deportation policy – Armenian Translation – Keybot Dictionary
TTN Translation Network
TTN
TTN
Login
Deutsch
Français
Source Languages
Target Languages
Select
Select
Keybot
14
Results
14
Domains
www.heijsgroep.nl
Show text
Show cached source
Open source URL
Because of the
deportation policy
of the Byzantine Empire and devastating invasions of Seljuk Turks, lots of Armenians were forced to leave the country. Part of them settled in Cilicia, constituting the majority of its population by the end of the 11th century.
Compare text pages
Compare HTM pages
Open source URL
Open target URL
Define
uk.mfa.am
as primary domain
Բյուզանդական կայսրության վարած տեղահանման քաղաքականության եւ սելջուկ-թուրքերի ավերիչ արշավանքների հետեւանքով, բազմաթիվ հայեր ստիպված են լինում հեռանալ հայրենիքից: Նրանց մի մասը հաստատվում է Կիլիկայում, որի բնակչությունը XI դարի վերջերին արդեն մեծամասամբ հայկական էր: Կիլիկիայի հյուսիսարեւելյան հատվածում՝ Լեռնային Կիլիկիայում, 1080թ.-ին առաջանում է Ռուբինյանների իշխանությունը, որը հետագայում իր մեջ է միավորում ողջ Կիլիկիան եւ մի շարք հարեւան շրջաններ: 1198 -ին հայոց իշխան Լեւոն II Ռուբինյանը արքայական թագ է ստանում գերմանական կայսրից, եւ հանդիսավորությամբ թագադրվում է Տարսոս քաղաքում: Կիլիկյան հայկական թագավորությունը սերտ առեւտրական կապեր է ունեցել Վենետիկի եւ Ջենովայի հանրապետությունների, Ֆրանսիայի, Իսպանիայի, Գերմանիայի եւ այլ երկրների հետ: Լեւոն II-ը համագործակցում էր խաչակրաց երրորդ արշավանքը գլխավորած Գերմանիայի կայսր Ֆրիդրիխ Շիկամորուսի եւ Անգլիայի թագավոր Ռիչարդ Առյուծասրտի հետ: Մեծ թւով Տաճարականներ (Տամպլիերներ) եւ Հիվանդախնամների (Հոսպիտալիերների) ու Տեւտոնական միաբանությունների ասպետներ ծառայում էին հայ կիլիկիան թագավորների մոտ եւ ընդարձակ տիրույթներ ստանում թագավորության տարբեր հատվածներում: Կիլիկիայում հաջորդաբար իշխել են մի քանի հայ թագավորական տոհմեր: Իկոնիայի սուլթանության եւ Եգիպտոսի մամլյուքյան պետության անողոք հարվածների ներքո, քրիստոնեական Եվրոպայից օգնության բացակայության պայմաններում, Կիլիկիան հայկական պետությունը անկում է 1375-ին` չնայած, բազմաթիվ հայկական իշխանություններ դեռեւս երկար ժամանակ շարունակում էին պահպանել գոյությունը լեռնային անմատչելի շրջաններում: Զեյթունի ինքնիշխանությունը Օսմանյան կայսրությունում գործնականորեն վերանում է Հայոց ցեղասպանության տարիներին:
www.jurasbanga.lv
Show text
Show cached source
Open source URL
Because of the
deportation policy
of the Byzantine Empire and devastating invasions of Seljuk Turks, lots of Armenians were forced to leave the country. Part of them settled in Cilicia, constituting the majority of its population by the end of the 11th century.
