government dissolved – Armenisch-Übersetzung – Keybot-Wörterbuch

Spacer TTN Translation Network TTN TTN Login Français English Spacer Help
Ausgangssprachen Zielsprachen
Keybot      15 Ergebnisse   15 Domänen
  darululoom-deoband.com  
In 1917 after the February Revolution Russian Provisional Government dissolved the Viceroyalty of Caucasus and established the Transcaucasian Special Committee. During that period of time steps were undertaken for the Armenian refugees to return back to Western Armenia.
Օգտվելով Առաջին համաշխարհային պատերազմի արդյունքում ստեղծված իրավիճակից, Թուրքիայի այն օրերի կառավարող շրջանակները փորձեցին Մերձավոր Արեւելքի, Կովկասի, Ռուսաստանի, Միջին Ասիայի մահմեդականների միավորման միջոցով իրականացնել Մեծ Թուրան հիմնելու իրենց վաղեմի գաղափարը: Այդ նպատակին հասնելու ճանապարհին խոչընդոտ էր հայ ժողովուրդը, որն ապրում էր իր պատմական Հայրենիքի երկու հատվածներում՝ արեւմտյան եւ արեւելյան: Պատերազմը պատեհ առիթ ընձեռեց թուրք կառավարողներին ժողովրդասպան ծրագիրն իրագործելու եւ, միաժամանակ, հանցավոր գործողությունները պատերազմական իրավիճակով արդարացնելու ու քողարկելու համար: 1915թ. փետրվարին երիտթուրքական կառավարության ռազմական նախարար Էնվեր փաշան հրաման է արձակում թուրքական բանակում ծառայող հայազգի զինվորների ոչնչացման մասին: Ապրիլի 24-ին եւ հաջորդ օրերին Կոստանդնուպոլսում ձերբակալվեցին եւ Անատոլիայի խորքերն աքսորվեցին մոտ 800 հայ մտավորականներ` գրողներ, լրագրողներ, բժիշկներ, գիտնականներ, հոգեւորականներ, այդ թվում` թուրքական խորհրդարանի հայ պատգամավորներ: Նրանց մի մասը զոհվեցին աքսորի ճանապարհին, մյուսը` տեղ հասնելուն պես: Մայիսի 24-ին Մեծ Բրիտանիայի, Ֆրանսիայի եւ Ռուսաստանի կառավարությունները հանդես եկան միացյալ հայտարարությամբ: Այս հայտարարությունը կարելի է համարել Հայոց ցեղասպանությունը դատապարտող առաջին միջազգային փաստաթուղթը, որը հայերի դեմ կատարված ոճրագործությունը որակեց որպես “մարդկության եւ քաղաքակրթության դեմ” կատարած նոր հանցագործություն, որի համար անձնական պատասխանատվություն են կրում Բարձր Դռան բոլոր անդամները, ինչպես նաեւ տեղական թուրքական իշխանությունները: Մայիս-հունիսին սկսվեցին Արեւմտյան Հայաստանի (Վանի, Էրզրումի, Բիթլիսի, Խարբերդի, Սեբաստիայի, Դիարբեքիրի նահանգների), Կիլիկիայի, Արեւմտյան Անատոլիայի եւ այլ վայրերի հայ բնակչության զանգվածային տեղահանությունն ու կոտորածը: Մշտական ու պատմական բնակության վայրերից տեղահանվող հայերը քարավաններով ուղարկվում էին Միջագետք եւ Սիրիա, որտեղ նրանց համար ստեղծվում էին հատուկ ճամբարներ: Հայերին ոչնչացնում էին ինչպես իրենց բնակության վայրերում, այնպես էլ աքսորի ճանապարհին` անապատներում: Հարյուր հազարավորներ զոհ են գնացել նաեւ սովից, հիվանդություններից եւ համաճարակներից: Այս հրեշավոր ծրագրի իրագործման արդյունքում՝ շուրջ 1,5 մլն հայեր ոչնչացվեցին: Արեւմտյան Հայաստանը զրկվեց իր բնիկ հայ բնակչությունից:
  www.nyfxclub.com  
In 1917 after the February Revolution Russian Provisional Government dissolved the Viceroyalty of Caucasus and established the Transcaucasian Special Committee. During that period of time steps were undertaken for the Armenian refugees to return back to Western Armenia.
1917թ.-ի փետրվարյան հեղափոխությունից հետո Ռուսաստանում ժամանակավոր կառավարությունը լուծարում է Կովկասի փոխարքայությունը եւ ստեղծում է Անդրկովկասի հատուկ կոմիտեն: Այդ ընթացքում քայլեր են ձեռնարկվում հայ փախստականներին Արեւմտյան Հայաստան վերադարձնելու համար, որոնց թիվը 1917 թ. վերջին կազմում էր մոտ 390 հազար մարդ: 1917-ի սեպտեմբերին Թիֆլիսում ստեղծվում է Հայոց ազգային խորհուրդը, որտեղ գերակա դիրքեր են զբաղեցնում Հայ Հեղափոխական Դաշնակցություն կուսակցության ներկայացուցիչները: Դեկտեմբերին Անդրկովկասում նոր ձեւավորված կառույցի` Անդրկովկասյան կոմիտեի եւ Օսմանյան բանակի ղեկավարության միջեւ կնքվում է Երզնկայի զինադադարը: Իր կողմից խորհրդային կառավարությունը հրատարակում է դեկրետ «Թուրքահայաստանի մասին» եւ ճանաչում է Արեւմտյան Հայաստանի հայերի ազատ ինքնորոշման իրավունքը` ընդհուպ մինչեւ անկախ պետության ստեղծումը: Սակայն թուրքական զորքերը, խախտելով հաշտությունը, սկսում են ռազմական գործողություններ: Հախուռն ստեղծված հայկական զորամիավորումները եւ կամավորական ջոկատները, չնայած հերոսական դիմադրության, սկսում են նահանջել դեպի Արեւելյան Հայաստանի սահմանները: Իսկ Բրեստ-Լիտովսկի հաշտությամբ (1918թ. մարտի 3) Խորհրդային Ռուսաստանը, Գերմանիայի ճնշման տակ, համաձայնվում է վերադառնալ մինչեւ 1877-78թթ. ռուս-թուրքական պատերազմի սահմանները, ինչի արդյունքում ոչ միայն Արեւմտյան Հայաստանը, այլեւ Կարսի, Արդահանի եւ Բաթումի մարզերը անցնում էին Օսմանյան կայսրությանը: Բրեստ-Լիտովսկի պայմանագրի հետեւանքով, փակուղի մտան եւ ապրիլին դադարեցվեցին Անդրկովկասյան Դեմոկրատական Դաշնակցային Հանրապետության իշխանությունների` (Կոմիսարիատի եւ հետո Սեյմի) հաշտության բանակցությունները Տրապիզոնում, որոնք 1918թ. մարտից ընթանում էին Օսմանյան կայսրության հետ: Ներխուժելով Արեւելյան Հայաստան` թուրքական զորքերը գրավում են Կարսի մարզը, Կարս եւ Ալեքսանդրապոլ քաղաքները եւ շարժվում դեպի Երեւան ու Ղարաքիլիսա (այժմ` Վանաձոր), ավերելով ճանապարհին բնակավայրերը եւ սրի քաշելով հայ բնակչությանը: Իրադրությունը օրհասական էր` այժմ Արեւելյան Հայաստանն էր հայտնվել ցեղասպանության սպառնալիքի առջեւ: Օրավուր ահագնացող վտանգը միավորում է հայ ժողովրդին, եւ հայկական զորամասերը աշխարհազորայինների հետ միասին Սարդարապատի, Ղարաքիլիսայի եւ Բաշ-Ապարանի հերոսամարտերում (1918թ. մայիս), գեներալ Մովսես Սիլիկյանի, գնդապետ Դանիել Բեկ-Փիրումովի, Դրաստամատ Կանայանի եւ այլ զորահրամանատարների գլխավորությամբ, հուժկու հակահարված են հասցնումն առաջացող թուրք զավթիչներին: Այն օրերին, երբ տեղի էին ունենում հայ ժողովրդի մայիսյան հերոսամարտերը, հակասություններն ավելի են խորանում հարավկովկասյան երեք հիմնական ազգություններից կազմված Անդրկովկասյան Դաշնակցային Հան
  ssl.centuryhotel.co.jp  
In 1917 after the February Revolution Russian Provisional Government dissolved the Viceroyalty of Caucasus and established the Transcaucasian Special Committee. During that period of time steps were undertaken for the Armenian refugees to return back to Western Armenia.
