which from – Armenian Translation – Keybot Dictionary

Spacer TTN Translation Network TTN TTN Login Deutsch Français Spacer Help
Source Languages Target Languages
Keybot      10 Results   4 Domains
  7 Hits www.president.am  
Accompanied by Yerevan Mayor Taron Margaryan and numerous other guests, RA First Lady Rita Sargsyan attended the solemn naming ceremony of School N192 of Yerevan which from now on will bear the name of Gevork Vartanian, a legendary Armenian Soviet intelligence agent.
ՀՀ առաջին տիկին Ռիտա Սարգսյանը Երևանի քաղաքապետ Տարոն Մարգարյանի և բազմաթիվ հյուրերի հետ ներկա է գտնվել մայրաքաղաքի համար 192 հիմնական դպրոցի անվանակոչման հանդիսավոր արարողությանը, որն այսուհետ կկրի Խորհրդային Միության լեգենդար հայ հետախույզ Գևորգ Վարդանյանի անունը։ Միջոցառմանը մասնակցել է նաև լեգենդար հետախույզի կինը՝ Գոհար Վարդանյանը, ով իր շնորհակալությունը փոխանցելով նախաձեռնողներին ու այն իրագործողներին, կրթօջախում սովորող աշակերտներին խորհուրդ է տվել լինել աշխատասեր, պատասխանատու, նվիրված ու հայրենասեր:
  www.armenpress.am  
“Particularly intensive violations were recorded at about 10:00-11:30. A total of 50 projectiles were fired 36 of which from D-44, the rest from mortars. It is noteworthy that during this period Azerbaijan targeted not only military positions but also Talish village with 120 mm mortar and 4 D-44 projectiles.
ՊԲ առաջապահ զորամասերը ադրբեջանական զինուժի նախահարձակ գործողությունները ճնշելու և առաջնագծում վերջինիս հետագա սադրանքները կանխելու նպատակով դիմել են պատասխան գործողությունների: Ներկա պահին իրադրությունն առաջնագծում համեմատաբար հանգիստ է»,- ասված է Պաշտպանության բանակի հաղորդագրության մեջ:
  bedandbreakfast.de  
These witnesses are the portraits piled in each of our photo-archives. Although rare are the ones which signify something special or more importantly will be remembered without complementary text. But we start doubting our memory and search for methods to revive it. These are only proofs which sooth our decaying physical and intellectual potential, and have hardly any influence on someone else (each has his own). Recognizability of personality and priority of its content is the most complex and contested issue, which never stops being “presumably interesting”. But where is that interest? Is it in presumed joy or presumed boredom? Personal and collective egoism acquires antagonistic posture, which is resulted from politics. It is impossible to exclude or not to notice it. It is only possible to naively reject it, which, from the point of view of filling a certain void, is an old and well known position. In contemporary post-modern situation new appreciation of old concepts requires continuous rejection or revision of accepted norms of criticism and analysis. In the era of search for new ideas it is characteristic to find thoughts in abstract and utopian expressions, and present reality only as a reflection of generalized social protest. As a rule, contradictory stereotypical “official” and “critical” concepts of the Soviet legacy are negative and relate to tendency of individualism, as a decadent and unruly phenomenon. Civil developments, including new approaches, materials, technologies, in general, and the arts in particular, proceed with or without our personalized participation. However, I think there is an undisputable condition that image-forming art has to be conceptual, interesting and impressive. Art is enforcement of the right of taking individual position and needs unexpectedly recognizable portraits, in the era of conflicting alternative stereotypes. The objective of “Portrait in between modernism and innovation” exhibition is to bring together developments of portraiture of the nineties and the first decade of the year 2000, which is outcome of cooperation between artists and contemporary centers.
Սակայն անհատականացման ցանկությունը, այնուամենայնիվ, չի վերանում, և մերկություն չհամարվող մերկությունը` դեմքը նորից ի հայտ է գալիս որպես ժամանակային կնիքը կրող ականատես: Միայն հանկարծ պատահականորեն չշփոթեք, թե խոսքը գնում է մեր բոլորի արխիվներում կուտակված ծիսակատարությունների կամ ճանապարհորդական հիշողությունների պատկերների մասին, դրանք միայն փաստեր են, որոնք սփոփում են մեր քայքայվող ֆիզիկական և մտավոր պոտենցիալը և հազիվ թե որևէ ազդեցություն ունեն մեկ ուրիշի վրա (ամեն ոք ունի իրենը): Անձնականության ճանաչելիության և անհատականության իմաստավորման առաջնության կարևորությունը , այն բարդագույն և վիճարկելի խնդիրն է, որ երբեք չի դադարում լինել “հավակնոտ հետաքրքիր”: Անհատական և հավաքական էգոիզմի միջև գոյություն ունի քաղաքականության շահարկում, որ հնարավոր չէ բացառել կամ չնկատել, այն հնարավոր է միայն միամտորեն մերժել, որը հին և հայտնի մեթոդ է` իրականության մեջ որոշակի խորշ լրացնելու տեսանկյունից: Ցանկացած քննադատության համար անհրաժեշտ է տիրապետել որոշակի ընդունված բանավեճային նորմերի`տերմինների,հեղինակությունների մեջբերումների, քանի որ այդ նորմերի մերժումը կամ վերաիմաստավորումը հնարավոր է դարձնում այսօրեական- պոստմոդեռնիստական իրավիճակում նորովի ընկալել բավական հին իմաստներ: Նոր գաղափարների փնտրտուքի ժամանակներին բնորոշ է փնտրել դրանք վերացական- ուտոպիկ` արտահայտություններում, իսկ իրականությունը ի հակադրություն “պաշտոնական կարգավորվածությանը”, ներկայացնել որպես ընդանրացված սոցիալական բողոքի պատկեր: “Պաշտոնական” և “Քննադատական” հակադիր մոտեցումների կարծրատիպերը իբրև կանոն բացասական են տրամադրված անհատականացման գաղափարին, համարելով այն դեկադենտական և անկառավարելի: Սակայն կարծում եմ գոյություն ունի մի անվիճելի պայման, որ արվեստը պիտի լինի հետաքրքիր և տպավորիչ: Հետաքրքիր արվեստը անհատական դիրքորոշման իրավունքի խնդիր է, իսկ դրա համար պետք են կերպարներ(դիմանկարներ), որոնք այլընտրանքային լինեն հակամարտող քլիշեների ժամանակաշրջանում: