|
|
Մի քանի տարի առաջ, երբ աշխատանքային այցով գտնվում էի Գերմանիայում, հետաքրքվեցի, թե գերմանալեզու մամուլը ինչ է հաղորդում ընթերցողների լայն շրջանին ժամանակակից Վրաստանի կրոնական կյանքի մասին: Պարզեցի, որ այս թեմայով այնտեղ առավելապես քննադատական նյութեր են հրապարակվում: Լրագրողները նշում են, որ ետխորհրդային Վրաստանի Ուղղափառների խմբերը, ովքեր այս երկրի բնակչության մեծամասնությունն են կազմում, համակված են անհանդուրժողականությամբ և հիստերիայով: Ժամանակակից Վրաստանում ոչինչ չի խանգարում այն բանին, որպեսզի վրաց ուղղափառների կողմից վարկաբեկվեն կաթոլիկների, հայերի, մուսուլմանների և այլ կրոնական, ազգային կամ սեռական փոքրամասնությունների իրավունքները և , ինչ խոսք, նաև վարկաբեկվում են, ինչն իրականացվում է տարբեր ձևերով, այդ թվում պատմական ժասռանգության բռնագրավմամբ: Խոսքն այն պաշտամունքային շինությունները ուղղափառներին փոխանցելու մասին է (և/կամ դրանք առանց գործելու ու անխնամ թողնելու մասին), որոնք նախկինում պատկանում էին կաթոլիկներին, հայերին, լյութերանակններին և մուսուլմաններին: Ուղղափառ Եկեղեցու անդամների շրջանում տարածված է օբսկուրանտիզմը, (մտավոր մթությունը), այլատյացությունը, բռնակալությունը և հակա-բանականությունը, ինչը արտահայտվում է տարբեր գործողություններով, այդ թվում ոչուղղափառ համարվող գրքերը այրելու մեջ :
|