1917թ.-ի փետրվարյան հեղափոխությունից հետո Ռուսաստանում ժամանակավոր կառավարությունը լուծարում է Կովկասի փոխարքայությունը եւ ստեղծում է Անդրկովկասի հատուկ կոմիտեն: Այդ ընթացքում քայլեր են ձեռնարկվում հայ փախստականներին Արեւմտյան Հայաստան վերադարձնելու համար, որոնց թիվը 1917 թ. վերջին կազմում էր մոտ 390 հազար մարդ: 1917-ի սեպտեմբերին Թիֆլիսում ստեղծվում է Հայոց ազգային խորհուրդը, որտեղ գերակա դիրքեր են զբաղեցնում Հայ Հեղափոխական Դաշնակցություն կուսակցության ներկայացուցիչները: Դեկտեմբերին Անդրկովկասում նոր ձեւավորված կառույցի` Անդրկովկասյան կոմիտեի եւ Օսմանյան բանակի ղեկավարության միջեւ կնքվում է Երզնկայի զինադադարը: Իր կողմից խորհրդային կառավարությունը հրատարակում է դեկրետ «Թուրքահայաստանի մասին» եւ ճանաչում է Արեւմտյան Հայաստանի հայերի ազատ ինքնորոշման իրավունքը` ընդհուպ մինչեւ անկախ պետության ստեղծումը: Սակայն թուրքական զորքերը, խախտելով հաշտությունը, սկսում են ռազմական գործողություններ: Հախուռն ստեղծված հայկական զորամիավորումները եւ կամավորական ջոկատները, չնայած հերոսական դիմադրության, սկսում են նահանջել դեպի Արեւելյան Հայաստանի սահմանները: Իսկ Բրեստ-Լիտովսկի հաշտությամբ (1918թ. մարտի 3) Խորհրդային Ռուսաստանը, Գերմանիայի ճնշման տակ, համաձայնվում է վերադառնալ մինչեւ 1877-78թթ. ռուս-թուրքական պատերազմի սահմանները, ինչի արդյունքում ոչ միայն Արեւմտյան Հայաստանը, այլեւ Կարսի, Արդահանի եւ Բաթումի մարզերը անցնում էին Օսմանյան կայսրությանը: Բրեստ-Լիտովսկի պայմանագրի հետեւանքով, փակուղի մտան եւ ապրիլին դադարեցվեցին Անդրկովկասյան Դեմոկրատական Դաշնակցային Հանրապետության իշխանությունների` (Կոմիսարիատի եւ հետո Սեյմի) հաշտության բանակցությունները Տրապիզոնում, որոնք 1918թ. մարտից ընթանում էին Օսմանյան կայսրության հետ: Ներխուժելով Արեւելյան Հայաստան` թուրքական զորքերը գրավում են Կարսի մարզը, Կարս եւ Ալեքսանդրապոլ քաղաքները եւ շարժվում դեպի Երեւան ու Ղարաքիլիսա (այժմ` Վանաձոր), ավերելով ճանապարհին բնակավայրերը եւ սրի քաշելով հայ բնակչությանը: Իրադրությունը օրհասական էր` այժմ Արեւելյան Հայաստանն էր հայտնվել ցեղասպանության սպառնալիքի առջեւ: Օրավուր ահագնացող վտանգը միավորում է հայ ժողովրդին, եւ հայկական զորամասերը աշխարհազորայինների հետ միասին Սարդարապատի, Ղարաքիլիսայի եւ Բաշ-Ապարանի հերոսամարտերում (1918թ. մայիս), գեներալ Մովսես Սիլիկյանի, գնդապետ Դանիել Բեկ-Փիրումովի, Դրաստամատ Կանայանի եւ այլ զորահրամանատարների գլխավորությամբ, հուժկու հակահարված են հասցնումն առաջացող թուրք զավթիչներին: Այն օրերին, երբ տեղի էին ունենում հայ ժողովրդի մայիսյան հերոսամարտերը, հակասություններն ավելի են խորանում հարավկովկասյան երեք հիմնական ազգություններից կազմված Անդրկովկասյան Դաշնակցային Հան
  www.thalershop.com  
In 1917 after the February Revolution Russian Provisional Government dissolved the Viceroyalty of Caucasus and established the Transcaucasian Special Committee. During that period of time steps were undertaken for the Armenian refugees to return back to Western Armenia.
1917թ.-ի փետրվարյան հեղափոխությունից հետո Ռուսաստանում ժամանակավոր կառավարությունը լուծարում է Կովկասի փոխարքայությունը եւ ստեղծում է Անդրկովկասի հատուկ կոմիտեն: Այդ ընթացքում քայլեր են ձեռնարկվում հայ փախստականներին Արեւմտյան Հայաստան վերադարձնելու համար, որոնց թիվը 1917 թ. վերջին կազմում էր մոտ 390 հազար մարդ: 1917-ի սեպտեմբերին Թիֆլիսում ստեղծվում է Հայոց ազգային խորհուրդը, որտեղ գերակա դիրքեր են զբաղեցնում Հայ Հեղափոխական Դաշնակցություն կուսակցության ներկայացուցիչները: Դեկտեմբերին Անդրկովկասում նոր ձեւավորված կառույցի` Անդրկովկասյան կոմիտեի եւ Օսմանյան բանակի ղեկավարության միջեւ կնքվում է Երզնկայի զինադադարը: Իր կողմից խորհրդային կառավարությունը հրատարակում է դեկրետ «Թուրքահայաստանի մասին» եւ ճանաչում է Արեւմտյան Հայաստանի հայերի ազատ ինքնորոշման իրավունքը` ընդհուպ մինչեւ անկախ պետության ստեղծումը: Սակայն թուրքական զորքերը, խախտելով հաշտությունը, սկսում են ռազմական գործողություններ: Հախուռն ստեղծված հայկական զորամիավորումները եւ կամավորական ջոկատները, չնայած հերոսական դիմադրության, սկսում են նահանջել դեպի Արեւելյան Հայաստանի սահմանները: Իսկ Բրեստ-Լիտովսկի հաշտությամբ (1918թ. մարտի 3) Խորհրդային Ռուսաստանը, Գերմանիայի ճնշման տակ, համաձայնվում է վերադառնալ մինչեւ 1877-78թթ. ռուս-թուրքական պատերազմի սահմանները, ինչի արդյունքում ոչ միայն Արեւմտյան Հայաստանը, այլեւ Կարսի, Արդահանի եւ Բաթումի մարզերը անցնում էին Օսմանյան կայսրությանը: Բրեստ-Լիտովսկի պայմանագրի հետեւանքով, փակուղի մտան եւ ապրիլին դադարեցվեցին Անդրկովկասյան Դեմոկրատական Դաշնակցային Հանրապետության իշխանությունների` (Կոմիսարիատի եւ հետո Սեյմի) հաշտության բանակցությունները Տրապիզոնում, որոնք 1918թ. մարտից ընթանում էին Օսմանյան կայսրության հետ: Ներխուժելով Արեւելյան Հայաստան` թուրքական զորքերը գրավում են Կարսի մարզը, Կարս եւ Ալեքսանդրապոլ քաղաքները եւ շարժվում դեպի Երեւան ու Ղարաքիլիսա (այժմ` Վանաձոր), ավերելով ճանապարհին բնակավայրերը եւ սրի քաշելով հայ բնակչությանը: Իրադրությունը օրհասական էր` այժմ Արեւելյան Հայաստանն էր հայտնվել ցեղասպանության սպառնալիքի առջեւ: Օրավուր ահագնացող վտանգը միավորում է հայ ժողովրդին, եւ հայկական զորամասերը աշխարհազորայինների հետ միասին Սարդարապատի, Ղարաքիլիսայի եւ Բաշ-Ապարանի հերոսամարտերում (1918թ. մայիս), գեներալ Մովսես Սիլիկյանի, գնդապետ Դանիել Բեկ-Փիրումովի, Դրաստամատ Կանայանի եւ այլ զորահրամանատարների գլխավորությամբ, հուժկու հակահարված են հասցնումն առաջացող թուրք զավթիչներին: Այն օրերին, երբ տեղի էին ունենում հայ ժողովրդի մայիսյան հերոսամարտերը, հակասություններն ավելի են խորանում հարավկովկասյան երեք հիմնական ազգություններից կազմված Անդրկովկասյան Դաշնակցային Հան
  ciawi-conf.org  
In 1917 after the February Revolution Russian Provisional Government dissolved the Viceroyalty of Caucasus and established the Transcaucasian Special Committee. During that period of time steps were undertaken for the Armenian refugees to return back to Western Armenia.
1917թ.-ի փետրվարյան հեղափոխությունից հետո Ռուսաստանում ժամանակավոր կառավարությունը լուծարում է Կովկասի փոխարքայությունը եւ ստեղծում է Անդրկովկասի հատուկ կոմիտեն: Այդ ընթացքում քայլեր են ձեռնարկվում հայ փախստականներին Արեւմտյան Հայաստան վերադարձնելու համար, որոնց թիվը 1917 թ. վերջին կազմում էր մոտ 390 հազար մարդ: 1917-ի սեպտեմբերին Թիֆլիսում ստեղծվում է Հայոց ազգային խորհուրդը, որտեղ գերակա դիրքեր են զբաղեցնում Հայ Հեղափոխական Դաշնակցություն կուսակցության ներկայացուցիչները: Դեկտեմբերին Անդրկովկասում նոր ձեւավորված կառույցի` Անդրկովկասյան կոմիտեի եւ Օսմանյան բանակի ղեկավարության միջեւ կնքվում է Երզնկայի զինադադարը: Իր կողմից խորհրդային կառավարությունը հրատարակում է դեկրետ «Թուրքահայաստանի մասին» եւ ճանաչում է Արեւմտյան Հայաստանի հայերի ազատ ինքնորոշման իրավունքը` ընդհուպ մինչեւ անկախ պետության ստեղծումը: Սակայն թուրքական զորքերը, խախտելով հաշտությունը, սկսում են ռազմական գործողություններ: Հախուռն ստեղծված հայկական զորամիավորումները եւ կամավորական ջոկատները, չնայած հերոսական դիմադրության, սկսում են նահանջել դեպի Արեւելյան Հայաստանի սահմանները: Իսկ Բրեստ-Լիտովսկի հաշտությամբ (1918թ. մարտի 3) Խորհրդային Ռուսաստանը, Գերմանիայի ճնշման տակ, համաձայնվում է վերադառնալ մինչեւ 1877-78թթ. ռուս-թուրքական պատերազմի սահմանները, ինչի արդյունքում ոչ միայն Արեւմտյան Հայաստանը, այլեւ Կարսի, Արդահանի եւ Բաթումի մարզերը անցնում էին Օսմանյան կայսրությանը: Բրեստ-Լիտովսկի պայմանագրի հետեւանքով, փակուղի մտան եւ ապրիլին դադարեցվեցին Անդրկովկասյան Դեմոկրատական Դաշնակցային Հանրապետության իշխանությունների` (Կոմիսարիատի եւ հետո Սեյմի) հաշտության բանակցությունները Տրապիզոնում, որոնք 1918թ. մարտից ընթանում էին Օսմանյան կայսրության հետ: Ներխուժելով Արեւելյան Հայաստան` թուրքական զորքերը գրավում են Կարսի մարզը, Կարս եւ Ալեքսանդրապոլ քաղաքները եւ շարժվում դեպի Երեւան ու Ղարաքիլիսա (այժմ` Վանաձոր), ավերելով ճանապարհին բնակավայրերը եւ սրի քաշելով հայ բնակչությանը: Իրադրությունը օրհասական էր` այժմ Արեւելյան Հայաստանն էր հայտնվել ցեղասպանության սպառնալիքի առջեւ: Օրավուր ահագնացող վտանգը միավորում է հայ ժողովրդին, եւ հայկական զորամասերը աշխարհազորայինների հետ միասին Սարդարապատի, Ղարաքիլիսայի եւ Բաշ-Ապարանի հերոսամարտերում (1918թ. մայիս), գեներալ Մովսես Սիլիկյանի, գնդապետ Դանիել Բեկ-Փիրումովի, Դրաստամատ Կանայանի եւ այլ զորահրամանատարների գլխավորությամբ, հուժկու հակահարված են հասցնումն առաջացող թուրք զավթիչներին: Այն օրերին, երբ տեղի էին ունենում հայ ժողովրդի մայիսյան հերոսամարտերը, հակասություններն ավելի են խորանում հարավկովկասյան երեք հիմնական ազգություններից կազմված Անդրկովկասյան Դաշնակցային Հան
  www.blueshellresort.com  
In 1917 after the February Revolution Russian Provisional Government dissolved the Viceroyalty of Caucasus and established the Transcaucasian Special Committee. During that period of time steps were undertaken for the Armenian refugees to return back to Western Armenia.