Compare text pages
Compare HTM pages
Open source URL
Open target URL
Define
vatican.mfa.am
as primary domain
Բյուզանդական կայսրության վարած տեղահանման քաղաքականության եւ սելջուկ-թուրքերի ավերիչ արշավանքների հետեւանքով, բազմաթիվ հայեր ստիպված են լինում հեռանալ հայրենիքից: Նրանց մի մասը հաստատվում է Կիլիկայում, որի բնակչությունը XI դարի վերջերին արդեն մեծամասամբ հայկական էր: Կիլիկիայի հյուսիսարեւելյան հատվածում՝ Լեռնային Կիլիկիայում, 1080թ.-ին առաջանում է Ռուբինյանների իշխանությունը, որը հետագայում իր մեջ է միավորում ողջ Կիլիկիան եւ մի շարք հարեւան շրջաններ: 1198 -ին հայոց իշխան Լեւոն II Ռուբինյանը արքայական թագ է ստանում գերմանական կայսրից, եւ հանդիսավորությամբ թագադրվում է Տարսոս քաղաքում: Կիլիկյան հայկական թագավորությունը սերտ առեւտրական կապեր է ունեցել Վենետիկի եւ Ջենովայի հանրապետությունների, Ֆրանսիայի, Իսպանիայի, Գերմանիայի եւ այլ երկրների հետ: Լեւոն II-ը համագործակցում էր խաչակրաց երրորդ արշավանքը գլխավորած Գերմանիայի կայսր Ֆրիդրիխ Շիկամորուսի եւ Անգլիայի թագավոր Ռիչարդ Առյուծասրտի հետ: Մեծ թւով Տաճարականներ (Տամպլիերներ) եւ Հիվանդախնամների (Հոսպիտալիերների) ու Տեւտոնական միաբանությունների ասպետներ ծառայում էին հայ կիլիկիան թագավորների մոտ եւ ընդարձակ տիրույթներ ստանում թագավորության տարբեր հատվածներում: Կիլիկիայում հաջորդաբար իշխել են մի քանի հայ թագավորական տոհմեր: Իկոնիայի սուլթանության եւ Եգիպտոսի մամլյուքյան պետության անողոք հարվածների ներքո, քրիստոնեական Եվրոպայից օգնության բացակայության պայմաններում, Կիլիկիան հայկական պետությունը անկում է 1375-ին` չնայած, բազմաթիվ հայկական իշխանություններ դեռեւս երկար ժամանակ շարունակում էին պահպանել գոյությունը լեռնային անմատչելի շրջաններում: Զեյթունի ինքնիշխանությունը Օսմանյան կայսրությունում գործնականորեն վերանում է Հայոց ցեղասպանության տարիներին:
www.stezkakorunamistromu.cz
Show text
Show cached source
Open source URL
Because of the
deportation policy
of the Byzantine Empire and devastating invasions of Seljuk Turks, lots of Armenians were forced to leave the country. Part of them settled in Cilicia, constituting the majority of its population by the end of the 11th century.
Compare text pages
Compare HTM pages
Open source URL
Open target URL
Define
switzerland.mfa.am
as primary domain
Բյուզանդական կայսրության վարած տեղահանման քաղաքականության եւ սելջուկ-թուրքերի ավերիչ արշավանքների հետեւանքով, բազմաթիվ հայեր ստիպված են լինում հեռանալ հայրենիքից: Նրանց մի մասը հաստատվում է Կիլիկայում, որի բնակչությունը XI դարի վերջերին արդեն մեծամասամբ հայկական էր: Կիլիկիայի հյուսիսարեւելյան հատվածում՝ Լեռնային Կիլիկիայում, 1080թ.-ին առաջանում է Ռուբինյանների իշխանությունը, որը հետագայում իր մեջ է միավորում ողջ Կիլիկիան եւ մի շարք հարեւան շրջաններ: 1198 -ին հայոց իշխան Լեւոն II Ռուբինյանը արքայական թագ է ստանում գերմանական կայսրից, եւ հանդիսավորությամբ թագադրվում է Տարսոս քաղաքում: Կիլիկյան հայկական թագավորությունը սերտ առեւտրական կապեր է ունեցել Վենետիկի եւ Ջենովայի հանրապետությունների, Ֆրանսիայի, Իսպանիայի, Գերմանիայի եւ այլ երկրների հետ: Լեւոն II-ը համագործակցում էր խաչակրաց երրորդ արշավանքը գլխավորած Գերմանիայի կայսր Ֆրիդրիխ Շիկամորուսի եւ Անգլիայի թագավոր Ռիչարդ Առյուծասրտի հետ: Մեծ թւով Տաճարականներ (Տամպլիերներ) եւ Հիվանդախնամների (Հոսպիտալիերների) ու Տեւտոնական միաբանությունների ասպետներ ծառայում էին հայ կիլիկիան թագավորների մոտ եւ ընդարձակ տիրույթներ ստանում թագավորության տարբեր հատվածներում: Կիլիկիայում հաջորդաբար իշխել են մի քանի հայ թագավորական տոհմեր: Իկոնիայի սուլթանության եւ Եգիպտոսի մամլյուքյան պետության անողոք հարվածների ներքո, քրիստոնեական Եվրոպայից օգնության բացակայության պայմաններում, Կիլիկիան հայկական պետությունը անկում է 1375-ին` չնայած, բազմաթիվ հայկական իշխանություններ դեռեւս երկար ժամանակ շարունակում էին պահպանել գոյությունը լեռնային անմատչելի շրջաններում: Զեյթունի ինքնիշխանությունը Օսմանյան կայսրությունում գործնականորեն վերանում է Հայոց ցեղասպանության տարիներին:
www.nyfxclub.com
Show text
Show cached source
Open source URL
Because of the
deportation policy
of the Byzantine Empire and devastating invasions of Seljuk Turks, lots of Armenians were forced to leave the country. Part of them settled in Cilicia, constituting the majority of its population by the end of the 11th century.
