|
|
In dieser Haltung liegt der beste Weg, um den Sachverhalt zu nähern, die Landschaft, und optimalen Nutzung des geistigen: “ZU Moses, Ortega schreibt sie ein Gleichnis, jeder Stein ist Hontanar”. So ein Mann, der den Boden trifft zwingen Sie Ihren Schritt Ihre Pflanzen, erwartet, dass es eine Quelle überspringen.
|
|
|
Meditations on Quixote In Ortega refers to an attitude towards the world, that could be applied to vocational geography: which is more moved by the enthusiasm that the obligation. Ie, which does not use things for selfish purposes but which seeks “seek the meaning of what surrounds us”. In this attitude lies the best way to approach the facts, the landscape, and best utilization of intellectual: “To Moses, Ortega writes making an allegory, every rock is hontanar”. So any man who hits the ground force your step your plants, expected to skip a source there. A source of knowledge and satisfaction. And, as examples of such mood lively, propone a Rousseau, passion for botany, herborizando up to your canary's cage, and to Goethe, he writes of himself: “Here I am going up and down hills and seeking the divine in herbis et lapidibus”. The best attitude to all things, people and, course, landscapes, is enthusiasm.
|
|
|
Méditations sur Don Quichotte Dans Ortega fait référence à une attitude envers le monde, qui pourraient être appliquées à la géographie professionnelle: Quel est le plus touché par l'enthousiasme que l'obligation. Ie, qui n'utilise pas les choses à des fins égoïstes, mais qui cherche “chercher le sens de ce qui nous entoure”. Dans cette attitude est la meilleure façon d'aborder les faits, le paysage, et la meilleure utilisation de la propriété intellectuelle: “Pour Moïse, Ortega écrit faisant une allégorie, chaque rocher est Hontanar”. Ainsi, tout homme qui touche le sol forcer votre étape de vos plantes, devrait sauter une source, il. Une source de connaissances et de satisfaction. Et, Comme exemples de tels humeur animés, propone un Rousseau, passion pour la botanique, herborizando jusqu'à la cage de votre canari, et Goethe, il parle de lui-même: “Ici, je vais monter et descendre les collines et la recherche du divin dans herbis et lapidibus”. La meilleure attitude à toutes les choses, personnes et, cours, paysages, l'enthousiasme.
|
|
|
Meditazioni sul Chisciotte in Ortega si riferisce ad un atteggiamento verso il mondo, che potrebbe essere applicata alla geografia professionale: che è più mosso dall'entusiasmo che l'obbligo. Ie, che non usa le cose per scopi egoistici, ma che cerca “cercare il senso di ciò che ci circonda”. In questo atteggiamento risiede il modo migliore per affrontare i fatti, il paesaggio, e la valorizzazione della proprietà intellettuale: “Per Mosè, Ortega scrive facendo un'allegoria, ogni roccia è Hontanar”. Così ogni uomo che colpisce il terreno forzare il tuo passo le vostre piante, prevede di saltare una fonte ci. Una fonte di conoscenza e di soddisfazione. E, come esempi di tale stato d'animo vivace, propone un Rousseau, passione per la botanica, herborizando fino alla gabbia del canarino, e di Goethe, scrive di se stesso: “Qui sto andando su e giù per le colline e la ricerca del divino in Herbis et lapidibus”. L'atteggiamento migliore da tutte le cose, persone e, corso, paesaggi, è l'entusiasmo.
|
|
|
Meditações sobre Quixote Em Ortega refere-se a uma atitude em relação ao mundo, que poderia ser aplicada a geografia profissional: que é mais movido pelo entusiasmo que a obrigação. Ie, que não usa coisas para propósitos egoístas, mas que procura “buscar o significado do que nos rodeia”. Nessa atitude reside a melhor maneira de abordar os fatos, a paisagem, e melhor utilização da propriedade intelectual: “Para Moisés, Ortega escreve fazendo uma alegoria, cada pedra é Hontanar”. Assim, qualquer homem que bate no chão forçar sua etapa de suas plantas, espera-se que pular uma fonte não. A fonte de conhecimento e satisfação. Y, como exemplos de tal modo animado, propone um Rousseau, paixão pela botânica, herborizando até a gaiola do seu canário, e para Goethe, ele escreve de si mesmo: “Aqui eu estou subindo e descendo morros e buscando o divino em Herbis et lapidibus”. A melhor atitude a todas as coisas, pessoas e, Claro, paisagens, é o entusiasmo.
|
|
|
En las Meditaciones del Quijote se refiere Ortega a una actitud ante el mundo, que podría aplicarse a la geografía vocacional: la que se hace más movida por el entusiasmo que por la obligación. Dat wil zeggen, la que no se sirve de las cosas para objetivos mezquinos sino la que procura “buscar el sentido de lo que nos rodea”. En esta actitud reside el mejor modo de acercamiento a los hechos, al paisaje, y su mejor aprovechamiento intelectual: “Voor Mozes, escribe Ortega haciendo una alegoría, toda roca es hontanar”. De modo que todo hombre que golpea con vigor la tierra donde pisan sus plantas, espera que allí salte una fuente. Una fuente de conocimiento y de satisfacción. En, como ejemplos vivaces de tal talante, propone a Rousseau, apasionado por la botánica, herborizando hasta en la jaula de su canario, en Goethe, que escribe de sí mismo: “Heme aquí subiendo y bajando cerros y buscando lo divino in herbis et lapidibus”. De beste houding ten opzichte van alle dingen, mensen en, Natuurlijk, landschappen, is enthousiasme.
|
|
|
オルテガでドンキホーテに瞑想は、世界に対する態度を指し, 職業地理にも適用可能であること: もっと熱意によって動かされていることを義務. すなわち, la que no se sirve de las cosas para objetivos mezquinos sino la que procura “buscar el sentido de lo que nos rodea”. En esta actitud reside el mejor modo de acercamiento a los hechos, al paisaje, y su mejor aprovechamiento intelectual: “への モーセ, escribe Ortega haciendo una alegoría, toda roca es hontanar”. De modo que todo hombre que golpea con vigor la tierra donde pisan sus plantas, そこにソースをスキップすることが期待. 知識と満足の源. と, como ejemplos vivaces de tal talante, propone a Rousseau, apasionado por la botánica, herborizando hasta en la jaula de su canario, とに Goethe, que escribe de sí mismo: “Heme aquí subiendo y bajando cerros y buscando lo divino in herbis et lapidibus”. すべてのものへの最良の態度, 人と, もちろんの, 風景, 熱意ある.
|
|
|
A les Meditacions del Quixot es refereix Ortega a una actitud davant el món, que podria aplicar-se a la geografia vocacional: la qual es fa més moguda per l'entusiasme que per l'obligació. És a dir, la qual no se serveix de les coses per objectius mesquins sinó la que procura “buscar el sentit del que ens envolta”. En aquesta actitud resideix la millor manera d'acostament als fets, al paisatge, i el seu millor aprofitament intel · lectual: “Per Moisès, escriu Ortega fent una al · legoria, tota roca és bres-”. De manera que tot home que colpeja amb vigor la terra on trepitgen les seves plantes, S'espera que hi salti una font. Una font de coneixement i de satisfacció. I, com a exemples vivaces de tal tarannà, PROPOSA 1 Rousseau, apassionat per la botànica, herboritzant fins a la gàbia del seu canari, i a Goethe, que escriu de si mateix: “Sóc aquí pujant i baixant turons i buscant el diví in herbis et lapidibus”. La millor actitud davant totes les coses, la gent i, és clar, els paisatges, és l'entusiasme.
