|
|
And at the heart of it all: Tubular Bells, one of the greatest super-sellers of all time, an album recorded – no less – when its author was in pieces. This is the story of the album and its creator, and it will bestow all you wish to know.
|
|
|
La vida de Oldfield está llena de altibajos. Y en el corazón de todo: Tubular Bells, uno de los mayores superventas de la historia, un disco grabado –sin embargo- cuando su autor estaba hecho cisco. Esta es la historia de álbum y creador, y lleva todo lo que desean saber. Está la familia de Oldfield, su adolescencia, su paso por la Kevin Ayers Band, sus "malos viajes de ácido", Terry Riley y el espíritu de la repetición. Entonces llega Tubular Bells, una cosa para la que todavía no existía nombre. Oldfield encarga docenas de instrumentos. Richard Branson, cuando escucha el máster terminado, exclama: "¡pero si no cantan!". Todo explota desde allí, pero Oldfield solo es capaz de mascullar sinsentidos en las entrevistas. Vemos en el filme detalles tan cruciales como la portada y el tipo de letra y cómo se escogió. Se relata lo que relanzaría Tubular Bells aún más alto: la utilización de un fragmento del elepé en la banda sonora de El exorcista (1973). Oldfield lo cuenta todo, su "renacimiento" espiritual, y de ahí a su reciente risorgimento en la inauguración de las Olimpiadas del 2012.
|
|
|
Oldfielden bizitza gorabeherez jositakoa izan da. Eta guztiaren ardatz: Tubular Bells, historian salmenta handiena izan duen lanetako bat. Disko hori, ordea, egilea txiki-txiki eginda zegoenean grabatutakoa da. Albumari zein sortzaileari berari buruzko istorioa da hau, eta jakin beharreko guztia dago bertan jasota. Besteak beste, Oldfielden familia, nerabezaroa, Kevin Ayers Bandetik igaro zenekoa, "garratz izateak ekarri zizkionak", Terry Riley eta errepikapenaren espiritua. Orduan etorri zen Tubular Bells. Oraindik izenik ez zuen zerbait. Oldfieldek dozenaka instrumentu eskatu zituen. Richard Bransonek, amaitutako masterra entzutean, honela esan zuen: "Baina, baina... ez dute-eta abesten!". Handik aurrera dena lehertu zen, baina Oldfieldek zentzugabekeriak baino ez zituen esaten elkarrizketetan. Film honetan, xehetasun erabakigarriak ikusi ahal izango ditugu; esate baterako, azala eta letra mota, eta horiek nola aukeratu ziren. Tubular Bells lana are gorago eramango duen guztia kontatzen da bertan: LP diskoaren zati bat El Exorcista filmaren (1973) hots bandan erabili zela. Oldfieldek dena kontatzen du: bere "berpizkunde" espirituala, eta hortik, 2012ko Olinpiar Jokoen inaugurazio ekitaldian izan zuen risorgimentoa.
|