Compare text pages
Compare HTM pages
Open source URL
Open target URL
Define
georgia.mfa.am
as primary domain
Բյուզանդական կայսրության վարած տեղահանման քաղաքականության եւ սելջուկ-թուրքերի ավերիչ արշավանքների հետեւանքով, բազմաթիվ հայեր ստիպված են լինում հեռանալ հայրենիքից: Նրանց մի մասը հաստատվում է Կիլիկայում, որի բնակչությունը XI դարի վերջերին արդեն մեծամասամբ հայկական էր: Կիլիկիայի հյուսիսարեւելյան հատվածում՝ Լեռնային Կիլիկիայում, 1080թ.-ին առաջանում է Ռուբինյանների իշխանությունը, որը հետագայում իր մեջ է միավորում ողջ Կիլիկիան եւ մի շարք հարեւան շրջաններ: 1198 -ին հայոց իշխան Լեւոն II Ռուբինյանը արքայական թագ է ստանում գերմանական կայսրից, եւ հանդիսավորությամբ թագադրվում է Տարսոս քաղաքում: Կիլիկյան հայկական թագավորությունը սերտ առեւտրական կապեր է ունեցել Վենետիկի եւ Ջենովայի հանրապետությունների, Ֆրանսիայի, Իսպանիայի, Գերմանիայի եւ այլ երկրների հետ: Լեւոն II-ը համագործակցում էր խաչակրաց երրորդ արշավանքը գլխավորած Գերմանիայի կայսր Ֆրիդրիխ Շիկամորուսի եւ Անգլիայի թագավոր Ռիչարդ Առյուծասրտի հետ: Մեծ թւով Տաճարականներ (Տամպլիերներ) եւ Հիվանդախնամների (Հոսպիտալիերների) ու Տեւտոնական միաբանությունների ասպետներ ծառայում էին հայ կիլիկիան թագավորների մոտ եւ ընդարձակ տիրույթներ ստանում թագավորության տարբեր հատվածներում: Կիլիկիայում հաջորդաբար իշխել են մի քանի հայ թագավորական տոհմեր: Իկոնիայի սուլթանության եւ Եգիպտոսի մամլյուքյան պետության անողոք հարվածների ներքո, քրիստոնեական Եվրոպայից օգնության բացակայության պայմաններում, Կիլիկիան հայկական պետությունը անկում է 1375-ին` չնայած, բազմաթիվ հայկական իշխանություններ դեռեւս երկար ժամանակ շարունակում էին պահպանել գոյությունը լեռնային անմատչելի շրջաններում: Զեյթունի ինքնիշխանությունը Օսմանյան կայսրությունում գործնականորեն վերանում է Հայոց ցեղասպանության տարիներին:
www.thalershop.com
Show text
Show cached source
Open source URL
Because of the
deportation policy
of the Byzantine Empire and devastating invasions of Seljuk Turks, lots of Armenians were forced to leave the country. Part of them settled in Cilicia, constituting the majority of its population by the end of the 11th century.
Compare text pages
Compare HTM pages
Open source URL
Open target URL
Define
un.mfa.am
as primary domain
Բյուզանդական կայսրության վարած տեղահանման քաղաքականության եւ սելջուկ-թուրքերի ավերիչ արշավանքների հետեւանքով, բազմաթիվ հայեր ստիպված են լինում հեռանալ հայրենիքից: Նրանց մի մասը հաստատվում է Կիլիկայում, որի բնակչությունը XI դարի վերջերին արդեն մեծամասամբ հայկական էր: Կիլիկիայի հյուսիսարեւելյան հատվածում՝ Լեռնային Կիլիկիայում, 1080թ.-ին առաջանում է Ռուբինյանների իշխանությունը, որը հետագայում իր մեջ է միավորում ողջ Կիլիկիան եւ մի շարք հարեւան շրջաններ: 1198 -ին հայոց իշխան Լեւոն II Ռուբինյանը արքայական թագ է ստանում գերմանական կայսրից, եւ հանդիսավորությամբ թագադրվում է Տարսոս քաղաքում: Կիլիկյան հայկական թագավորությունը սերտ առեւտրական կապեր է ունեցել Վենետիկի եւ Ջենովայի հանրապետությունների, Ֆրանսիայի, Իսպանիայի, Գերմանիայի եւ այլ երկրների հետ: Լեւոն II-ը համագործակցում էր խաչակրաց երրորդ արշավանքը գլխավորած Գերմանիայի կայսր Ֆրիդրիխ Շիկամորուսի եւ Անգլիայի թագավոր Ռիչարդ Առյուծասրտի հետ: Մեծ թւով Տաճարականներ (Տամպլիերներ) եւ Հիվանդախնամների (Հոսպիտալիերների) ու Տեւտոնական միաբանությունների ասպետներ ծառայում էին հայ կիլիկիան թագավորների մոտ եւ ընդարձակ տիրույթներ ստանում թագավորության տարբեր հատվածներում: Կիլիկիայում հաջորդաբար իշխել են մի քանի հայ թագավորական տոհմեր: Իկոնիայի սուլթանության եւ Եգիպտոսի մամլյուքյան պետության անողոք հարվածների ներքո, քրիստոնեական Եվրոպայից օգնության բացակայության պայմաններում, Կիլիկիան հայկական պետությունը անկում է 1375-ին` չնայած, բազմաթիվ հայկական իշխանություններ դեռեւս երկար ժամանակ շարունակում էին պահպանել գոյությունը լեռնային անմատչելի շրջաններում: Զեյթունի ինքնիշխանությունը Օսմանյան կայսրությունում գործնականորեն վերանում է Հայոց ցեղասպանության տարիներին:
ssl.centuryhotel.co.jp
Show text
Show cached source
Open source URL
Because of the
deportation policy
of the Byzantine Empire and devastating invasions of Seljuk Turks, lots of Armenians were forced to leave the country. Part of them settled in Cilicia, constituting the majority of its population by the end of the 11th century.
Compare text pages
Compare HTM pages
Open source URL
Open target URL
Define
romania.mfa.am
as primary domain
Բյուզանդական կայսրության վարած տեղահանման քաղաքականության եւ սելջուկ-թուրքերի ավերիչ արշավանքների հետեւանքով, բազմաթիվ հայեր ստիպված են լինում հեռանալ հայրենիքից: Նրանց մի մասը հաստատվում է Կիլիկայում, որի բնակչությունը XI դարի վերջերին արդեն մեծամասամբ հայկական էր: Կիլիկիայի հյուսիսարեւելյան հատվածում՝ Լեռնային Կիլիկիայում, 1080թ.-ին առաջանում է Ռուբինյանների իշխանությունը, որը հետագայում իր մեջ է միավորում ողջ Կիլիկիան եւ մի շարք հարեւան շրջաններ: 1198 -ին հայոց իշխան Լեւոն II Ռուբինյանը արքայական թագ է ստանում գերմանական կայսրից, եւ հանդիսավորությամբ թագադրվում է Տարսոս քաղաքում: Կիլիկյան հայկական թագավորությունը սերտ առեւտրական կապեր է ունեցել Վենետիկի եւ Ջենովայի հանրապետությունների, Ֆրանսիայի, Իսպանիայի, Գերմանիայի եւ այլ երկրների հետ: Լեւոն II-ը համագործակցում էր խաչակրաց երրորդ արշավանքը գլխավորած Գերմանիայի կայսր Ֆրիդրիխ Շիկամորուսի եւ Անգլիայի թագավոր Ռիչարդ Առյուծասրտի հետ: Մեծ թւով Տաճարականներ (Տամպլիերներ) եւ Հիվանդախնամների (Հոսպիտալիերների) ու Տեւտոնական միաբանությունների ասպետներ ծառայում էին հայ կիլիկիան թագավորների մոտ եւ ընդարձակ տիրույթներ ստանում թագավորության տարբեր հատվածներում: Կիլիկիայում հաջորդաբար իշխել են մի քանի հայ թագավորական տոհմեր: Իկոնիայի սուլթանության եւ Եգիպտոսի մամլյուքյան պետության անողոք հարվածների ներքո, քրիստոնեական Եվրոպայից օգնության բացակայության պայմաններում, Կիլիկիան հայկական պետությունը անկում է 1375-ին` չնայած, բազմաթիվ հայկական իշխանություններ դեռեւս երկար ժամանակ շարունակում էին պահպանել գոյությունը լեռնային անմատչելի շրջաններում: Զեյթունի ինքնիշխանությունը Օսմանյան կայսրությունում գործնականորեն վերանում է Հայոց ցեղասպանության տարիներին:
www.tonigirones.com
Show text
Show cached source
Open source URL
Because of the
deportation policy
of the Byzantine Empire and devastating invasions of Seljuk Turks, lots of Armenians were forced to leave the country. Part of them settled in Cilicia, constituting the majority of its population by the end of the 11th century.
Compare text pages
Compare HTM pages
Open source URL
Open target URL
Define
usa.mfa.am
as primary domain
Բյուզանդական կայսրության վարած տեղահանման քաղաքականության եւ սելջուկ-թուրքերի ավերիչ արշավանքների հետեւանքով, բազմաթիվ հայեր ստիպված են լինում հեռանալ հայրենիքից: Նրանց մի մասը հաստատվում է Կիլիկայում, որի բնակչությունը XI դարի վերջերին արդեն մեծամասամբ հայկական էր: Կիլիկիայի հյուսիսարեւելյան հատվածում՝ Լեռնային Կիլիկիայում, 1080թ.-ին առաջանում է Ռուբինյանների իշխանությունը, որը հետագայում իր մեջ է միավորում ողջ Կիլիկիան եւ մի շարք հարեւան շրջաններ: 1198 -ին հայոց իշխան Լեւոն II Ռուբինյանը արքայական թագ է ստանում գերմանական կայսրից, եւ հանդիսավորությամբ թագադրվում է Տարսոս քաղաքում: Կիլիկյան հայկական թագավորությունը սերտ առեւտրական կապեր է ունեցել Վենետիկի եւ Ջենովայի հանրապետությունների, Ֆրանսիայի, Իսպանիայի, Գերմանիայի եւ այլ երկրների հետ: Լեւոն II-ը համագործակցում էր խաչակրաց երրորդ արշավանքը գլխավորած Գերմանիայի կայսր Ֆրիդրիխ Շիկամորուսի եւ Անգլիայի թագավոր Ռիչարդ Առյուծասրտի հետ: Մեծ թւով Տաճարականներ (Տամպլիերներ) եւ Հիվանդախնամների (Հոսպիտալիերների) ու Տեւտոնական միաբանությունների ասպետներ ծառայում էին հայ կիլիկիան թագավորների մոտ եւ ընդարձակ տիրույթներ ստանում թագավորության տարբեր հատվածներում: Կիլիկիայում հաջորդաբար իշխել են մի քանի հայ թագավորական տոհմեր: Իկոնիայի սուլթանության եւ Եգիպտոսի մամլյուքյան պետության անողոք հարվածների ներքո, քրիստոնեական Եվրոպայից օգնության բացակայության պայմաններում, Կիլիկիան հայկական պետությունը անկում է 1375-ին` չնայած, բազմաթիվ հայկական իշխանություններ դեռեւս երկար ժամանակ շարունակում էին պահպանել գոյությունը լեռնային անմատչելի շրջաններում: Զեյթունի ինքնիշխանությունը Օսմանյան կայսրությունում գործնականորեն վերանում է Հայոց ցեղասպանության տարիներին:
ciawi-conf.org
Show text
Show cached source
Open source URL
Because of the
deportation policy
of the Byzantine Empire and devastating invasions of Seljuk Turks, lots of Armenians were forced to leave the country. Part of them settled in Cilicia, constituting the majority of its population by the end of the 11th century.
