christian faith – Armenian Translation – Keybot Dictionary

  2 Hits www.brightfish.be  

Show textShow cached sourceOpen source URL	We weren’t registered, especially because we knew that there they had no understanding of the Christian faith or were against it.
Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine hayrenadardz.org as primary domain	Մենք չէինք արձանագրված, մասնավորաբար՝ որովհետեւ գիտեինք, որ հոն քրիստոնեական հավատքի մասին գաղափար չունեին կամ հակառակ էին՝ կը հալածեին քրիստոնեությունը։

  2 Hits weddings.hyattmeetings.com  

Show textShow cached sourceOpen source URL	We weren’t registered, especially because we knew that there they had no understanding of the Christian faith or were against it.
Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine hayrenadardz.org as primary domain	Մենք չէինք արձանագրված, մասնավորաբար՝ որովհետեւ գիտեինք, որ հոն քրիստոնեական հավատքի մասին գաղափար չունեին կամ հակառակ էին՝ կը հալածեին քրիստոնեությունը։

  www.hotel-santana.ch  

Show textShow cached sourceOpen source URL	Long ago, we learned to adapt to our host countries, to be loyal citizens, even as we maintain our common historic identity, language, and, through the leadership of the Armenian Church, our Christian faith.
Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine orer.eu as primary domain	Նախնիների հողից բռնի տեղահանված աշխարհասփյուռ հայերն իրենց ապաստան տված երկրների զարգացման գործում մեծ ավանդ են ունեցել: Մենք վաղուց սովորել ենք ինտեգրվել մեզ հյուրընկալած երկրներում եւ հավատարիմ քաղաքացիներ լինել՝ Հայ եկեղեցու եւ քրիստոնեական մեր հավատքի միջոցով պահպանելով պատմական ինքնությունը եւ լեզուն:

  2 Hits www.eurocommunicator.ge  

Show textShow cached sourceOpen source URL

But nothing can compare to the words written by Ioane Sabanisdze, great hagiographer of the 8th century and the author of the Passion of Abo of Tbilisi, according to which "It was not only Greece, who adopted Christian faith, but so have we, people living far from Greece – Georgia”, who is mentioned as "the mother of saints”.

Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine eurocommunicator.ge as primary domain

Չեմ կարծում առավել կամ պակաս կրթված մարդ, որը կասկածի Քրիստոսի Եկեղեցու դերը և վաստակը վրացական մշակույթի մեջ: Այդ մասին շատ է գրվել և հուսով ենք, ապագայում էլ կգրվի: Սակայն ոչինչ չի համեմատվի այն բառերի հետ, որոնք պատկանում են ութերորդ դարի մեծ վարքագիր Սուրբ Աբո Տփիլելիի մարտիրոսության հեղինակ Իոանե Սաբանիսձեի գրչին և ներառնում են հետևյալ բովանդակությունը. «Սուրբ հավատքը ոչ միայն Հունաստանը ձեռք բերեց, այլ նաև նրանից հեռու գտնվող երկիրը՝ Վրաստանը, որը հիշատակվում է «Սրբոց մայր»: Այլ կերպ եթե ասենք. Վրաստանի եկեղեցին Սուրբերի ծնող, այսինքն՝ Սուրբերի նախնիների Եկեղեցի է»:

  2 Hits www.blueshellresort.com  

Show textShow cached sourceOpen source URL

Realizing the role of the church and Christian faith for the Armenian nation, they intentionally massacred Armenian clergymen, destroyed churches, monasteries, thousands of medieval manuscripts and other church property.

Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine belgium.mfa.am as primary domain

Որեւէ ժողովրդի կամ էթնիկ խմբի մշակույթը ոչնչացնելու նպատակով իրականացրած գործողությունները` ազգային-մշակութային ցեղասպանություն են կոչում: Ըստ իրավագետ Ռաֆայել Լեմկինի, ցեղասպանությունը ոչ միայն ազգային կամ կրոնական խմբի վերացումն է ֆիզիկական բնաջնջմամբ, այլեւ նրա ազգային-հոգեւոր մշակույթի ոչնչացումն է: «Ազգային-մշակութային ցեղասպանություն» հասկացությունը, սակայն, չի մտել «Ցեղասպանության հանցագործությունը կանխելու եւ դրա համար պատժի մասին» ՄԱԿ-ի 1948թ.դեկտեմբերի 9-ի Կոնվեցիայի մեջ:

  9 Hits www.president.am  

Show textShow cached sourceOpen source URL

On this wall, the great Armenian artist Grigor Khanjian pictured one of the most momentous events in the history of our nation: in 451, i.e. almost 16 centuries ago, when we had already been Christians for one hundred fifty years, Armenians had to fight to the death, battling against the attempts to avert them from the Christian faith and deprive them of believing in all-Christian values.

Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine president.am as primary domain

Մի քանի խոսք ասեմ այս դահլիճի մասին, որի ընտրությունը պատահական չէ: Սա ժամանակակից արվեստի Գաֆեսճյան կենտրոնի Վարդանանց սրահն է: Ահա այս պատին հայ մեծ վարպետ Գրիգոր Խանջյանը պատկերել է մեր ժողովրդի պատմության կարևորագույն դրվագներից մեկը. 451 թվականին, այսինքն 16 դար առաջ, երբ մենք արդեն 150 տարվա քրիստոնյաներ էինք, հայերն ստիպված եղան ելնելու կենաց և մահվան կռվի,` պայքարելով քրիստոնեական կրոնից իրենց շրջելու, համաքրիստոնեական արժեքներին դավանելու հնարավորությունից զրկելու փորձերի դեմ: Անհավասար պայքարում և բազմաթիվ կյանքերի գնով մեր նախնիներին հաջողվեց պահպանել մեր ինքնությունը, մեր հավատը և մեր արժեքային համակարգը: Դարեր շարունակ այդ մարտահրավերներն առկա են մեր ժողովրդի պատմության մեջ: Կարծում եմ՝ հասկանալի է, թե ինչու էր մեզ համար այսքան կարևոր հայտնվել Եվրոպական ժողովրդական կուսակցության մեծ ընտանիքում, որի գործունեության առանցքում ընկած են համաեվրոպական արժեհամակարգն ու ժողովրդավարության հրամայականը:

  2 Hits www.heijsgroep.nl  

Show textShow cached sourceOpen source URL

In 450-451 for the sake of the fatherland and the Christian faith under the leadership of Vardan Mamikonyan a revolt was raised against the Persian political, economic and religious pressures. The result was the decisive battle of Avarayr.

Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine uk.mfa.am as primary domain

450-451թթ. հանուն Հայրենիքի եւ քրիստոնեական հավատի, Վարդան Մամիկոնյանի գլխավորությամբ, բռնկվեց ապստամբություն ընդդեմ պարսից քաղաքական, կրոնական եւ տնտեսական ճնշման: Արդյունքում տեղի ունեցավ Ավարայրի վճռական ճակատամարտը: Շնորհիվ հաջորդ` Վահան Մամիկոնյանի գլխավորած ապստամբության (481-484), կնքվեց Նվարսակի պայմանագիրը: Հայոց Արցախ եւ Ուտիք նահանգները կազմեցին Հայկազուն-Սիսակյան-Առանշահիկ տոհմից սերող Վաչագան Բարեպաշտի հիմնած թագավորությունը (մինչեւ VI դ. առաջին կես), որով վերականգնվեց հայկական թագավորությունը Հայոց Արեւելից կողմերում: Վաչագան Բարեպաշտի իշխանությունը տարածվում էր նաեւ Կուրի ձախափնյակի մի մասի վրա: Ըստ հայ պատմիչ Մովսես Կաղանկատվացու (VII դ.), Վաչագան Բարեպաշտը Հայոց պետական մեծ գործիչ էր եւ Հայ Առաքելական Եկեղեցու նվիրյալ: Ոգեշնչված Հայոց թագավորության հզորացման գաղափարով, նա ստեղծեց “Սահմանադրութիւն կանոնական”-ը, որն ընդունեցին եպիսկոպոսները, քահանաներն ու ազատները եւ Արցախի նահապետները Աղուանի կանոնադիր ժողովում, որպես Հայոց թագավորության գրավոր սահմանադրություն: VII դարի կեսերից Հայաստան ներխուժեցին արաբական զորքերը: Արդեն VIII-րդ դարի սկզբին Հայաստանն ամբողջությամբ գտնվում էր արաբական տիրապետության տակ: Ժողովրդի պայքարը արաբական տիրապետության դեմ վերածվեց երկրի անկախության վերականգնման ազգային-ազատագրական պատերազմների (703, 748-750, 774-775, 850-855 թթ. ապստամբությունները) եւ ավարտվեց 885-ին հայկական թագավորության վերականգնմամբ` Աշոտ I Բագրատունու գլխավորությամբ: Արաբ զավթիչների դեմ ժողովրդական պայքարն իր արտահայտությունն է գտել "Սասունցի Դավիթ" դյուցազնավեպ էպոսում, որն իր հերոսական ցայտուն կերպարներով հայ ժողովրդի միջնադարյան ամենաարժեքավոր գրավոր հուշարձաններից է:

  2 Hits www.jurasbanga.lv  

Show textShow cached sourceOpen source URL

In 450-451 for the sake of the fatherland and the Christian faith under the leadership of Vardan Mamikonyan a revolt was raised against the Persian political, economic and religious pressures. The result was the decisive battle of Avarayr.

Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine vatican.mfa.am as primary domain

450-451թթ. հանուն Հայրենիքի եւ քրիստոնեական հավատի, Վարդան Մամիկոնյանի գլխավորությամբ, բռնկվեց ապստամբություն ընդդեմ պարսից քաղաքական, կրոնական եւ տնտեսական ճնշման: Արդյունքում տեղի ունեցավ Ավարայրի վճռական ճակատամարտը: Շնորհիվ հաջորդ` Վահան Մամիկոնյանի գլխավորած ապստամբության (481-484), կնքվեց Նվարսակի պայմանագիրը: Հայոց Արցախ եւ Ուտիք նահանգները կազմեցին Հայկազուն-Սիսակյան-Առանշահիկ տոհմից սերող Վաչագան Բարեպաշտի հիմնած թագավորությունը (մինչեւ VI դ. առաջին կես), որով վերականգնվեց հայկական թագավորությունը Հայոց Արեւելից կողմերում: Վաչագան Բարեպաշտի իշխանությունը տարածվում էր նաեւ Կուրի ձախափնյակի մի մասի վրա: Ըստ հայ պատմիչ Մովսես Կաղանկատվացու (VII դ.), Վաչագան Բարեպաշտը Հայոց պետական մեծ գործիչ էր եւ Հայ Առաքելական Եկեղեցու նվիրյալ: Ոգեշնչված Հայոց թագավորության հզորացման գաղափարով, նա ստեղծեց “Սահմանադրութիւն կանոնական”-ը, որն ընդունեցին եպիսկոպոսները, քահանաներն ու ազատները եւ Արցախի նահապետները Աղուանի կանոնադիր ժողովում, որպես Հայոց թագավորության գրավոր սահմանադրություն: VII դարի կեսերից Հայաստան ներխուժեցին արաբական զորքերը: Արդեն VIII-րդ դարի սկզբին Հայաստանն ամբողջությամբ գտնվում էր արաբական տիրապետության տակ: Ժողովրդի պայքարը արաբական տիրապետության դեմ վերածվեց երկրի անկախության վերականգնման ազգային-ազատագրական պատերազմների (703, 748-750, 774-775, 850-855 թթ. ապստամբությունները) եւ ավարտվեց 885-ին հայկական թագավորության վերականգնմամբ` Աշոտ I Բագրատունու գլխավորությամբ: Արաբ զավթիչների դեմ ժողովրդական պայքարն իր արտահայտությունն է գտել "Սասունցի Դավիթ" դյուցազնավեպ էպոսում, որն իր հերոսական ցայտուն կերպարներով հայ ժողովրդի միջնադարյան ամենաարժեքավոր գրավոր հուշարձաններից է:

  2 Hits www.tonigirones.com  

Show textShow cached sourceOpen source URL

In 450-451 for the sake of the fatherland and the Christian faith under the leadership of Vardan Mamikonyan a revolt was raised against the Persian political, economic and religious pressures. The result was the decisive battle of Avarayr.

Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine usa.mfa.am as primary domain

450-451թթ. հանուն Հայրենիքի եւ քրիստոնեական հավատի, Վարդան Մամիկոնյանի գլխավորությամբ, բռնկվեց ապստամբություն ընդդեմ պարսից քաղաքական, կրոնական եւ տնտեսական ճնշման: Արդյունքում տեղի ունեցավ Ավարայրի վճռական ճակատամարտը: Շնորհիվ հաջորդ` Վահան Մամիկոնյանի գլխավորած ապստամբության (481-484), կնքվեց Նվարսակի պայմանագիրը: Հայոց Արցախ եւ Ուտիք նահանգները կազմեցին Հայկազուն-Սիսակյան-Առանշահիկ տոհմից սերող Վաչագան Բարեպաշտի հիմնած թագավորությունը (մինչեւ VI դ. առաջին կես), որով վերականգնվեց հայկական թագավորությունը Հայոց Արեւելից կողմերում: Վաչագան Բարեպաշտի իշխանությունը տարածվում էր նաեւ Կուրի ձախափնյակի մի մասի վրա: Ըստ հայ պատմիչ Մովսես Կաղանկատվացու (VII դ.), Վաչագան Բարեպաշտը Հայոց պետական մեծ գործիչ էր եւ Հայ Առաքելական Եկեղեցու նվիրյալ: Ոգեշնչված Հայոց թագավորության հզորացման գաղափարով, նա ստեղծեց “Սահմանադրութիւն կանոնական”-ը, որն ընդունեցին եպիսկոպոսները, քահանաներն ու ազատները եւ Արցախի նահապետները Աղուանի կանոնադիր ժողովում, որպես Հայոց թագավորության գրավոր սահմանադրություն: VII դարի կեսերից Հայաստան ներխուժեցին արաբական զորքերը: Արդեն VIII-րդ դարի սկզբին Հայաստանն ամբողջությամբ գտնվում էր արաբական տիրապետության տակ: Ժողովրդի պայքարը արաբական տիրապետության դեմ վերածվեց երկրի անկախության վերականգնման ազգային-ազատագրական պատերազմների (703, 748-750, 774-775, 850-855 թթ. ապստամբությունները) եւ ավարտվեց 885-ին հայկական թագավորության վերականգնմամբ` Աշոտ I Բագրատունու գլխավորությամբ: Արաբ զավթիչների դեմ ժողովրդական պայքարն իր արտահայտությունն է գտել "Սասունցի Դավիթ" դյուցազնավեպ էպոսում, որն իր հերոսական ցայտուն կերպարներով հայ ժողովրդի միջնադարյան ամենաարժեքավոր գրավոր հուշարձաններից է:

  2 Hits www.nyfxclub.com  

Show textShow cached sourceOpen source URL

In 450-451 for the sake of the fatherland and the Christian faith under the leadership of Vardan Mamikonyan a revolt was raised against the Persian political, economic and religious pressures. The result was the decisive battle of Avarayr.

Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine georgia.mfa.am as primary domain

450-451թթ. հանուն Հայրենիքի եւ քրիստոնեական հավատի, Վարդան Մամիկոնյանի գլխավորությամբ, բռնկվեց ապստամբություն ընդդեմ պարսից քաղաքական, կրոնական եւ տնտեսական ճնշման: Արդյունքում տեղի ունեցավ Ավարայրի վճռական ճակատամարտը: Շնորհիվ հաջորդ` Վահան Մամիկոնյանի գլխավորած ապստամբության (481-484), կնքվեց Նվարսակի պայմանագիրը: Հայոց Արցախ եւ Ուտիք նահանգները կազմեցին Հայկազուն-Սիսակյան-Առանշահիկ տոհմից սերող Վաչագան Բարեպաշտի հիմնած թագավորությունը (մինչեւ VI դ. առաջին կես), որով վերականգնվեց հայկական թագավորությունը Հայոց Արեւելից կողմերում: Վաչագան Բարեպաշտի իշխանությունը տարածվում էր նաեւ Կուրի ձախափնյակի մի մասի վրա: Ըստ հայ պատմիչ Մովսես Կաղանկատվացու (VII դ.), Վաչագան Բարեպաշտը Հայոց պետական մեծ գործիչ էր եւ Հայ Առաքելական Եկեղեցու նվիրյալ: Ոգեշնչված Հայոց թագավորության հզորացման գաղափարով, նա ստեղծեց “Սահմանադրութիւն կանոնական”-ը, որն ընդունեցին եպիսկոպոսները, քահանաներն ու ազատները եւ Արցախի նահապետները Աղուանի կանոնադիր ժողովում, որպես Հայոց թագավորության գրավոր սահմանադրություն: VII դարի կեսերից Հայաստան ներխուժեցին արաբական զորքերը: Արդեն VIII-րդ դարի սկզբին Հայաստանն ամբողջությամբ գտնվում էր արաբական տիրապետության տակ: Ժողովրդի պայքարը արաբական տիրապետության դեմ վերածվեց երկրի անկախության վերականգնման ազգային-ազատագրական պատերազմների (703, 748-750, 774-775, 850-855 թթ. ապստամբությունները) եւ ավարտվեց 885-ին հայկական թագավորության վերականգնմամբ` Աշոտ I Բագրատունու գլխավորությամբ: Արաբ զավթիչների դեմ ժողովրդական պայքարն իր արտահայտությունն է գտել "Սասունցի Դավիթ" դյուցազնավեպ էպոսում, որն իր հերոսական ցայտուն կերպարներով հայ ժողովրդի միջնադարյան ամենաարժեքավոր գրավոր հուշարձաններից է:

  2 Hits ciawi-conf.org  

Show textShow cached sourceOpen source URL

In 450-451 for the sake of the fatherland and the Christian faith under the leadership of Vardan Mamikonyan a revolt was raised against the Persian political, economic and religious pressures. The result was the decisive battle of Avarayr.

Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine cz.mfa.am as primary domain

450-451թթ. հանուն Հայրենիքի եւ քրիստոնեական հավատի, Վարդան Մամիկոնյանի գլխավորությամբ, բռնկվեց ապստամբություն ընդդեմ պարսից քաղաքական, կրոնական եւ տնտեսական ճնշման: Արդյունքում տեղի ունեցավ Ավարայրի վճռական ճակատամարտը: Շնորհիվ հաջորդ` Վահան Մամիկոնյանի գլխավորած ապստամբության (481-484), կնքվեց Նվարսակի պայմանագիրը: Հայոց Արցախ եւ Ուտիք նահանգները կազմեցին Հայկազուն-Սիսակյան-Առանշահիկ տոհմից սերող Վաչագան Բարեպաշտի հիմնած թագավորությունը (մինչեւ VI դ. առաջին կես), որով վերականգնվեց հայկական թագավորությունը Հայոց Արեւելից կողմերում: Վաչագան Բարեպաշտի իշխանությունը տարածվում էր նաեւ Կուրի ձախափնյակի մի մասի վրա: Ըստ հայ պատմիչ Մովսես Կաղանկատվացու (VII դ.), Վաչագան Բարեպաշտը Հայոց պետական մեծ գործիչ էր եւ Հայ Առաքելական Եկեղեցու նվիրյալ: Ոգեշնչված Հայոց թագավորության հզորացման գաղափարով, նա ստեղծեց “Սահմանադրութիւն կանոնական”-ը, որն ընդունեցին եպիսկոպոսները, քահանաներն ու ազատները եւ Արցախի նահապետները Աղուանի կանոնադիր ժողովում, որպես Հայոց թագավորության գրավոր սահմանադրություն: VII դարի կեսերից Հայաստան ներխուժեցին արաբական զորքերը: Արդեն VIII-րդ դարի սկզբին Հայաստանն ամբողջությամբ գտնվում էր արաբական տիրապետության տակ: Ժողովրդի պայքարը արաբական տիրապետության դեմ վերածվեց երկրի անկախության վերականգնման ազգային-ազատագրական պատերազմների (703, 748-750, 774-775, 850-855 թթ. ապստամբությունները) եւ ավարտվեց 885-ին հայկական թագավորության վերականգնմամբ` Աշոտ I Բագրատունու գլխավորությամբ: Արաբ զավթիչների դեմ ժողովրդական պայքարն իր արտահայտությունն է գտել "Սասունցի Դավիթ" դյուցազնավեպ էպոսում, որն իր հերոսական ցայտուն կերպարներով հայ ժողովրդի միջնադարյան ամենաարժեքավոր գրավոր հուշարձաններից է:

  2 Hits www.stezkakorunamistromu.cz  

Show textShow cached sourceOpen source URL

In 450-451 for the sake of the fatherland and the Christian faith under the leadership of Vardan Mamikonyan a revolt was raised against the Persian political, economic and religious pressures. The result was the decisive battle of Avarayr.

Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine switzerland.mfa.am as primary domain

450-451թթ. հանուն Հայրենիքի եւ քրիստոնեական հավատի, Վարդան Մամիկոնյանի գլխավորությամբ, բռնկվեց ապստամբություն ընդդեմ պարսից քաղաքական, կրոնական եւ տնտեսական ճնշման: Արդյունքում տեղի ունեցավ Ավարայրի վճռական ճակատամարտը: Շնորհիվ հաջորդ` Վահան Մամիկոնյանի գլխավորած ապստամբության (481-484), կնքվեց Նվարսակի պայմանագիրը: Հայոց Արցախ եւ Ուտիք նահանգները կազմեցին Հայկազուն-Սիսակյան-Առանշահիկ տոհմից սերող Վաչագան Բարեպաշտի հիմնած թագավորությունը (մինչեւ VI դ. առաջին կես), որով վերականգնվեց հայկական թագավորությունը Հայոց Արեւելից կողմերում: Վաչագան Բարեպաշտի իշխանությունը տարածվում էր նաեւ Կուրի ձախափնյակի մի մասի վրա: Ըստ հայ պատմիչ Մովսես Կաղանկատվացու (VII դ.), Վաչագան Բարեպաշտը Հայոց պետական մեծ գործիչ էր եւ Հայ Առաքելական Եկեղեցու նվիրյալ: Ոգեշնչված Հայոց թագավորության հզորացման գաղափարով, նա ստեղծեց “Սահմանադրութիւն կանոնական”-ը, որն ընդունեցին եպիսկոպոսները, քահանաներն ու ազատները եւ Արցախի նահապետները Աղուանի կանոնադիր ժողովում, որպես Հայոց թագավորության գրավոր սահմանադրություն: VII դարի կեսերից Հայաստան ներխուժեցին արաբական զորքերը: Արդեն VIII-րդ դարի սկզբին Հայաստանն ամբողջությամբ գտնվում էր արաբական տիրապետության տակ: Ժողովրդի պայքարը արաբական տիրապետության դեմ վերածվեց երկրի անկախության վերականգնման ազգային-ազատագրական պատերազմների (703, 748-750, 774-775, 850-855 թթ. ապստամբությունները) եւ ավարտվեց 885-ին հայկական թագավորության վերականգնմամբ` Աշոտ I Բագրատունու գլխավորությամբ: Արաբ զավթիչների դեմ ժողովրդական պայքարն իր արտահայտությունն է գտել "Սասունցի Դավիթ" դյուցազնավեպ էպոսում, որն իր հերոսական ցայտուն կերպարներով հայ ժողովրդի միջնադարյան ամենաարժեքավոր գրավոր հուշարձաններից է:

  2 Hits bellevue-sanbernardino.ch  

Show textShow cached sourceOpen source URL

In 450-451 for the sake of the fatherland and the Christian faith under the leadership of Vardan Mamikonyan a revolt was raised against the Persian political, economic and religious pressures. The result was the decisive battle of Avarayr.

Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine uk.mfa.am as primary domain

450-451թթ. հանուն Հայրենիքի եւ քրիստոնեական հավատի, Վարդան Մամիկոնյանի գլխավորությամբ, բռնկվեց ապստամբություն ընդդեմ պարսից քաղաքական, կրոնական եւ տնտեսական ճնշման: Արդյունքում տեղի ունեցավ Ավարայրի վճռական ճակատամարտը: Շնորհիվ հաջորդ` Վահան Մամիկոնյանի գլխավորած ապստամբության (481-484), կնքվեց Նվարսակի պայմանագիրը: Հայոց Արցախ եւ Ուտիք նահանգները կազմեցին Հայկազուն-Սիսակյան-Առանշահիկ տոհմից սերող Վաչագան Բարեպաշտի հիմնած թագավորությունը (մինչեւ VI դ. առաջին կես), որով վերականգնվեց հայկական թագավորությունը Հայոց Արեւելից կողմերում: Վաչագան Բարեպաշտի իշխանությունը տարածվում էր նաեւ Կուրի ձախափնյակի մի մասի վրա: Ըստ հայ պատմիչ Մովսես Կաղանկատվացու (VII դ.), Վաչագան Բարեպաշտը Հայոց պետական մեծ գործիչ էր եւ Հայ Առաքելական Եկեղեցու նվիրյալ: Ոգեշնչված Հայոց թագավորության հզորացման գաղափարով, նա ստեղծեց “Սահմանադրութիւն կանոնական”-ը, որն ընդունեցին եպիսկոպոսները, քահանաներն ու ազատները եւ Արցախի նահապետները Աղուանի կանոնադիր ժողովում, որպես Հայոց թագավորության գրավոր սահմանադրություն: VII դարի կեսերից Հայաստան ներխուժեցին արաբական զորքերը: Արդեն VIII-րդ դարի սկզբին Հայաստանն ամբողջությամբ գտնվում էր արաբական տիրապետության տակ: Ժողովրդի պայքարը արաբական տիրապետության դեմ վերածվեց երկրի անկախության վերականգնման ազգային-ազատագրական պատերազմների (703, 748-750, 774-775, 850-855 թթ. ապստամբությունները) եւ ավարտվեց 885-ին հայկական թագավորության վերականգնմամբ` Աշոտ I Բագրատունու գլխավորությամբ: Արաբ զավթիչների դեմ ժողովրդական պայքարն իր արտահայտությունն է գտել "Սասունցի Դավիթ" դյուցազնավեպ էպոսում, որն իր հերոսական ցայտուն կերպարներով հայ ժողովրդի միջնադարյան ամենաարժեքավոր գրավոր հուշարձաններից է:

  2 Hits eurocommunicator.ge  

Show textShow cached sourceOpen source URL

But nothing can compare to the words written by Ioane Sabanisdze, great hagiographer of the 8th century and the author of the Passion of Abo of Tbilisi, according to which "It was not only Greece, who adopted Christian faith, but so have we, people living far from Greece – Georgia”, who is mentioned as "the mother of saints”.

Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine eurocommunicator.ge as primary domain

Չեմ կարծում առավել կամ պակաս կրթված մարդ, որը կասկածի Քրիստոսի Եկեղեցու դերը և վաստակը վրացական մշակույթի մեջ: Այդ մասին շատ է գրվել և հուսով ենք, ապագայում էլ կգրվի: Սակայն ոչինչ չի համեմատվի այն բառերի հետ, որոնք պատկանում են ութերորդ դարի մեծ վարքագիր Սուրբ Աբո Տփիլելիի մարտիրոսության հեղինակ Իոանե Սաբանիսձեի գրչին և ներառնում են հետևյալ բովանդակությունը. «Սուրբ հավատքը ոչ միայն Հունաստանը ձեռք բերեց, այլ նաև նրանից հեռու գտնվող երկիրը՝ Վրաստանը, որը հիշատակվում է «Սրբոց մայր»: Այլ կերպ եթե ասենք. Վրաստանի եկեղեցին Սուրբերի ծնող, այսինքն՝ Սուրբերի նախնիների Եկեղեցի է»:

  2 Hits bo-sai.city.yokohama.lg.jp  

Show textShow cached sourceOpen source URL

In 450-451 for the sake of the fatherland and the Christian faith under the leadership of Vardan Mamikonyan a revolt was raised against the Persian political, economic and religious pressures. The result was the decisive battle of Avarayr.

Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine iraq.mfa.am as primary domain

450-451թթ. հանուն Հայրենիքի եւ քրիստոնեական հավատի, Վարդան Մամիկոնյանի գլխավորությամբ, բռնկվեց ապստամբություն ընդդեմ պարսից քաղաքական, կրոնական եւ տնտեսական ճնշման: Արդյունքում տեղի ունեցավ Ավարայրի վճռական ճակատամարտը: Շնորհիվ հաջորդ` Վահան Մամիկոնյանի գլխավորած ապստամբության (481-484), կնքվեց Նվարսակի պայմանագիրը: Հայոց Արցախ եւ Ուտիք նահանգները կազմեցին Հայկազուն-Սիսակյան-Առանշահիկ տոհմից սերող Վաչագան Բարեպաշտի հիմնած թագավորությունը (մինչեւ VI դ. առաջին կես), որով վերականգնվեց հայկական թագավորությունը Հայոց Արեւելից կողմերում: Վաչագան Բարեպաշտի իշխանությունը տարածվում էր նաեւ Կուրի ձախափնյակի մի մասի վրա: Ըստ հայ պատմիչ Մովսես Կաղանկատվացու (VII դ.), Վաչագան Բարեպաշտը Հայոց պետական մեծ գործիչ էր եւ Հայ Առաքելական Եկեղեցու նվիրյալ: Ոգեշնչված Հայոց թագավորության հզորացման գաղափարով, նա ստեղծեց “Սահմանադրութիւն կանոնական”-ը, որն ընդունեցին եպիսկոպոսները, քահանաներն ու ազատները եւ Արցախի նահապետները Աղուանի կանոնադիր ժողովում, որպես Հայոց թագավորության գրավոր սահմանադրություն: VII դարի կեսերից Հայաստան ներխուժեցին արաբական զորքերը: Արդեն VIII-րդ դարի սկզբին Հայաստանն ամբողջությամբ գտնվում էր արաբական տիրապետության տակ: Ժողովրդի պայքարը արաբական տիրապետության դեմ վերածվեց երկրի անկախության վերականգնման ազգային-ազատագրական պատերազմների (703, 748-750, 774-775, 850-855 թթ. ապստամբությունները) եւ ավարտվեց 885-ին հայկական թագավորության վերականգնմամբ` Աշոտ I Բագրատունու գլխավորությամբ: Արաբ զավթիչների դեմ ժողովրդական պայքարն իր արտահայտությունն է գտել "Սասունցի Դավիթ" դյուցազնավեպ էպոսում, որն իր հերոսական ցայտուն կերպարներով հայ ժողովրդի միջնադարյան ամենաարժեքավոր գրավոր հուշարձաններից է:

  2 Hits ssl.centuryhotel.co.jp  

Show textShow cached sourceOpen source URL

In 450-451 for the sake of the fatherland and the Christian faith under the leadership of Vardan Mamikonyan a revolt was raised against the Persian political, economic and religious pressures. The result was the decisive battle of Avarayr.

Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine romania.mfa.am as primary domain

450-451թթ. հանուն Հայրենիքի եւ քրիստոնեական հավատի, Վարդան Մամիկոնյանի գլխավորությամբ, բռնկվեց ապստամբություն ընդդեմ պարսից քաղաքական, կրոնական եւ տնտեսական ճնշման: Արդյունքում տեղի ունեցավ Ավարայրի վճռական ճակատամարտը: Շնորհիվ հաջորդ` Վահան Մամիկոնյանի գլխավորած ապստամբության (481-484), կնքվեց Նվարսակի պայմանագիրը: Հայոց Արցախ եւ Ուտիք նահանգները կազմեցին Հայկազուն-Սիսակյան-Առանշահիկ տոհմից սերող Վաչագան Բարեպաշտի հիմնած թագավորությունը (մինչեւ VI դ. առաջին կես), որով վերականգնվեց հայկական թագավորությունը Հայոց Արեւելից կողմերում: Վաչագան Բարեպաշտի իշխանությունը տարածվում էր նաեւ Կուրի ձախափնյակի մի մասի վրա: Ըստ հայ պատմիչ Մովսես Կաղանկատվացու (VII դ.), Վաչագան Բարեպաշտը Հայոց պետական մեծ գործիչ էր եւ Հայ Առաքելական Եկեղեցու նվիրյալ: Ոգեշնչված Հայոց թագավորության հզորացման գաղափարով, նա ստեղծեց “Սահմանադրութիւն կանոնական”-ը, որն ընդունեցին եպիսկոպոսները, քահանաներն ու ազատները եւ Արցախի նահապետները Աղուանի կանոնադիր ժողովում, որպես Հայոց թագավորության գրավոր սահմանադրություն: VII դարի կեսերից Հայաստան ներխուժեցին արաբական զորքերը: Արդեն VIII-րդ դարի սկզբին Հայաստանն ամբողջությամբ գտնվում էր արաբական տիրապետության տակ: Ժողովրդի պայքարը արաբական տիրապետության դեմ վերածվեց երկրի անկախության վերականգնման ազգային-ազատագրական պատերազմների (703, 748-750, 774-775, 850-855 թթ. ապստամբությունները) եւ ավարտվեց 885-ին հայկական թագավորության վերականգնմամբ` Աշոտ I Բագրատունու գլխավորությամբ: Արաբ զավթիչների դեմ ժողովրդական պայքարն իր արտահայտությունն է գտել "Սասունցի Դավիթ" դյուցազնավեպ էպոսում, որն իր հերոսական ցայտուն կերպարներով հայ ժողովրդի միջնադարյան ամենաարժեքավոր գրավոր հուշարձաններից է:

  2 Hits www.nu-rto.ca  

Show textShow cached sourceOpen source URL

In 450-451 for the sake of the fatherland and the Christian faith under the leadership of Vardan Mamikonyan a revolt was raised against the Persian political, economic and religious pressures. The result was the decisive battle of Avarayr.

Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine usa.mfa.am as primary domain

450-451թթ. հանուն Հայրենիքի եւ քրիստոնեական հավատի, Վարդան Մամիկոնյանի գլխավորությամբ, բռնկվեց ապստամբություն ընդդեմ պարսից քաղաքական, կրոնական եւ տնտեսական ճնշման: Արդյունքում տեղի ունեցավ Ավարայրի վճռական ճակատամարտը: Շնորհիվ հաջորդ` Վահան Մամիկոնյանի գլխավորած ապստամբության (481-484), կնքվեց Նվարսակի պայմանագիրը: Հայոց Արցախ եւ Ուտիք նահանգները կազմեցին Հայկազուն-Սիսակյան-Առանշահիկ տոհմից սերող Վաչագան Բարեպաշտի հիմնած թագավորությունը (մինչեւ VI դ. առաջին կես), որով վերականգնվեց հայկական թագավորությունը Հայոց Արեւելից կողմերում: Վաչագան Բարեպաշտի իշխանությունը տարածվում էր նաեւ Կուրի ձախափնյակի մի մասի վրա: Ըստ հայ պատմիչ Մովսես Կաղանկատվացու (VII դ.), Վաչագան Բարեպաշտը Հայոց պետական մեծ գործիչ էր եւ Հայ Առաքելական Եկեղեցու նվիրյալ: Ոգեշնչված Հայոց թագավորության հզորացման գաղափարով, նա ստեղծեց “Սահմանադրութիւն կանոնական”-ը, որն ընդունեցին եպիսկոպոսները, քահանաներն ու ազատները եւ Արցախի նահապետները Աղուանի կանոնադիր ժողովում, որպես Հայոց թագավորության գրավոր սահմանադրություն: VII դարի կեսերից Հայաստան ներխուժեցին արաբական զորքերը: Արդեն VIII-րդ դարի սկզբին Հայաստանն ամբողջությամբ գտնվում էր արաբական տիրապետության տակ: Ժողովրդի պայքարը արաբական տիրապետության դեմ վերածվեց երկրի անկախության վերականգնման ազգային-ազատագրական պատերազմների (703, 748-750, 774-775, 850-855 թթ. ապստամբությունները) եւ ավարտվեց 885-ին հայկական թագավորության վերականգնմամբ` Աշոտ I Բագրատունու գլխավորությամբ: Արաբ զավթիչների դեմ ժողովրդական պայքարն իր արտահայտությունն է գտել "Սասունցի Դավիթ" դյուցազնավեպ էպոսում, որն իր հերոսական ցայտուն կերպարներով հայ ժողովրդի միջնադարյան ամենաարժեքավոր գրավոր հուշարձաններից է:

  2 Hits www.thalershop.com  

Show textShow cached sourceOpen source URL

In 450-451 for the sake of the fatherland and the Christian faith under the leadership of Vardan Mamikonyan a revolt was raised against the Persian political, economic and religious pressures. The result was the decisive battle of Avarayr.

Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine un.mfa.am as primary domain

450-451թթ. հանուն Հայրենիքի եւ քրիստոնեական հավատի, Վարդան Մամիկոնյանի գլխավորությամբ, բռնկվեց ապստամբություն ընդդեմ պարսից քաղաքական, կրոնական եւ տնտեսական ճնշման: Արդյունքում տեղի ունեցավ Ավարայրի վճռական ճակատամարտը: Շնորհիվ հաջորդ` Վահան Մամիկոնյանի գլխավորած ապստամբության (481-484), կնքվեց Նվարսակի պայմանագիրը: Հայոց Արցախ եւ Ուտիք նահանգները կազմեցին Հայկազուն-Սիսակյան-Առանշահիկ տոհմից սերող Վաչագան Բարեպաշտի հիմնած թագավորությունը (մինչեւ VI դ. առաջին կես), որով վերականգնվեց հայկական թագավորությունը Հայոց Արեւելից կողմերում: Վաչագան Բարեպաշտի իշխանությունը տարածվում էր նաեւ Կուրի ձախափնյակի մի մասի վրա: Ըստ հայ պատմիչ Մովսես Կաղանկատվացու (VII դ.), Վաչագան Բարեպաշտը Հայոց պետական մեծ գործիչ էր եւ Հայ Առաքելական Եկեղեցու նվիրյալ: Ոգեշնչված Հայոց թագավորության հզորացման գաղափարով, նա ստեղծեց “Սահմանադրութիւն կանոնական”-ը, որն ընդունեցին եպիսկոպոսները, քահանաներն ու ազատները եւ Արցախի նահապետները Աղուանի կանոնադիր ժողովում, որպես Հայոց թագավորության գրավոր սահմանադրություն: VII դարի կեսերից Հայաստան ներխուժեցին արաբական զորքերը: Արդեն VIII-րդ դարի սկզբին Հայաստանն ամբողջությամբ գտնվում էր արաբական տիրապետության տակ: Ժողովրդի պայքարը արաբական տիրապետության դեմ վերածվեց երկրի անկախության վերականգնման ազգային-ազատագրական պատերազմների (703, 748-750, 774-775, 850-855 թթ. ապստամբությունները) եւ ավարտվեց 885-ին հայկական թագավորության վերականգնմամբ` Աշոտ I Բագրատունու գլխավորությամբ: Արաբ զավթիչների դեմ ժողովրդական պայքարն իր արտահայտությունն է գտել "Սասունցի Դավիթ" դյուցազնավեպ էպոսում, որն իր հերոսական ցայտուն կերպարներով հայ ժողովրդի միջնադարյան ամենաարժեքավոր գրավոր հուշարձաններից է: