|
|
Liuba Enceva was a Bulgarian pianist and music teacher. Initiated to the piano by her mother, at the age of ten she ranked first at the sixty-fifth competition of the Giuseppe Verdi Conservatory in Milan. In 1932, aged nineteen, she graduated from the Milan Conservatory with the highest degree. In Paris she specialized with Marcel Ciampi and Lazar Levy and in Berlin with Edwin Fischer. From 1926 she started to perform in Bulgaria. In 1936 she won the silver medal at the International Competition for singers and instrumentalists in Vienna, after which she started to tour internationally. Since 1963, she was a Professor of Piano at the State Conservatory in Sofia, where she had been a regular lecturer since 1950, combining a concert career with her pedagogic activities. Because of her high artistic integrity, Liuba Enceva was regularly invited to be on the juries of international piano competitions such as the Tchaikovsky, Chopin, Queen Elisabeth, Robert Schuman, Bach, Debussy and Busoni Competitions. She was a visiting professor at the Muzishino Academy in Tokyo in 1981-82, during which she toured Japan and Australia extensively. She regularly gave master classes and in 1985 founded and managed the Faculty of Music in the city of Isperih. In 1937 Liuba Enceva participated in the opening of the Bulgaria Hall in Sofia, with a performance of the concerto for two pianos and orchestra by Johann Sebastian Bach with Dimitar Nenov, accompanied by the Sofia Philharmonic Orchestra, conducted by T. Tsankov. She returned to Sofia for her first concert there after World War II in 1946. Later on she became an established soloist at Radio Sofia. In 1959 she performed for the first time with Sava Dimitrov on the clarinet, a duo which would tour the music scenes for 26 years. For the Alpha and Lehman Gorle label she made the first recordings of works by Pancho, Svetoslav Obretenov, Dimitar Nenov, Parashkev Hadjiev and Georgi Zlatev-Cherkin. In 1989 Liuba Enceva made her last recording for the Bulgarian National Radio, which was issued on CD in 2009 on the occasion of 20 years of her death. In 1952, Liuba Enceva received the Dimitrov Prize and in 1979 she was awarded the title of People's Artist of Bulgaria. In 1985 she received the Award of Musical Days "Dimitar Nenov" in Razgrad. In 1997, her husband Alexander Petrov donated her native home to the Young Talents Foundation. Since 2008, an annual award with the name of Liuba Enceva is organised in the Academy of Music, Danc
|
|
|
De Bulgaarse pianiste en muzieklerares Liuba Enceva volgde haar eerste pianolessen bij haar moeder. In 1932 studeerde ze af aan het Conservatorium van Milaan. Ze specialiseerde zich vervolgens in Parijs bij Marcel Ciampi en Lazar Levy en in Berlijn bij Edwin Fischer. In 1936 won ze de zilveren medaille op de Internationale Wedstrijd van Wenen. Sinds 1963 was ze professor piano aan het Conservatorium van Sofia, waar ze regelmatig doceerde sinds 1950, maar ze combineerde haar pedagogische activiteiten met een internationale concertcarrière. Wegens haar hoge artistieke integriteit werd Liuba Enceva uitgenodigd om in de jury's van internationale pianowedstrijden te zetelen, zoals de Tchaikovsky, Chopin, Koningin Elisabeth, Robert Schuman, Bach, Debussy en Busoni wedstrijden. Ze was een visiting professor aan de Muzishino Academy in Tokyo in 1981-82, periode waarin ze uitgebreid door Japan en Australië toerde. Ze gaf geregeld masterclasses en in 1985 richtte ze een Faculteit Muziek in de stad Isperih op. In 1937 nam Liuba Enceva deel aan de opening van de Bulgarijehal in Sofia, met een uitvoering van het concert voor twee piano's en orkest van Johann Sebastian Bach met Dimitar Nenov, begeleid door het Sofia Philharmonic Orchestra, onder leiding van T. Tsankov. In 1946 keerde ze terug naar Sofia voor haar eerste concert na de Tweede Wereldoorlog. Later werd ze een gevestigde soliste bij Radio Sofia. In 1959 trad ze voor het eerst op met Sava Dimitrov op de klarinet, een duo dat gedurende 26 jaar langs tal van concertpodia toerde. Voor het Alfa and Lehman Gorle label maakte ze de eerste opnames van werken van Pancho, Svetoslav Obretenov, Dimitar Nenov, Parashkev Hadjiev en Georgi Zlatev-Cherkin. In 1989 verzorgde ze haar laatste opname voor de Bulgaarse Nationale Radio, die op cd uitgegeven werd in 2009 ter gelegenheid van de 20e verjaardag van haar dood. In 1952 ontving Liuba Enceva de Dimitrov Prijs en in 1979 werd ze bekroond met de titel van Artiest van het Volk van Bulgarije. In 1985 mocht ze de Prijs van de Dimitar Nenov Muziekdagen in Razgrad in ontvangst nemen. In 1997 schonk haar man Alexander Petrov haar geboortehuis aan de Young Talents Foundation. Sinds 2008 wordt er jaarlijks een wedstrijd onder haar naam georganiseerd in de Academie voor Muziek van Plovdiv. Er is ook een Kunstenstichting naar haar vernoemd.
|
