die priesters Sadok en Ábjatar nie daar saam met jou nie? Alles wat jy dan hoor uit die huis van die koning, moet jy aan Sadok en Ábjatar, die priesters, te kenne gee” (2 Samuel 15:23-28,35).
|
|
|
Posłuchajcie tych tragicznych słów: "Kapłan Ebiatar... poszedł za Adoniaszem... i pomagał mu" (l Królewska 1:7 KJV). Poszedł za zbuntowanym, idącym na kompromis tłumem aż do kamienia Zochelet, co po Hebrajsku oznacza "kamień węża"! Nie było tam żadnego świętego męża - ani Sadoka, ani Natana, ani Rei, ani żadnego z wiernych Dawidowi mężów. Była to grupa nadętych ludzi. Szydzili ze "starych i przestarzałych" dróg Dawida. Pragnęli nowego rodzaju królestwa, nowego rodzaju kapłaństwa! Adoniasz, przywódca tego całego nowego ruchu cały czas pożądał Abiszag, Szunamitki. Był tam bunt, duch cudzołóstwa, demoniczna sfera pychy i poczucia własnej godności. Nowa fala wywyższania samego siebie przelewała się przez kraj i zwodziła całe masy ludzi, a Ebiatar był jednym z nich.
|