1917թ.-ի փետրվարյան հեղափոխությունից հետո Ռուսաստանում ժամանակավոր կառավարությունը լուծարում է Կովկասի փոխարքայությունը եւ ստեղծում է Անդրկովկասի հատուկ կոմիտեն: Այդ ընթացքում քայլեր են ձեռնարկվում հայ փախստականներին Արեւմտյան Հայաստան վերադարձնելու համար, որոնց թիվը 1917 թ. վերջին կազմում էր մոտ 390 հազար մարդ: 1917-ի սեպտեմբերին Թիֆլիսում ստեղծվում է Հայոց ազգային խորհուրդը, որտեղ գերակա դիրքեր են զբաղեցնում Հայ Հեղափոխական Դաշնակցություն կուսակցության ներկայացուցիչները: Դեկտեմբերին Անդրկովկասում նոր ձեւավորված կառույցի` Անդրկովկասյան կոմիտեի եւ Օսմանյան բանակի ղեկավարության միջեւ կնքվում է Երզնկայի զինադադարը: Իր կողմից խորհրդային կառավարությունը հրատարակում է դեկրետ «Թուրքահայաստանի մասին» եւ ճանաչում է Արեւմտյան Հայաստանի հայերի ազատ ինքնորոշման իրավունքը` ընդհուպ մինչեւ անկախ պետության ստեղծումը: Սակայն թուրքական զորքերը, խախտելով հաշտությունը, սկսում են ռազմական գործողություններ: Հախուռն ստեղծված հայկական զորամիավորումները եւ կամավորական ջոկատները, չնայած հերոսական դիմադրության, սկսում են նահանջել դեպի Արեւելյան Հայաստանի սահմանները: Իսկ Բրեստ-Լիտովսկի հաշտությամբ (1918թ. մարտի 3) Խորհրդային Ռուսաստանը, Գերմանիայի ճնշման տակ, համաձայնվում է վերադառնալ մինչեւ 1877-78թթ. ռուս-թուրքական պատերազմի սահմանները, ինչի արդյունքում ոչ միայն Արեւմտյան Հայաստանը, այլեւ Կարսի, Արդահանի եւ Բաթումի մարզերը անցնում էին Օսմանյան կայսրությանը: Բրեստ-Լիտովսկի պայմանագրի հետեւանքով, փակուղի մտան եւ ապրիլին դադարեցվեցին Անդրկովկասյան Դեմոկրատական Դաշնակցային Հանրապետության իշխանությունների` (Կոմիսարիատի եւ հետո Սեյմի) հաշտության բանակցությունները Տրապիզոնում, որոնք 1918թ. մարտից ընթանում էին Օսմանյան կայսրության հետ: Ներխուժելով Արեւելյան Հայաստան` թուրքական զորքերը գրավում են Կարսի մարզը, Կարս եւ Ալեքսանդրապոլ քաղաքները եւ շարժվում դեպի Երեւան ու Ղարաքիլիսա (այժմ` Վանաձոր), ավերելով ճանապարհին բնակավայրերը եւ սրի քաշելով հայ բնակչությանը: Իրադրությունը օրհասական էր` այժմ Արեւելյան Հայաստանն էր հայտնվել ցեղասպանության սպառնալիքի առջեւ: Օրավուր ահագնացող վտանգը միավորում է հայ ժողովրդին, եւ հայկական զորամասերը աշխարհազորայինների հետ միասին Սարդարապատի, Ղարաքիլիսայի եւ Բաշ-Ապարանի հերոսամարտերում (1918թ. մայիս), գեներալ Մովսես Սիլիկյանի, գնդապետ Դանիել Բեկ-Փիրումովի, Դրաստամատ Կանայանի եւ այլ զորահրամանատարների գլխավորությամբ, հուժկու հակահարված են հասցնումն առաջացող թուրք զավթիչներին: Այն օրերին, երբ տեղի էին ունենում հայ ժողովրդի մայիսյան հերոսամարտերը, հակասություններն ավելի են խորանում հարավկովկասյան երեք հիմնական ազգություններից կազմված Անդրկովկասյան Դաշնակցային Հան
  www.heijsgroep.nl  
In 1917 after the February Revolution Russian Provisional Government dissolved the Viceroyalty of Caucasus and established the Transcaucasian Special Committee. During that period of time steps were undertaken for the Armenian refugees to return back to Western Armenia.