Compare text pages
Compare HTM pages
Open source URL
Open target URL
Define
cz.mfa.am
as primary domain
Բյուզանդական կայսրության վարած տեղահանման քաղաքականության եւ սելջուկ-թուրքերի ավերիչ արշավանքների հետեւանքով, բազմաթիվ հայեր ստիպված են լինում հեռանալ հայրենիքից: Նրանց մի մասը հաստատվում է Կիլիկայում, որի բնակչությունը XI դարի վերջերին արդեն մեծամասամբ հայկական էր: Կիլիկիայի հյուսիսարեւելյան հատվածում՝ Լեռնային Կիլիկիայում, 1080թ.-ին առաջանում է Ռուբինյանների իշխանությունը, որը հետագայում իր մեջ է միավորում ողջ Կիլիկիան եւ մի շարք հարեւան շրջաններ: 1198 -ին հայոց իշխան Լեւոն II Ռուբինյանը արքայական թագ է ստանում գերմանական կայսրից, եւ հանդիսավորությամբ թագադրվում է Տարսոս քաղաքում: Կիլիկյան հայկական թագավորությունը սերտ առեւտրական կապեր է ունեցել Վենետիկի եւ Ջենովայի հանրապետությունների, Ֆրանսիայի, Իսպանիայի, Գերմանիայի եւ այլ երկրների հետ: Լեւոն II-ը համագործակցում էր խաչակրաց երրորդ արշավանքը գլխավորած Գերմանիայի կայսր Ֆրիդրիխ Շիկամորուսի եւ Անգլիայի թագավոր Ռիչարդ Առյուծասրտի հետ: Մեծ թւով Տաճարականներ (Տամպլիերներ) եւ Հիվանդախնամների (Հոսպիտալիերների) ու Տեւտոնական միաբանությունների ասպետներ ծառայում էին հայ կիլիկիան թագավորների մոտ եւ ընդարձակ տիրույթներ ստանում թագավորության տարբեր հատվածներում: Կիլիկիայում հաջորդաբար իշխել են մի քանի հայ թագավորական տոհմեր: Իկոնիայի սուլթանության եւ Եգիպտոսի մամլյուքյան պետության անողոք հարվածների ներքո, քրիստոնեական Եվրոպայից օգնության բացակայության պայմաններում, Կիլիկիան հայկական պետությունը անկում է 1375-ին` չնայած, բազմաթիվ հայկական իշխանություններ դեռեւս երկար ժամանակ շարունակում էին պահպանել գոյությունը լեռնային անմատչելի շրջաններում: Զեյթունի ինքնիշխանությունը Օսմանյան կայսրությունում գործնականորեն վերանում է Հայոց ցեղասպանության տարիներին:
bo-sai.city.yokohama.lg.jp
Show text
Show cached source
Open source URL
Because of the
deportation policy
of the Byzantine Empire and devastating invasions of Seljuk Turks, lots of Armenians were forced to leave the country. Part of them settled in Cilicia, constituting the majority of its population by the end of the 11th century.
