zomer – -Translation – Keybot Dictionary

  Gevonden in Belzec  

Show textShow cached sourceOpen source URL	Gevonden tijdens werkzaamheden, zomer 2003.
Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine deathcamps.org as primary domain	Trovato durante i lavori di costruzione nell’estate 2003.

  Gevonden in Belzec  

Show textShow cached sourceOpen source URL	Een emmer vol vondsten, waaronder ijzeren voorwerpen, twee kleine witte flesjes (medicijnen?) en een bord. Gevonden tijdens bouwwerkzaamheden, zomer 2003.
Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine deathcamps.org as primary domain	Ein Eimer voll mit Fundsachen. Zwischen zahlreichen Eisendingen auch 2 kleine, weiße Flaschen (für Medizin?) und ein Teller. Gefunden während der Bauarbeiten im Sommer 2003.
Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine deathcamps.org as primary domain	Un secchio pieno di oggetti ritrovati, fra cui alcuni in ferro, 2 piccole bottiglie bianche (per medicinali?) e un piatto. Trovati durante i lavori di costruzione nell’estate 2003.

  Foto’s van Treblinka  

Show textShow cached sourceOpen source URL	De foto rechts toont dezelfde plaats in de zomer van 2002. De bomen rondom de kerk zijn gegroeid, nieuwe huizen zijn gebouwd, maar de plaats waar de schoorsteen stond bleef leeg.
Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine deathcamps.org as primary domain	La foto sulla destra mostra il luogo nell’estate del 2002. Gli alberi attorno alla chiesa sono cresciuti, nuove case sono state costruite ma il luogo dove si trovava la ciminiera è rimasto vuoto.

  Kamp Alter Flugplatz  

Show textShow cached sourceOpen source URL	Begin 1941 nam de DAW (Deutsche Ausrüstungswerke), een SS-onderneming, de werkplaatsen in het kamp over. Andere bedrijven die werden opgezet door de SS waren de SS Bekleidungswerke (zomer 1941), OSTI (Ostindustrie GmbH, maart 1943) of het SS Troepen Bevoorradingsdepot.
Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine deathcamps.org as primary domain	Anfang 1941 übernahmen die DAW (Deutsche Ausrüstungswerke), ein SS-Unternehmen, Teile der Lagereinrichtungen. Andere Betriebe im Lager wurden eingerichtet von den SS-Bekleidungswerken (Sommer 1941), OSTI (Ostindustrie GmbH / 1943) und dem SS-Truppenversorgungsdepot. Alle Betriebe produzierten oder veredelten Waren unter Ausnutzung der jüdischen Zwangsarbeiter.

  Belzec Kampgeschiedenis  

Show textShow cached sourceOpen source URL	In de zomer van 1944 werd het gebied rond Belzec bezet door het Rode Leger. Na de bevrijding hebben dorpelingen de boerderij gesloopt.
Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine deathcamps.org as primary domain	Etwa 50 Juden konnten aus Belzec flüchten. Eine unbekannte Anzahl von Verschleppten konnte vor Ankunft im Lager von den Zügen springen. Am Ende des Krieges gab es nur 7 Überlebende.
Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine deathcamps.org as primary domain	Nell’estate 1944 la regione di Belzec fu occupata dall’Armata Rossa. Dopo la liberazione, gli abitanti del luogo demolirono la fattoria.

  Deportaties naar Belzec...  

Show textShow cached sourceOpen source URL	De laatste transporten uit het district Galicië vertrokken op 8 december 1942. De resterende Joden in de talrijke Galicische getto’s en werkkampen overleefden slechts tot de zomer 1943. De meesten werden tijdens de laatste liquidatie van de getto’s en kampen doodgeschoten, sommige groepen werden gedeporteerd naar het vernietigingskamp Sobibor.
Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine deathcamps.org as primary domain	Gli ultimi trasporti dal distretto della Galizia vennero inviati l’ 8 Dicembre 1942. Gli Ebrei che rimanevano in molti ghetti e campi di lavoro della regione sopravvissero solo fino all’ estate 1943. La maggior parte di loro venne fucilata durante la liquidazione finale dei ghetti e dei campi; alcuni gruppi furono deportati nel campo di sterminio di Sobibor.