1917թ.-ի փետրվարյան հեղափոխությունից հետո Ռուսաստանում ժամանակավոր կառավարությունը լուծարում է Կովկասի փոխարքայությունը եւ ստեղծում է Անդրկովկասի հատուկ կոմիտեն: Այդ ընթացքում քայլեր են ձեռնարկվում հայ փախստականներին Արեւմտյան Հայաստան վերադարձնելու համար, որոնց թիվը 1917 թ. վերջին կազմում էր մոտ 390 հազար մարդ: 1917-ի սեպտեմբերին Թիֆլիսում ստեղծվում է Հայոց ազգային խորհուրդը, որտեղ գերակա դիրքեր են զբաղեցնում Հայ Հեղափոխական Դաշնակցություն կուսակցության ներկայացուցիչները: Դեկտեմբերին Անդրկովկասում նոր ձեւավորված կառույցի` Անդրկովկասյան կոմիտեի եւ Օսմանյան բանակի ղեկավարության միջեւ կնքվում է Երզնկայի զինադադարը: Իր կողմից խորհրդային կառավարությունը հրատարակում է դեկրետ «Թուրքահայաստանի մասին» եւ ճանաչում է Արեւմտյան Հայաստանի հայերի ազատ ինքնորոշման իրավունքը` ընդհուպ մինչեւ անկախ պետության ստեղծումը: Սակայն թուրքական զորքերը, խախտելով հաշտությունը, սկսում են ռազմական գործողություններ: Հախուռն ստեղծված հայկական զորամիավորումները եւ կամավորական ջոկատները, չնայած հերոսական դիմադրության, սկսում են նահանջել դեպի Արեւելյան Հայաստանի սահմանները: Իսկ Բրեստ-Լիտովսկի հաշտությամբ (1918թ. մարտի 3) Խորհրդային Ռուսաստանը, Գերմանիայի ճնշման տակ, համաձայնվում է վերադառնալ մինչեւ 1877-78թթ. ռուս-թուրքական պատերազմի սահմանները, ինչի արդյունքում ոչ միայն Արեւմտյան Հայաստանը, այլեւ Կարսի, Արդահանի եւ Բաթումի մարզերը անցնում էին Օսմանյան կայսրությանը: Բրեստ-Լիտովսկի պայմանագրի հետեւանքով, փակուղի մտան եւ ապրիլին դադարեցվեցին Անդրկովկասյան Դեմոկրատական Դաշնակցային Հանրապետության իշխանությունների` (Կոմիսարիատի եւ հետո Սեյմի) հաշտության բանակցությունները Տրապիզոնում, որոնք 1918թ. մարտից ընթանում էին Օսմանյան կայսրության հետ: Ներխուժելով Արեւելյան Հայաստան` թուրքական զորքերը գրավում են Կարսի մարզը, Կարս եւ Ալեքսանդրապոլ քաղաքները եւ շարժվում դեպի Երեւան ու Ղարաքիլիսա (այժմ` Վանաձոր), ավերելով ճանապարհին բնակավայրերը եւ սրի քաշելով հայ բնակչությանը: Իրադրությունը օրհասական էր` այժմ Արեւելյան Հայաստանն էր հայտնվել ցեղասպանության սպառնալիքի առջեւ: Օրավուր ահագնացող վտանգը միավորում է հայ ժողովրդին, եւ հայկական զորամասերը աշխարհազորայինների հետ միասին Սարդարապատի, Ղարաքիլիսայի եւ Բաշ-Ապարանի հերոսամարտերում (1918թ. մայիս), գեներալ Մովսես Սիլիկյանի, գնդապետ Դանիել Բեկ-Փիրումովի, Դրաստամատ Կանայանի եւ այլ զորահրամանատարների գլխավորությամբ, հուժկու հակահարված են հասցնումն առաջացող թուրք զավթիչներին: Այն օրերին, երբ տեղի էին ունենում հայ ժողովրդի մայիսյան հերոսամարտերը, հակասություններն ավելի են խորանում հարավկովկասյան երեք հիմնական ազգություններից կազմված Անդրկովկասյան Դաշնակցային Հան
  www.tonigirones.com  
In 1917 after the February Revolution Russian Provisional Government dissolved the Viceroyalty of Caucasus and established the Transcaucasian Special Committee. During that period of time steps were undertaken for the Armenian refugees to return back to Western Armenia.
1917թ.-ի փետրվարյան հեղափոխությունից հետո Ռուսաստանում ժամանակավոր կառավարությունը լուծարում է Կովկասի փոխարքայությունը եւ ստեղծում է Անդրկովկասի հատուկ կոմիտեն: Այդ ընթացքում քայլեր են ձեռնարկվում հայ փախստականներին Արեւմտյան Հայաստան վերադարձնելու համար, որոնց թիվը 1917 թ. վերջին կազմում էր մոտ 390 հազար մարդ: 1917-ի սեպտեմբերին Թիֆլիսում ստեղծվում է Հայոց ազգային խորհուրդը, որտեղ գերակա դիրքեր են զբաղեցնում Հայ Հեղափոխական Դաշնակցություն կուսակցության ներկայացուցիչները: Դեկտեմբերին Անդրկովկասում նոր ձեւավորված կառույցի` Անդրկովկասյան կոմիտեի եւ Օսմանյան բանակի ղեկավարության միջեւ կնքվում է Երզնկայի զինադադարը: Իր կողմից խորհրդային կառավարությունը հրատարակում է դեկրետ «Թուրքահայաստանի մասին» եւ ճանաչում է Արեւմտյան Հայաստանի հայերի ազատ ինքնորոշման իրավունքը` ընդհուպ մինչեւ անկախ պետության ստեղծումը: Սակայն թուրքական զորքերը, խախտելով հաշտությունը, սկսում են ռազմական գործողություններ: Հախուռն ստեղծված հայկական զորամիավորումները եւ կամավորական ջոկատները, չնայած հերոսական դիմադրության, սկսում են նահանջել դեպի Արեւելյան Հայաստանի սահմանները: Իսկ Բրեստ-Լիտովսկի հաշտությամբ (1918թ. մարտի 3) Խորհրդային Ռուսաստանը, Գերմանիայի ճնշման տակ, համաձայնվում է վերադառնալ մինչեւ 1877-78թթ. ռուս-թուրքական պատերազմի սահմանները, ինչի արդյունքում ոչ միայն Արեւմտյան Հայաստանը, այլեւ Կարսի, Արդահանի եւ Բաթումի մարզերը անցնում էին Օսմանյան կայսրությանը: Բրեստ-Լիտովսկի պայմանագրի հետեւանքով, փակուղի մտան եւ ապրիլին դադարեցվեցին Անդրկովկասյան Դեմոկրատական Դաշնակցային Հանրապետության իշխանությունների` (Կոմիսարիատի եւ հետո Սեյմի) հաշտության բանակցությունները Տրապիզոնում, որոնք 1918թ. մարտից ընթանում էին Օսմանյան կայսրության հետ: Ներխուժելով Արեւելյան Հայաստան` թուրքական զորքերը գրավում են Կարսի մարզը, Կարս եւ Ալեքսանդրապոլ քաղաքները եւ շարժվում դեպի Երեւան ու Ղարաքիլիսա (այժմ` Վանաձոր), ավերելով ճանապարհին բնակավայրերը եւ սրի քաշելով հայ բնակչությանը: Իրադրությունը օրհասական էր` այժմ Արեւելյան Հայաստանն էր հայտնվել ցեղասպանության սպառնալիքի առջեւ: Օրավուր ահագնացող վտանգը միավորում է հայ ժողովրդին, եւ հայկական զորամասերը աշխարհազորայինների հետ միասին Սարդարապատի, Ղարաքիլիսայի եւ Բաշ-Ապարանի հերոսամարտերում (1918թ. մայիս), գեներալ Մովսես Սիլիկյանի, գնդապետ Դանիել Բեկ-Փիրումովի, Դրաստամատ Կանայանի եւ այլ զորահրամանատարների գլխավորությամբ, հուժկու հակահարված են հասցնումն առաջացող թուրք զավթիչներին: Այն օրերին, երբ տեղի էին ունենում հայ ժողովրդի մայիսյան հերոսամարտերը, հակասություններն ավելի են խորանում հարավկովկասյան երեք հիմնական ազգություններից կազմված Անդրկովկասյան Դաշնակցային Հան
  www.stezkakorunamistromu.cz  
In 1917 after the February Revolution Russian Provisional Government dissolved the Viceroyalty of Caucasus and established the Transcaucasian Special Committee. During that period of time steps were undertaken for the Armenian refugees to return back to Western Armenia.
