|
|
[29] U tekstu “Immaterial Labor”, Maurizio Lazarrato predlaže pojam estetske proizvodnje: “Pokušavajući shvatiti proces oblikovanja društvene komunikacije i njezina podvrgavanja ‘ekonomskom’, korisnije je poslužiti se, ne ‘materijalnim’ modelom proizvodnje nego estetskim, koji uključuje autora, reprodukciju i recepciju… ‘Autor’ mora izgubiti svoju individualnu dimenziju i pretvoriti se u proces industrijski organizirane proizvodnje [s podjelom rada, ulaganjima, narudžbama i tako dalje], ‘reprodukcija’ postaje masovna reprodukcija, organizirana u skladu s imperativima profitabilnosti, a publika [‘recepcija’] postaje potrošač/komunikator.
|
|
|
[31] En el texto Trabajo inmaterial, Maurizio Lazzarato propone la noción de producción estética: “Es más útil, al intentar comprender los procesos de formación de la comunicación social y su subsunción en lo ‘económico’, utilizar, en lugar del modelo ‘material’ de producción, el modelo ‘estético’ que implica al autor, la reproducción y la recepción... El ‘autor’ debe abandonar su dimensión individual para transformarse en un proceso de producción industrialmente organizado (con su división del trabajo, inversiones, pedidos, y así sucesivamente), la ‘reproducción’ deviene reproducción organizada de masa de acuerdo con los imperativos de la obtención de beneficio, y el público (‘recepción’) tiende a devenir consumidor/comunicador”. En Paolo Virno y Michael Hardt (eds.), Radical Thought in Italy: A Potential Politics, University of Minnesota Press, Minneapolis, 1996, pág. 144 [ver en castellano: “Trabajo inmaterial y subjetividad”, con Antonio Negri, en Brumaria, nº 7, Arte, máquinas, trabajo inmaterial, octubre de 2006; ]. El ordenador es hoy el instrumento clave que permite la organización industrial de la producción estética.
|