  Sobibor Werkkampen  

Show textShow cached sourceOpen source URL	In de zomer en de herfst van 1943 werden de meeste van deze kampen geliquideerd en de gevangenen naar Sobibor gestuurd. Uit Krychow gingen de gevangenen op paardewagens. Uit Sawin moesten ze lopen en velen van hen werden gedood op weg naar het vernietigingskamp:
Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine deathcamps.org as primary domain	Im Sommer und Herbst 1943 wurden die meisten dieser Lager aufgelöst und deren Insassen nach Sobibor ins Vernichtungslager gebracht. Von Krychow kamen die Gefangenen auf Pferdewagen. Von Sawin aus mussten die Menschen zu Fuß gehen, und viele wurden während des Marsches ermordet:
Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine deathcamps.org as primary domain	Nell’ estate e autunno 1943, la maggior parte di questi campi fu liquidata e i loro prigionieri inviati a Sobibor. Da Krychow i prigionieri vennero caricati su carri trainati da cavalli. Da Sawin dovettero camminare e molti di loro furono uccisi lungo la strada verso il campo di sterminio:

  Theresienstadt  

Show textShow cached sourceOpen source URL

In de zomer van 1942 arriveerden duizenden Joden uit Duitsland en (voormalig) Oostenrijk, onder wie soldaten met hoge onderscheidingen uit de Eerste Wereldoorlog. Het inwonertal van Theresienstadt varieerde steeds tussen de 30.000 en 40.000 mensen.

Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine deathcamps.org as primary domain

Diese Ratsmitglieder hatten die Aufgabe, Deportationslisten für die SS anzufertigen, die Arbeit im Ghetto zu organisieren, die Verteilung des Essens zu regeln, Wohnraum zu vermitteln sowie das Sanitäts- und Schulwesen zu regeln. Es gab trotz der grausamen Lebensbedingungen ein außergewöhnliches Kulturleben im Ghetto. Viele Schriftsteller und Künstler trugen dazu bei. Es gab diverse Orchester, eine Oper, eine Theatertruppe und eine Bibliothek mit 60.000 jüdischen Büchern. Das Ghetto hatte sogar eine eigene Währung.

  Belzec Kampgeschiedenis  

Show textShow cached sourceOpen source URL

In de zomer van 1943 arriveerden twee kleine commando’s van SS-ers en Oekraïeners om dit werk uit te voeren. Een commando kwam uit Treblinka, het andere uit Sobibor. De Treblinka groep stond onder leiding van Karl Schiffner, het contingent uit Sobibor onder bevel van Unverhau.

Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine deathcamps.org as primary domain

Nell’estate 1943, due piccoli commandi di SS e Ucraini arrivarono per completare questo lavoro. Uno proveniva da Treblinka, l’altro da Sobibor. Il gruppo di Treblinka era guidato da Karl Schiffner, il contingente di Sobibor da Unverhau. Una grande casa di Ebrei situata all’altro capo del villaggio di Belzec venne demolita, e successivamente ricostruita nelle sembianze di fattoria per far risiedere il custode ucraino.

  Sobibor kampgeschiedenis  

Show textShow cached sourceOpen source URL	In de zomer van 1944 werd het gebied rond Sobibor door het Rode Leger en Poolse milities bevrijd. Ongeveer 50 Joden hadden Sobibor overleefd. Velen hadden zich aangesloten bij de partizanen of zich kunnen verschuilen tot het einde van de oorlog.
Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine deathcamps.org as primary domain	Die meisten Baracken wurden erst nach dem Krieg abgebaut. Zwischen 1945 und 1947 nutzte man die Rampe für die Rücksiedlung von im Osten des Kreises Lublin lebenden Ukrainern. Diese benutzten das Holz der letzten Lagerbaracken als Feuerholz, während sie auf ihre Züge warteten (manchmal bis zu einer Woche).
Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine deathcamps.org as primary domain	Nei processi del dopoguerra, il Gasmeister Erich Bauer fu condannato a morte, ma la sentenza fu commutata in ergastolo. Anche Hubert Gomerski fu condannato alla prigione a vita. Il principale processo di Sobibor fu celebrato a Hagen nel 1965/66. I maggiori imputati furono Karl Frenzel (ergastolo), Kurt Bolender, Werner Dubois (3 anni di prigione), Erich Fuchs (4 anni) e Franz Wolf (8 anni).
Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine deathcamps.org as primary domain	23 listopada 1943 Wagner oglosil egzekucje ostatnich trzydziestu pozostalych Zydów. Esesmani: Jührs, Sporleder i Zierke, w asyscie Trawnikowcy (byli wsród nich Bodessa i Kaiser), zmusili ich do bezsensownej, ciezkiej fizycznej pracy. Potem Zydzi ci, zostali zamordowani partiami po piec kula w szyje.

  Majdanek  

Show textShow cached sourceOpen source URL	Aanvankelijk zou er een concentratiekamp worden gebouwd bij de begraafplaats aan de Lipowa Straat. In de zomer van 1941 begonnen Joodse krijgsgevangenen uit het Lipowa Camp het terrein ten zuidwesten van de begraafplaats bouwrijp te maken.
Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine deathcamps.org as primary domain	Zuerst war geplant, das Lager in der Nähe des Friedhofs an der Lipowa Straße zu bauen. Im Sommer 1941 begannen jüdische Kriegsgefangene, das Gelände südwestlich des Friedhofs vorzubereiten, doch die deutsche Zivilverwaltung hatte Einwände, und Globocnik entschied, das Lager 3 km südlich des Stadtzentrums von Lublin auf den Dziesiata Feldern zu bauen, nahe des Vorortes Majdan Tatarski. Die Verwaltung des Lagers war im Zentrum Lublins, in der Gartenstraße 12, untergebracht.
Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine deathcamps.org as primary domain	All’inizio un campo di concentramento doveva essere costruito vicino il cimitero di via Lipowa. Nell’ estate del 1941 prigionieri di guerra Ebrei del campo di Lipowa iniziarono a preparare il terreno a sud-ovest del cimitero. Poiché l’amministrazione civile tedesca si opponeva a questi progetti, Globocnik decise di costruire il campo di concentramento fuori Lublino, sui campi di Dziesiata. Quando i lavori erano già avviati, il nome venne cambiato nel più conosciuto "Majdanek" (dal nome del sobborgo di Majdan Tatarski). L’amministrazione del campo fu collocata in Gartenstraße 12.

  Deportaties naar Belzec...  

Show textShow cached sourceOpen source URL

De volgende golf deportaties in Galicië vond plaats in de zomer en het najaar van 1942. In veel gevallen betrof het de volledige liquidatie van de kleinere getto’s in deze regio. De deportatietreinen naar Belzec stopten in L’viv.

Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine deathcamps.org as primary domain

La successiva ondata di deportazioni nel distretto di Galizia fu organizzata nell’ estate e nel tardo 1942. In molti casi si trattò della definitiva liquidazione dei piccoli ghetti di questa regione. I treni diretti a Belzec fermavano a Leopoli. Qui soprattutto giovani uomini vennero selezionati per il lavoro, destinati al campo di Janowska. Tutti gli altri furono caricati nuovamente sui treni per Belzec. Gli storici stimano che circa il 25% delle persone trasportate erano già morte quando i treni arrivavano a Belzec. Tutte le “azioni” nei ghetti erano estremamente crudeli e sanguinose. Centinaia di persone vennero uccise nel tragitto verso i treni o i punti di raccolta. Un impressionante esempio di questo genere di “trasferimento” è l’ “azione” nel ghetto di Tarnopol, organizzata il 31 Agosto 1942:

  Wat de Geallieerden wis...  

Show textShow cached sourceOpen source URL

De Britse Code and Cypher School had sinds de eerste dagen van de oorlog met wisselend succes Duitse militaire en politiecodes onderschept en ontcijferd. Tegen de zomer van 1941 en tijdens Operatie Barbarossa waren ontcijferde opgaven van executies door politie-eenheden in de Sovjet Unie algemeen bekend.

Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine deathcamps.org as primary domain

Seit den ersten Kriegstagen hatte die britische "Code and Cypher School" verschlüsselte deutsche Militär- und Polizeitelegramme aufgefangen und mehr oder weniger erfolgreich dechiffriert. Im Sommer 1941 (Überfall auf die Sowjetunion / Unternehmen Barbarossa) gehörten deshalb die Entschlüsselungen von Nachrichten über Erschießungen seitens deutscher Polizeitruppen in der UdSSR zum täglichen Geschäft in englischen Geheimdienstbüros. So exekutierte eine SS-Reiterbrigade am 17. August 1941 7.819 Menschen in der Umgebung von Minsk. Erich von dem Bach-Zelewski, Höherer SS- und Polizeiführer in Zentral-Russland, schickte am selben Tag einen Bericht, in dem von 30.000 Erschießungen die Rede war. Zwischen dem 23. und 31. August 1941 wurden 17 Telegramme gesendet, die Details über Erschießungen von Juden im Süden Russlands beinhalteten; die Opferzahlen reichen von 61 bis 4.200. Das Polizeiregiment Süd berichtete am 12. September 1941 über die Erschießung von 1.255 Juden in Ovruch.

  Euthanasie  

Show textShow cached sourceOpen source URL	Omdat "vrije bedden" in sanatoria nodig waren voor Duitsers in de oorlog gewond waren geraakt (Aktion Brandt), groeide het aantal slachtoffers. Tussen eind oktober 1941 en zomer 1942, werden circa 100 T4 medewerkers naar Lublin gestuurd om de ingebruikneming voor te bereiden van de drie vernietigingskampen van de Aktion Reinhard.
Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine deathcamps.org as primary domain	Am 24. August 1941 stoppte Hitler das T4-Programm offiziell. Die veranschlagte Anzahl zu tötender Behinderter war erreicht. Trotzdem ging das Morden in einer zweiten Phase weiter bis 1945. Nun waren auch Insassen von KZs ("Aktion 14f 13"), Behinderte in den eroberten Gebieten im Osten und sonstige verbliebene Anstaltsinsassen betroffen, die systematisch durch überdosierte Schmerz- bzw. Beruhigungsmittel, vorsätzlich herbeigeführte Erschöpfungszustände und chronische Unterernährung ermordet wurden (z.B. in Meseritz-Obrawalde). Man brauchte "freie Betten" in den Heilanstalten für die zunehmende Zahl deutscher Verwundeter ("Aktion Brandt"). Zwischen Ende Oktober 1941 und Sommer 1942 wurden etwa 100 T4-Angehörige nach Lublin geschickt um die drei Vernichtungslager der Aktion Reinhard aufzubauen und zu betreiben. Die T4-Angehörigen Wirth, Stangl und Eberl wurden die ersten Kommandanten von Belzec, Sobibor und Treblinka. Wirth wurde Inspekteur der Aktion Reinhard Lager.
Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine deathcamps.org as primary domain	Hitler bloccò ufficialmente il programma T4 il 24 Agosto 1941. L’obiettivo programmato, di circa 70.000 persone da uccidere, era stato realizzato. Tuttavia l’uccisione è continuata durante la seconda fase, fino al 1945. In questa fase anche i reclusi dei campi di concentramento (Aktion 14f 13), gli individui disabili dei territori conquistati dell’Est, ed altri reclusi di vari istituti, furono sistematicamente assassinati con overdose di analgesici e sonniferi, o semplicemente a causa di deliberate condizioni di esaurimento e malnutrizione (per esempio a Meseritz-Obrawalde). Poiché "letti liberi" erano necessari negli ospedali per trovare una sistemazione ai Tedeschi feriti nella guerra ("Aktion Brandt"), il numero delle vittime aumentò. Tra la fine di Ottobre 1941 e l’estate del 1942, circa 100 membri del T4 furono inviati a Lublino per installare e rendere operativi i tre campi di sterminio dell’Aktion Reinhard. I membri dell’operazione T4 Wirth, Stangl and Eberl divennero i primi comandanti di Belzec, Sobibor e Treblinka. Wirth venne poi nominato ispettore dei campi di eliminazione dell’Aktion Reinhard.

  Deportaties naar Belzec...  

Show textShow cached sourceOpen source URL

"Vroeg in de morgen werd het getto omsingeld door groepen van de Ordnungsdienst, Schupo, politieagenten en Oekraïense politie. Tegelijk begonnen andere groepen van deze eenheden samen met de staf van de "Außendienststelle Tarnopol" de oververmoeide Joden uit hun huizen te sleuren en op te drijven in de richting van de verzamelpunten. Daar moesten de slachtoffers vele uren blijven zitten in de hitte van de zomer. De bewakers sloegen de Joden en schoten op ze bij de minste beweging. De mensen moesten heel dicht op elkaar zitten, zodat volgende ladingen slachtoffers er nog bij konden. Vooral de kinderen leden erge dorst. Rond het middaguur moesten de mensen naar het station, te voet of op vrachtwagens. De actie duurde tot in de avond. Op de verzamelplaats lagen veel doden, de meesten door geweervuur van de bewakers. Ten slotte werden honderd of meer mensen elk van de veewagens ingeperst. De lichamen van do de of bewusteloze mensen werden erbij gestopt en toen sloot men de deuren. De toestand in de wagons was ongelofelijk: geen eten en drinken, geen frisse lucht, geen bewegingsruimte. Na een reis van een dag bereikten ze het vernietigingskamp in Belzec, waar ze werden vermoord in de gaskamers. Alleen zij die erin slaagden uit de trein te springen en daarbij niet verongelukten, of degenen die in L’viv werden geselecteerd voor het werkkamp Janowska, hadden een kans op overleving. Meer dan 1.500 Joden uit Tarnopol verloren het leven bij deze 'actie'."

Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine deathcamps.org as primary domain

"Nel primo mattino, gruppi di Ordnungsdienst, Schupo, poliziotti e polizia ucraina circondarono il ghetto. Nello stesso tempo unità di queste truppe, insieme al personale dell’ 'Außendienststelle Tarnopol' scagliarono fuori dalle loro case gli Ebrei esausti e li condussero ai punti di raccolta. Qui le vittime dovettero sedere molte ore nel caldo estivo. Le guardie percuotevano e sparavano agli Ebrei ogni volta che notavano un singolo movimento. Le persone dovettero sedersi molto strettamente, per preparare lo spazio alle vittime successive. Specialmente i bambini soffrirono per la sete. A mezzogiorno alla gente fu ordinato di andare alla stazione ferroviaria, a piedi o su camion. Questa azione venne conclusa la sera. Molti corpi coprivano il luogo di raccolta, in maggioranza colpiti da spari delle guardie. Alla fine 100 o persino più persone furono pigiate in ogni carro bestiame. Vennero caricati i corpi degli uccisi o delle persone prive di sensi, e poi le porte furono chiuse. Le condizioni nei vagoni erano inimmaginabili: niente cibo, nessuna ventilazione, niente spazio per muoversi. Dopo un viaggio di un giorno, arrivarono al campo di sterminio di Belzec, dove tutti furono uccisi nelle camere a gas. Sopravvissero solo quelli che riuscirono a scappare con successo dal treno, o furono selezionati a Leopoli per il campo di lavoro di Janowska. Più di 1.500 Ebrei di Tarnopol persero la vita durante questa 'azione'.”

  Sobibor Werkkampen  

Show textShow cached sourceOpen source URL

Naast de moeilijke werk- en leefomstandigheden (in voorjaar en zomer waren muggen een groot probleem), werden in de kampen regelmatig selecties gehouden. Zieken en kinderen werden per paardenwagen of te voet naar kamp Sobibor gestuurd.

Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine deathcamps.org as primary domain

Oltre alle difficili condizioni di vita e di lavoro (in primavera ed estate le zanzare erano un grosso problema), le selezioni nei campi venivano regolarmente organizzate. Persone malate e bambini furono inviate con carretti trainati da cavalli, o a piedi, nel campo di sterminio di Sobibor. Nei campi che si trovavano molto vicini a Sobibor, i prigionieri sapevano del campo di sterminio. Questa pressione psicologica frantumò la loro volontà di resistere e sopravvivere. In molte dichiarazioni di Polacchi, i testimoni hanno menzionato la passività dei prigionieri. Nel villaggio di Osowa, a 7 km da Sobibor e circondato da una grande foresta, nessun prigioniero fuggì dal campo di lavoro sebbene alcuni Polacchi tentarono di aiutarli. Solo durante la liquidazione del Campo di lavoro di Adampol vicino Wlodawa (il 13 Agosto 1943) alcuni prigionieri, che erano in contatto con i partigiani, cercarono di organizzare una resistenza e combattere contro la polizia. È importante ricordare che la maggior parte dei reclusi di Adampol erano Ebrei polacchi che conoscevano il loro destino. Durante la liquidazione di questo campo 475 prigionieri Ebrei furono giustiziati sul posto. La maggior parte degli Ebrei stranieri non avevano la possibilità di fuggire poiché non conoscevano la gente del posto e la zona. Specialmente per gli Ebrei provenienti da Germania, Austria e Olanda (1943) la barriera linguistica fu un enorme problema. A Sawin è nota la fuga riuscita di due Ebrei Cechi. Uno di coloro che fuggirono, che perse la madre in una selezione a Sawin, ha scoperto solo dopo la guerra che il suo campo non era lontano dal campo di sterminio di Sobibor.