Compare text pages
Compare HTM pages
Open source URL
Open target URL
Define
iraq.mfa.am
as primary domain
Բյուզանդական կայսրության վարած տեղահանման քաղաքականության եւ սելջուկ-թուրքերի ավերիչ արշավանքների հետեւանքով, բազմաթիվ հայեր ստիպված են լինում հեռանալ հայրենիքից: Նրանց մի մասը հաստատվում է Կիլիկայում, որի բնակչությունը XI դարի վերջերին արդեն մեծամասամբ հայկական էր: Կիլիկիայի հյուսիսարեւելյան հատվածում՝ Լեռնային Կիլիկիայում, 1080թ.-ին առաջանում է Ռուբինյանների իշխանությունը, որը հետագայում իր մեջ է միավորում ողջ Կիլիկիան եւ մի շարք հարեւան շրջաններ: 1198 -ին հայոց իշխան Լեւոն II Ռուբինյանը արքայական թագ է ստանում գերմանական կայսրից, եւ հանդիսավորությամբ թագադրվում է Տարսոս քաղաքում: Կիլիկյան հայկական թագավորությունը սերտ առեւտրական կապեր է ունեցել Վենետիկի եւ Ջենովայի հանրապետությունների, Ֆրանսիայի, Իսպանիայի, Գերմանիայի եւ այլ երկրների հետ: Լեւոն II-ը համագործակցում էր խաչակրաց երրորդ արշավանքը գլխավորած Գերմանիայի կայսր Ֆրիդրիխ Շիկամորուսի եւ Անգլիայի թագավոր Ռիչարդ Առյուծասրտի հետ: Մեծ թւով Տաճարականներ (Տամպլիերներ) եւ Հիվանդախնամների (Հոսպիտալիերների) ու Տեւտոնական միաբանությունների ասպետներ ծառայում էին հայ կիլիկիան թագավորների մոտ եւ ընդարձակ տիրույթներ ստանում թագավորության տարբեր հատվածներում: Կիլիկիայում հաջորդաբար իշխել են մի քանի հայ թագավորական տոհմեր: Իկոնիայի սուլթանության եւ Եգիպտոսի մամլյուքյան պետության անողոք հարվածների ներքո, քրիստոնեական Եվրոպայից օգնության բացակայության պայմաններում, Կիլիկիան հայկական պետությունը անկում է 1375-ին` չնայած, բազմաթիվ հայկական իշխանություններ դեռեւս երկար ժամանակ շարունակում էին պահպանել գոյությունը լեռնային անմատչելի շրջաններում: Զեյթունի ինքնիշխանությունը Օսմանյան կայսրությունում գործնականորեն վերանում է Հայոց ցեղասպանության տարիներին:
bellevue-sanbernardino.ch
Show text
Show cached source
Open source URL
Because of the
deportation policy
of the Byzantine Empire and devastating invasions of Seljuk Turks, lots of Armenians were forced to leave the country. Part of them settled in Cilicia, constituting the majority of its population by the end of the 11th century.
Compare text pages
Compare HTM pages
Open source URL
Open target URL
Define
uk.mfa.am
as primary domain
Բյուզանդական կայսրության վարած տեղահանման քաղաքականության եւ սելջուկ-թուրքերի ավերիչ արշավանքների հետեւանքով, բազմաթիվ հայեր ստիպված են լինում հեռանալ հայրենիքից: Նրանց մի մասը հաստատվում է Կիլիկայում, որի բնակչությունը XI դարի վերջերին արդեն մեծամասամբ հայկական էր: Կիլիկիայի հյուսիսարեւելյան հատվածում՝ Լեռնային Կիլիկիայում, 1080թ.