|
|
|
Meditacije o Quijotea u Ortega se odnosi na odnos prema svijetu, koja bi se mogla primijeniti na strukovnom geografije: što je više dirnut oduševljenjem da je obveza. Tj., koji se ne koristi za sebične svrhe stvari, ali koji nastoji “tražiti smisao onoga što nas okružuje”. U tom stavu leži najbolji način za pristup činjenice, Krajolik, i najbolje korištenje intelektualnog: “U Mojsije, Ortega piše što alegorija, svaki kamen je hontanar”. Dakle, bilo koji čovjek koji padne na zemlju prisiliti vaš korak vaše biljke, Očekuje se da će preskočiti izvor postoji. Izvor znanja i zadovoljstva. I, Kao primjere takvih raspoloženje živo, propone Rousseau, strast za botaniku, herborizando do svoga kanarinca u kavezu, y Gete, piše o sebi: “Ovdje ću gore i dolje brda i tražeći božansko u herbis et lapidibus”. Najbolji stav prema svim stvarima, ljudi i, naravno, pejzaži, je entuzijazam.
|
|
|
En las Meditaciones del Quijote se refiere Ortega a una actitud ante el mundo, que podría aplicarse a la geografía vocacional: la que se hace más movida por el entusiasmo que por la obligación. А именно, la que no se sirve de las cosas para objetivos mezquinos sino la que procura “buscar el sentido de lo que nos rodea”. En esta actitud reside el mejor modo de acercamiento a los hechos, al paisaje, y su mejor aprovechamiento intelectual: “К Моисей, escribe Ortega haciendo una alegoría, toda roca es hontanar”. De modo que todo hombre que golpea con vigor la tierra donde pisan sus plantas, espera que allí salte una fuente. Una fuente de conocimiento y de satisfacción. И, como ejemplos vivaces de tal talante, propone a Rousseau, apasionado por la botánica, herborizando hasta en la jaula de su canario, y a Goethe, que escribe de sí mismo: “Heme aquí subiendo y bajando cerros y buscando lo divino in herbis et lapidibus”. Лучше отношение ко всем вещам, люди и, конечно, ландшафтов, это энтузиазм.
|
|
|
Ortega In Quijote on Meditations munduaren aurrean jarrera bat aipatzen, duten lanbide geografia aplika daitezkeen: den gogo gehiago mugitzen betebeharra. Hain zuzen ere, horrek ez du gauza helburuetarako berekoi, baina bilatzen dituen “zer bilatzen inguratzen gaituen esanahia”. Jarrera honetan modurik onena hechos hurbiltzeko datza, paisaia, eta onena intelektualaren erabilera: “To Moises, Ortega idazten alegoria bat egitean, rock bakoitza hontanar”. Beraz, gizon batek lurrean talka behartzeko, zure pausoa zure landareak, espero iturri bat saltatzeko ez. Ezagutza eta poztasun-iturri bat. Eta, aldartea, hala nola, adibide gisa, bizia, propone a Rousseau, botanika grina, herborizando zure Kanariar en kaiola, eta Goethe, berak idazten zuen: “Hemen sortu naiz eta behera muino eta Jaungoikoaren bila herbis et lapidibus en”. Gauza guztien jarrera onena, pertsonak eta, ikastaroa, paisaiak, da ilusioa.
|
|
|
Meditacións sobre Quixote En Ortega refírese a unha actitude en relación ao mundo, que podería aplicarse a xeografía profesional: que é máis movido polo entusiasmo que a obriga. Ie, que non usa cousas para propósitos egoístas, senón que busca “buscar o significado do que nos rodea”. Nesta actitude reside o mellor xeito de abordar os feitos, a paisaxe, e mellor uso da propiedade intelectual: “Para Moisés, Ortega escribe facendo unha alegoría, cada pedra é Hontanar”. Así, calquera home que ten un chan forzar a súa etapa das súas plantas, espérase que saltar unha fonte non. A fonte de coñecemento e satisfacción. Y, como exemplos de tal xeito animado, propone un Rousseau, paixón pola botánica, herborizando ata a gaiola do seu canario, ea Goethe, Escribe de si mesmo: “Aquí estou subindo e baixando costas e buscando o divino en Herbis et lapidibus”. A mellor actitude a todas as cousas, persoas e, Claro, paisaxes, é o entusiasmo.
|