1917թ.-ի փետրվարյան հեղափոխությունից հետո Ռուսաստանում ժամանակավոր կառավարությունը լուծարում է Կովկասի փոխարքայությունը եւ ստեղծում է Անդրկովկասի հատուկ կոմիտեն: Այդ ընթացքում քայլեր են ձեռնարկվում հայ փախստականներին Արեւմտյան Հայաստան վերադարձնելու համար, որոնց թիվը 1917 թ. վերջին կազմում էր մոտ 390 հազար մարդ: 1917-ի սեպտեմբերին Թիֆլիսում ստեղծվում է Հայոց ազգային խորհուրդը, որտեղ գերակա դիրքեր են զբաղեցնում Հայ Հեղափոխական Դաշնակցություն կուսակցության ներկայացուցիչները: Դեկտեմբերին Անդրկովկասում նոր ձեւավորված կառույցի` Անդրկովկասյան կոմիտեի եւ Օսմանյան բանակի ղեկավարության միջեւ կնքվում է Երզնկայի զինադադարը: Իր կողմից խորհրդային կառավարությունը հրատարակում է դեկրետ «Թուրքահայաստանի մասին» եւ ճանաչում է Արեւմտյան Հայաստանի հայերի ազատ ինքնորոշման իրավունքը` ընդհուպ մինչեւ անկախ պետության ստեղծումը: Սակայն թուրքական զորքերը, խախտելով հաշտությունը, սկսում են ռազմական գործողություններ: Հախուռն ստեղծված հայկական զորամիավորումները եւ կամավորական ջոկատները, չնայած հերոսական դիմադրության, սկսում են նահանջել դեպի Արեւելյան Հայաստանի սահմանները: Իսկ Բրեստ-Լիտովսկի հաշտությամբ (1918թ. մարտի 3) Խորհրդային Ռուսաստանը, Գերմանիայի ճնշման տակ, համաձայնվում է վերադառնալ մինչեւ 1877-78թթ. ռուս-թուրքական պատերազմի սահմանները, ինչի արդյունքում ոչ միայն Արեւմտյան Հայաստանը, այլեւ Կարսի, Արդահանի եւ Բաթումի մարզերը անցնում էին Օսմանյան կայսրությանը: Բրեստ-Լիտովսկի պայմանագրի հետեւանքով, փակուղի մտան եւ ապրիլին դադարեցվեցին Անդրկովկասյան Դեմոկրատական Դաշնակցային Հանրապետության իշխանությունների` (Կոմիսարիատի եւ հետո Սեյմի) հաշտության բանակցությունները Տրապիզոնում, որոնք 1918թ. մարտից ընթանում էին Օսմանյան կայսրության հետ: Ներխուժելով Արեւելյան Հայաստան` թուրքական զորքերը գրավում են Կարսի մարզը, Կարս եւ Ալեքսանդրապոլ քաղաքները եւ շարժվում դեպի Երեւան ու Ղարաքիլիսա (այժմ` Վանաձոր), ավերելով ճանապարհին բնակավայրերը եւ սրի քաշելով հայ բնակչությանը: Իրադրությունը օրհասական էր` այժմ Արեւելյան Հայաստանն էր հայտնվել ցեղասպանության սպառնալիքի առջեւ: Օրավուր ահագնացող վտանգը միավորում է հայ ժողովրդին, եւ հայկական զորամասերը աշխարհազորայինների հետ միասին Սարդարապատի, Ղարաքիլիսայի եւ Բաշ-Ապարանի հերոսամարտերում (1918թ. մայիս), գեներալ Մովսես Սիլիկյանի, գնդապետ Դանիել Բեկ-Փիրումովի, Դրաստամատ Կանայանի եւ այլ զորահրամանատարների գլխավորությամբ, հուժկու հակահարված են հասցնումն առաջացող թուրք զավթիչներին: Այն օրերին, երբ տեղի էին ունենում հայ ժողովրդի մայիսյան հերոսամարտերը, հակասություններն ավելի են խորանում հարավկովկասյան երեք հիմնական ազգություններից կազմված Անդրկովկասյան Դաշնակցային Հան
  www.nu-rto.ca  
In 1917 after the February Revolution Russian Provisional Government dissolved the Viceroyalty of Caucasus and established the Transcaucasian Special Committee. During that period of time steps were undertaken for the Armenian refugees to return back to Western Armenia.
1917թ.-ի փետրվարյան հեղափոխությունից հետո Ռուսաստանում ժամանակավոր կառավարությունը լուծարում է Կովկասի փոխարքայությունը եւ ստեղծում է Անդրկովկասի հատուկ կոմիտեն: Այդ ընթացքում քայլեր են ձեռնարկվում հայ փախստականներին Արեւմտյան Հայաստան վերադարձնելու համար, որոնց թիվը 1917 թ. վերջին կազմում էր մոտ 390 հազար մարդ: 1917-ի սեպտեմբերին Թիֆլիսում ստեղծվում է Հայոց ազգային խորհուրդը, որտեղ գերակա դիրքեր են զբաղեցնում Հայ Հեղափոխական Դաշնակցություն կուսակցության ներկայացուցիչները: Դեկտեմբերին Անդրկովկասում նոր ձեւավորված կառույցի` Անդրկովկասյան կոմիտեի եւ Օսմանյան բանակի ղեկավարության միջեւ կնքվում է Երզնկայի զինադադարը: Իր կողմից խորհրդային կառավարությունը հրատարակում է դեկրետ «Թուրքահայաստանի մասին» եւ ճանաչում է Արեւմտյան Հայաստանի հայերի ազատ ինքնորոշման իրավունքը` ընդհուպ մինչեւ անկախ պետության ստեղծումը: Սակայն թուրքական զորքերը, խախտելով հաշտությունը, սկսում են ռազմական գործողություններ: Հախուռն ստեղծված հայկական զորամիավորումները եւ կամավորական ջոկատները, չնայած հերոսական դիմադրության, սկսում են նահանջել դեպի Արեւելյան Հայաստանի սահմանները: Իսկ Բրեստ-Լիտովսկի հաշտությամբ (1918թ. մարտի 3) Խորհրդային Ռուսաստանը, Գերմանիայի ճնշման տակ, համաձայնվում է վերադառնալ մինչեւ 1877-78թթ. ռուս-թուրքական պատերազմի սահմանները, ինչի արդյունքում ոչ միայն Արեւմտյան Հայաստանը, այլեւ Կարսի, Արդահանի եւ Բաթումի մարզերը անցնում էին Օսմանյան կայսրությանը: Բրեստ-Լիտովսկի պայմանագրի հետեւանքով, փակուղի մտան եւ ապրիլին դադարեցվեցին Անդրկովկասյան Դեմոկրատական Դաշնակցային Հանրապետության իշխանությունների` (Կոմիսարիատի եւ հետո Սեյմի) հաշտության բանակցությունները Տրապիզոնում, որոնք 1918թ. մարտից ընթանում էին Օսմանյան կայսրության հետ: Ներխուժելով Արեւելյան Հայաստան` թուրքական զորքերը գրավում են Կարսի մարզը, Կարս եւ Ալեքսանդրապոլ քաղաքները եւ շարժվում դեպի Երեւան ու Ղարաքիլիսա (այժմ` Վանաձոր), ավերելով ճանապարհին բնակավայրերը եւ սրի քաշելով հայ բնակչությանը: Իրադրությունը օրհասական էր` այժմ Արեւելյան Հայաստանն էր հայտնվել ցեղասպանության սպառնալիքի առջեւ: Օրավուր ահագնացող վտանգը միավորում է հայ ժողովրդին, եւ հայկական զորամասերը աշխարհազորայինների հետ միասին Սարդարապատի, Ղարաքիլիսայի եւ Բաշ-Ապարանի հերոսամարտերում (1918թ. մայիս), գեներալ Մովսես Սիլիկյանի, գնդապետ Դանիել Բեկ-Փիրումովի, Դրաստամատ Կանայանի եւ այլ զորահրամանատարների գլխավորությամբ, հուժկու հակահարված են հասցնումն առաջացող թուրք զավթիչներին: Այն օրերին, երբ տեղի էին ունենում հայ ժողովրդի մայիսյան հերոսամարտերը, հակասություններն ավելի են խորանում հարավկովկասյան երեք հիմնական ազգություններից կազմված Անդրկովկասյան Դաշնակցային Հան
  www.jurasbanga.lv  
In 1917 after the February Revolution Russian Provisional Government dissolved the Viceroyalty of Caucasus and established the Transcaucasian Special Committee. During that period of time steps were undertaken for the Armenian refugees to return back to Western Armenia.
1917թ.-ի փետրվարյան հեղափոխությունից հետո Ռուսաստանում ժամանակավոր կառավարությունը լուծարում է Կովկասի փոխարքայությունը եւ ստեղծում է Անդրկովկասի հատուկ կոմիտեն: Այդ ընթացքում քայլեր են ձեռնարկվում հայ փախստականներին Արեւմտյան Հայաստան վերադարձնելու համար, որոնց թիվը 1917 թ. վերջին կազմում էր մոտ 390 հազար մարդ: 1917-ի սեպտեմբերին Թիֆլիսում ստեղծվում է Հայոց ազգային խորհուրդը, որտեղ գերակա դիրքեր են զբաղեցնում Հայ Հեղափոխական Դաշնակցություն կուսակցության ներկայացուցիչները: Դեկտեմբերին Անդրկովկասում նոր ձեւավորված կառույցի` Անդրկովկասյան կոմիտեի եւ Օսմանյան բանակի ղեկավարության միջեւ կնքվում է Երզնկայի զինադադարը: Իր կողմից խորհրդային կառավարությունը հրատարակում է դեկրետ «Թուրքահայաստանի մասին» եւ ճանաչում է Արեւմտյան Հայաստանի հայերի ազատ ինքնորոշման իրավունքը` ընդհուպ մինչեւ անկախ պետության ստեղծումը: Սակայն թուրքական զորքերը, խախտելով հաշտությունը, սկսում են ռազմական գործողություններ: Հախուռն ստեղծված հայկական զորամիավորումները եւ կամավորական ջոկատները, չնայած հերոսական դիմադրության, սկսում են նահանջել դեպի Արեւելյան Հայաստանի սահմանները: Իսկ Բրեստ-Լիտովսկի հաշտությամբ (1918թ. մարտի 3) Խորհրդային Ռուսաստանը, Գերմանիայի ճնշման տակ, համաձայնվում է վերադառնալ մինչեւ 1877-78թթ. ռուս-թուրքական պատերազմի սահմանները, ինչի արդյունքում ոչ միայն Արեւմտյան Հայաստանը, այլեւ Կարսի, Արդահանի եւ Բաթումի մարզերը անցնում էին Օսմանյան կայսրությանը: Բրեստ-Լիտովսկի պայմանագրի հետեւանքով, փակուղի մտան եւ ապրիլին դադարեցվեցին Անդրկովկասյան Դեմոկրատական Դաշնակցային Հանրապետության իշխանությունների` (Կոմիսարիատի եւ հետո Սեյմի) հաշտության բանակցությունները Տրապիզոնում, որոնք 1918թ. մարտից ընթանում էին Օսմանյան կայսրության հետ: Ներխուժելով Արեւելյան Հայաստան` թուրքական զորքերը գրավում են Կարսի մարզը, Կարս եւ Ալեքսանդրապոլ քաղաքները եւ շարժվում դեպի Երեւան ու Ղարաքիլիսա (այժմ` Վանաձոր), ավերելով ճանապարհին բնակավայրերը եւ սրի քաշելով հայ բնակչությանը: Իրադրությունը օրհասական էր` այժմ Արեւելյան Հայաստանն էր հայտնվել ցեղասպանության սպառնալիքի առջեւ: Օրավուր ահագնացող վտանգը միավորում է հայ ժողովրդին, եւ հայկական զորամասերը աշխարհազորայինների հետ միասին Սարդարապատի, Ղարաքիլիսայի եւ Բաշ-Ապարանի հերոսամարտերում (1918թ. մայիս), գեներալ Մովսես Սիլիկյանի, գնդապետ Դանիել Բեկ-Փիրումովի, Դրաստամատ Կանայանի եւ այլ զորահրամանատարների գլխավորությամբ, հուժկու հակահարված են հասցնումն առաջացող թուրք զավթիչներին: Այն օրերին, երբ տեղի էին ունենում հայ ժողովրդի մայիսյան հերոսամարտերը, հակասություններն ավելի են խորանում հարավկովկասյան երեք հիմնական ազգություններից կազմված Անդրկովկասյան Դաշնակցային Հան
  bo-sai.city.yokohama.lg.jp  
In 1917 after the February Revolution Russian Provisional Government dissolved the Viceroyalty of Caucasus and established the Transcaucasian Special Committee. During that period of time steps were undertaken for the Armenian refugees to return back to Western Armenia.
1917թ.-ի փետրվարյան հեղափոխությունից հետո Ռուսաստանում ժամանակավոր կառավարությունը լուծարում է Կովկասի փոխարքայությունը եւ ստեղծում է Անդրկովկասի հատուկ կոմիտեն: Այդ ընթացքում քայլեր են ձեռնարկվում հայ փախստականներին Արեւմտյան Հայաստան վերադարձնելու համար, որոնց թիվը 1917 թ. վերջին կազմում էր մոտ 390 հազար մարդ: 1917-ի սեպտեմբերին Թիֆլիսում ստեղծվում է Հայոց ազգային խորհուրդը, որտեղ գերակա դիրքեր են զբաղեցնում Հայ Հեղափոխական Դաշնակցություն կուսակցության ներկայացուցիչները: Դեկտեմբերին Անդրկովկասում նոր ձեւավորված կառույցի` Անդրկովկասյան կոմիտեի եւ Օսմանյան բանակի ղեկավարության միջեւ կնքվում է Երզնկայի զինադադարը: Իր կողմից խորհրդային կառավարությունը հրատարակում է դեկրետ «Թուրքահայաստանի մասին» եւ ճանաչում է Արեւմտյան Հայաստանի հայերի ազատ ինքնորոշման իրավունքը` ընդհուպ մինչեւ անկախ պետության ստեղծումը: Սակայն թուրքական զորքերը, խախտելով հաշտությունը, սկսում են ռազմական գործողություններ: Հախուռն ստեղծված հայկական զորամիավորումները եւ կամավորական ջոկատները, չնայած հերոսական դիմադրության, սկսում են նահանջել դեպի Արեւելյան Հայաստանի սահմանները: Իսկ Բրեստ-Լիտովսկի հաշտությամբ (1918թ. մարտի 3) Խորհրդային Ռուսաստանը, Գերմանիայի ճնշման տակ, համաձայնվում է վերադառնալ մինչեւ 1877-78թթ. ռուս-թուրքական պատերազմի սահմանները, ինչի արդյունքում ոչ միայն Արեւմտյան Հայաստանը, այլեւ Կարսի, Արդահանի եւ Բաթումի մարզերը անցնում էին Օսմանյան կայսրությանը: Բրեստ-Լիտովսկի պայմանագրի հետեւանքով, փակուղի մտան եւ ապրիլին դադարեցվեցին Անդրկովկասյան Դեմոկրատական Դաշնակցային Հանրապետության իշխանությունների` (Կոմիսարիատի եւ հետո Սեյմի) հաշտության բանակցությունները Տրապիզոնում, որոնք 1918թ. մարտից ընթանում էին Օսմանյան կայսրության հետ: Ներխուժելով Արեւելյան Հայաստան` թուրքական զորքերը գրավում են Կարսի մարզը, Կարս եւ Ալեքսանդրապոլ քաղաքները եւ շարժվում դեպի Երեւան ու Ղարաքիլիսա (այժմ` Վանաձոր), ավերելով ճանապարհին բնակավայրերը եւ սրի քաշելով հայ բնակչությանը: Իրադրությունը օրհասական էր` այժմ Արեւելյան Հայաստանն էր հայտնվել ցեղասպանության սպառնալիքի առջեւ: Օրավուր ահագնացող վտանգը միավորում է հայ ժողովրդին, եւ հայկական զորամասերը աշխարհազորայինների հետ միասին Սարդարապատի, Ղարաքիլիսայի եւ Բաշ-Ապարանի հերոսամարտերում (1918թ. մայիս), գեներալ Մովսես Սիլիկյանի, գնդապետ Դանիել Բեկ-Փիրումովի, Դրաստամատ Կանայանի եւ այլ զորահրամանատարների գլխավորությամբ, հուժկու հակահարված են հասցնումն առաջացող թուրք զավթիչներին: Այն օրերին, երբ տեղի էին ունենում հայ ժողովրդի մայիսյան հերոսամարտերը, հակասություններն ավելի են խորանում հարավկովկասյան երեք հիմնական ազգություններից կազմված Անդրկովկասյան Դաշնակցային Հան
  bellevue-sanbernardino.ch  
In 1917 after the February Revolution Russian Provisional Government dissolved the Viceroyalty of Caucasus and established the Transcaucasian Special Committee. During that period of time steps were undertaken for the Armenian refugees to return back to Western Armenia.
1917թ.-ի փետրվարյան հեղափոխությունից հետո Ռուսաստանում ժամանակավոր կառավարությունը լուծարում է Կովկասի փոխարքայությունը եւ ստեղծում է Անդրկովկասի հատուկ կոմիտեն: Այդ ընթացքում քայլեր են ձեռնարկվում հայ փախստականներին Արեւմտյան Հայաստան վերադարձնելու համար, որոնց թիվը 1917 թ. վերջին կազմում էր մոտ 390 հազար մարդ: 1917-ի սեպտեմբերին Թիֆլիսում ստեղծվում է Հայոց ազգային խորհուրդը, որտեղ գերակա դիրքեր են զբաղեցնում Հայ Հեղափոխական Դաշնակցություն կուսակցության ներկայացուցիչները: Դեկտեմբերին Անդրկովկասում նոր ձեւավորված կառույցի` Անդրկովկասյան կոմիտեի եւ Օսմանյան բանակի ղեկավարության միջեւ կնքվում է Երզնկայի զինադադարը: Իր կողմից խորհրդային կառավարությունը հրատարակում է դեկրետ «Թուրքահայաստանի մասին» եւ ճանաչում է Արեւմտյան Հայաստանի հայերի ազատ ինքնորոշման իրավունքը` ընդհուպ մինչեւ անկախ պետության ստեղծումը: Սակայն թուրքական զորքերը, խախտելով հաշտությունը, սկսում են ռազմական գործողություններ: Հախուռն ստեղծված հայկական զորամիավորումները եւ կամավորական ջոկատները, չնայած հերոսական դիմադրության, սկսում են նահանջել դեպի Արեւելյան Հայաստանի սահմանները: Իսկ Բրեստ-Լիտովսկի հաշտությամբ (1918թ. մարտի 3) Խորհրդային Ռուսաստանը, Գերմանիայի ճնշման տակ, համաձայնվում է վերադառնալ մինչեւ 1877-78թթ. ռուս-թուրքական պատերազմի սահմանները, ինչի արդյունքում ոչ միայն Արեւմտյան Հայաստանը, այլեւ Կարսի, Արդահանի եւ Բաթումի մարզերը անցնում էին Օսմանյան կայսրությանը: Բրեստ-Լիտովսկի պայմանագրի հետեւանքով, փակուղի մտան եւ ապրիլին դադարեցվեցին Անդրկովկասյան Դեմոկրատական Դաշնակցային Հանրապետության իշխանությունների` (Կոմիսարիատի եւ հետո Սեյմի) հաշտության բանակցությունները Տրապիզոնում, որոնք 1918թ. մարտից ընթանում էին Օսմանյան կայսրության հետ: Ներխուժելով Արեւելյան Հայաստան` թուրքական զորքերը գրավում են Կարսի մարզը, Կարս եւ Ալեքսանդրապոլ քաղաքները եւ շարժվում դեպի Երեւան ու Ղարաքիլիսա (այժմ` Վանաձոր), ավերելով ճանապարհին բնակավայրերը եւ սրի քաշելով հայ բնակչությանը: Իրադրությունը օրհասական էր` այժմ Արեւելյան Հայաստանն էր հայտնվել ցեղասպանության սպառնալիքի առջեւ: Օրավուր ահագնացող վտանգը միավորում է հայ ժողովրդին, եւ հայկական զորամասերը աշխարհազորայինների հետ միասին Սարդարապատի, Ղարաքիլիսայի եւ Բաշ-Ապարանի հերոսամարտերում (1918թ. մայիս), գեներալ Մովսես Սիլիկյանի, գնդապետ Դանիել Բեկ-Փիրումովի, Դրաստամատ Կանայանի եւ այլ զորահրամանատարների գլխավորությամբ, հուժկու հակահարված են հասցնումն առաջացող թուրք զավթիչներին: Այն օրերին, երբ տեղի էին ունենում հայ ժողովրդի մայիսյան հերոսամարտերը, հակասություններն ավելի են խորանում հարավկովկասյան երեք հիմնական ազգություններից կազմված Անդրկովկասյան Դաշնակցային Հան