-ին առաջանում է Ռուբինյանների իշխանությունը, որը հետագայում իր մեջ է միավորում ողջ Կիլիկիան եւ մի շարք հարեւան շրջաններ: 1198 -ին հայոց իշխան Լեւոն II Ռուբինյանը արքայական թագ է ստանում գերմանական կայսրից, եւ հանդիսավորությամբ թագադրվում է Տարսոս քաղաքում: Կիլիկյան հայկական թագավորությունը սերտ առեւտրական կապեր է ունեցել Վենետիկի եւ Ջենովայի հանրապետությունների, Ֆրանսիայի, Իսպանիայի, Գերմանիայի եւ այլ երկրների հետ: Լեւոն II-ը համագործակցում էր խաչակրաց երրորդ արշավանքը գլխավորած Գերմանիայի կայսր Ֆրիդրիխ Շիկամորուսի եւ Անգլիայի թագավոր Ռիչարդ Առյուծասրտի հետ: Մեծ թւով Տաճարականներ (Տամպլիերներ) եւ Հիվանդախնամների (Հոսպիտալիերների) ու Տեւտոնական միաբանությունների ասպետներ ծառայում էին հայ կիլիկիան թագավորների մոտ եւ ընդարձակ տիրույթներ ստանում թագավորության տարբեր հատվածներում: Կիլիկիայում հաջորդաբար իշխել են մի քանի հայ թագավորական տոհմեր: Իկոնիայի սուլթանության եւ Եգիպտոսի մամլյուքյան պետության անողոք հարվածների ներքո, քրիստոնեական Եվրոպայից օգնության բացակայության պայմաններում, Կիլիկիան հայկական պետությունը անկում է 1375-ին` չնայած, բազմաթիվ հայկական իշխանություններ դեռեւս երկար ժամանակ շարունակում էին պահպանել գոյությունը լեռնային անմատչելի շրջաններում: Զեյթունի ինքնիշխանությունը Օսմանյան կայսրությունում գործնականորեն վերանում է Հայոց ցեղասպանության տարիներին:
www.blueshellresort.com
Show text
Show cached source
Open source URL
Because of the
deportation policy
of the Byzantine Empire and devastating invasions of Seljuk Turks, lots of Armenians were forced to leave the country. Part of them settled in Cilicia, constituting the majority of its population by the end of the 11th century.
Compare text pages
Compare HTM pages
Open source URL
Open target URL
Define
belgium.mfa.am
as primary domain
Բյուզանդական կայսրության վարած տեղահանման քաղաքականության եւ սելջուկ-թուրքերի ավերիչ արշավանքների հետեւանքով, բազմաթիվ հայեր ստիպված են լինում հեռանալ հայրենիքից: Նրանց մի մասը հաստատվում է Կիլիկայում, որի բնակչությունը XI դարի վերջերին արդեն մեծամասամբ հայկական էր: Կիլիկիայի հյուսիսարեւելյան հատվածում՝ Լեռնային Կիլիկիայում, 1080թ.-ին առաջանում է Ռուբինյանների իշխանությունը, որը հետագայում իր մեջ է միավորում ողջ Կիլիկիան եւ մի շարք հարեւան շրջաններ: 1198 -ին հայոց իշխան Լեւոն II Ռուբինյանը արքայական թագ է ստանում գերմանական կայսրից, եւ հանդիսավորությամբ թագադրվում է Տարսոս քաղաքում: Կիլիկյան հայկական թագավորությունը սերտ առեւտրական կապեր է ունեցել Վենետիկի եւ Ջենովայի հանրապետությունների, Ֆրանսիայի, Իսպանիայի, Գերմանիայի եւ այլ երկրների հետ: Լեւոն II-ը համագործակցում էր խաչակրաց երրորդ արշավանքը գլխավորած Գերմանիայի կայսր Ֆրիդրիխ Շիկամորուսի եւ Անգլիայի թագավոր Ռիչարդ Առյուծասրտի հետ: Մեծ թւով Տաճարականներ (Տամպլիերներ) եւ Հիվանդախնամների (Հոսպիտալիերների) ու Տեւտոնական միաբանությունների ասպետներ ծառայում էին հայ կիլիկիան թագավորների մոտ եւ ընդարձակ տիրույթներ ստանում թագավորության տարբեր հատվածներում: Կիլիկիայում հաջորդաբար իշխել են մի քանի հայ թագավորական տոհմեր: Իկոնիայի սուլթանության եւ Եգիպտոսի մամլյուքյան պետության անողոք հարվածների ներքո, քրիստոնեական Եվրոպայից օգնության բացակայության պայմաններում, Կիլիկիան հայկական պետությունը անկում է 1375-ին` չնայած, բազմաթիվ հայկական իշխանություններ դեռեւս երկար ժամանակ շարունակում էին պահպանել գոյությունը լեռնային անմատչելի շրջաններում: Զեյթունի ինքնիշխանությունը Օսմանյան կայսրությունում գործնականորեն վերանում է Հայոց ցեղասպանության տարիներին:
