protagonist – Greek Translation – Keybot Dictionary

Spacer TTN Translation Network TTN TTN Login Deutsch Français Spacer Help
Source Languages Target Languages
Keybot      31 Results   14 Domains
  www.hazliseconomist.com  
žž Can Greece be the protagonist of the Southeast European region?
Θα μπορέσει η Ελλάδα να γίνει ο πρωταγωνιστής στη νοτιοανατολική Ευρώπη;
  www.wipmania.com  
Behind a one way mirror sits their main suspect, a hulking black bear named Canuck Black. A murder mystery with an eloquent and engaging protagonist, 'Canuck Black' questions animal liberation and how we determine our identity.
Σε μία σκοτεινή αίθουσα ανακρίσεων, ένας φάκελος ανθρωποκτονίας βρίσκεται ανοιγμένος μπροστά σε δύο ενοχλημένους μπάτσους. Στην άλλη πλευρά του καθρέφτη κάθεται ο βασικός ύποπτος, μία επιβλητική μαύρη αρκούδα επ' ονόματι Μαύρος Κανούκ. Μία ιστορία μυστηρίου με έναν εκφραστικό και ενδιαφέροντα πρωταγωνιστή, η ταινία Canuck Black αμφισβητεί την απελευθέρωση των ζώων και το πώς καθορίζουμε την ταυτότητά μας.
  www.unov.org  
Various workshop reenactments of traditional professions, traditional local houses reenactments, a big collection of embroideries, weavings, traditional costumes, ecclesiastic utensils, ceramics and wood carvings, city and agricultural outfits, and the local puppeteer’s Lambros Karadimas’ collection of "Karagiozis", the protagonist of the Greek shadow puppet theater.
Αναπαράσταση εργαστηρίων παραδοσιακών επαγγελμάτων, αναπαράσταση παραδοσιακών στεμνιτσιώτικων οικιών, μια πλούσια συλλογή με κεντήματα, υφαντά, παραδοσιακές ενδυμασίες, εκκλησιαστικά σκεύη, κεραμικά και ξυλόγλυπτα αντικείμενα, αστικές και αγροτικές ενδυμασίες, η συλλογή από φιγούρες του ονομαστού Καραγκιοζοπαίχτη Λάμπρου Καραδήμα.
  2 Hits www.odsherredcamping.dk  
This model delivers an interesting view on the concept of the common good. In a democracy no protagonist knows what is good for everyone – this is the big difference between democracy and dictatorship.
Το μοντέλο προσφέρει μια ενδιαφέρουσα οπτική στην έννοια του κοινού καλού. Σε μια δημοκρατία, κανείς από τους πρωταγωνιστές δε γνωρίζει τι είναι καλό για όλους –αυτή είναι η μεγάλη διαφορά ανάμεσα στην δημοκρατία και την δικτατορία. Αντίθετα, πρέπει να το βρούμε όλοι μαζί, να διαπραγματευτούμε, να παζαρέψουμε, να διαφωνήσουμε και τελικά να συμβιβαστούμε. Αν κάνουμε λάθος ή αν η λύση είναι άδικη, θα το μάθουμε σύντομα και πρέπει να προσπαθήσουμε πάλι. Σε μία ανοικτή κοινωνία, είναι απαραίτητο να έχουμε ρεαλιστική και κονστρουκτιβιστική προσέγγιση στο ζήτημα του κοινού καλού.
  2 Hits www.pergolabioclimaticasaxun.com  
Eteocles–the tragedy’s only real protagonist–and Polynices end up facing each other outside the seventh gate of besieged Thebes as Eteocles tries to organize a counter attack in a battle which is destined to have no real victor.
Μετά την αποκάλυψη των φρικτών πράξεών του, ο Οιδίποδας αφήνει το θρόνο στους δύο γιους του, οι οποίοι συμφώνησαν να κυβερνούν τη Θήβα εναλλάξ. Όταν ήρθε, ωστόσο, η σειρά του Πολυνείκη να αναλάβει την εξουσία, ο Ετεοκλής δεν τήρησε την υπόσχεσή του. Εξοργισμένος ο Πολυνείκης συμμάχησε με το βασιλιά του Άργους Άδραστο και οργάνωσε εκστρατεία εναντίον της Θήβας. Επτά αρχηγοί των δύο αντίπαλων στρατευμάτων παρατάχθηκαν εκατέρωθεν των επτά πυλών της πόλης, με τον Ετεοκλή και τον Πολυνείκη αντιμέτωπους στην έβδομη πύλη. Κεντρικός ήρωας της τραγωδίας είναι ο Ετεοκλής˙ η Θήβα βρίσκεται σε ασφυκτική κατάσταση πολιορκίας κι εκείνος προσπαθεί να οργανώσει την αντεπίθεση σε μια μάχη καταδικασμένη, χωρίς πραγματικό νικητή.
  transversal.at  
The pair of concepts emerges in the history of the constitutional process in the French Revolution. In his text “What is the Third Estate” Emmanuel Joseph Sieyes, protagonist of the constitution of 1791, already distinguishes in 1789 between the pouvoir constitué and the pouvoir constituant.
Η γενικώς προβληματική όψη της συντακτικής εξουσίας ως συντάσσουσας συνέλευσης έγκειται στο κρίσιμο ερώτημα για το πώς συνέρχεται η συνέλευση αυτή, για τις περιστάσεις που τη νομιμοποιούν. Στο Για την επανάσταση, η Hannah Arendt τονίζει αυτό το «πρόβλημα της νομιμότητας της νέας εξουσίας, της pouvoir constitué, την αυθεντία της οποίας δεν μπορούσε να εγγυηθεί η Συντακτική Συνέλευση, η pouvoir constituant, διότι η εξουσία της ίδιας της Συνέλευσης δεν ήταν συνταγματική και ουδέποτε μπορούσε να είναι συνταγματική εφόσον προηγούνταν του ίδιου του συντάγματος».[11] Με άλλα λόγια, επρόκειτο για ένα σύνταγμα πριν από το σύνταγμα, που θα ήταν καλύτερο να το αποκαλέσουμε θεσμό, και που, ανάλογα με το πλαίσιο, υπονοεί διαφορετικούς τρόπους θέσμισης, αλλά επίσης διαφορετικά μοντέλα συμμετοχής.
  continentalschool.edu.do  
The peculiar popular satire of the shadow theatre had as a result the quick and wide use of the protagonist, Karagkiozis, and other of its popular heroes by the press. Moreover, the most famous cartoonists and caricaturists (Vas. Christodoulou, Archelaos, Bost, Dim. Hantzopoulos, Stathis Stavropoulos, Ilias Makris, Andreas Petroulakis, Panagiotis Gkiokas, Georgios Sgourdos and others) saw in the characters of the shadow theatre a useful tool to satirize and to criticize the modern Greek reality.
Η ιδιότυπη λαϊκή σάτιρα του θεάτρου σκιών είχε ως αποτέλεσμα την γρήγορη και ευρεία χρησιμοποίηση του πρωταγωνιστή, Καραγκιόζη, και άλλων ηρώων του λαϊκού αυτού θεάματος από τον Τύπο και όχι μόνο. Οι πιο γνωστοί σκιτσογράφοι και γελοιογράφοι (Βασ. Χριστοδούλου, Αρχέλαος, Μποστ, Δημ. Χαντζόπουλος, Στάθης Σταυρόπουλος, Ηλίας Μακρής, Ανδρέας Πετρουλάκης, Παναγιώτης Γκιώκας, Γιώργος Σγούρδος, κ.ά.), βρήκαν στους χαρακτήρες του θεάτρου σκιών ένα χρήσιμο εργαλείο για να σατιρίσουν και να ασκήσουν κριτική στη νεοελληνική πραγματικότητα.
  eipcp.net  
The pair of concepts emerges in the history of the constitutional process in the French Revolution. In his text “What is the Third Estate” Emmanuel Joseph Sieyes, protagonist of the constitution of 1791, already distinguishes in 1789 between the pouvoir constitué and the pouvoir constituant.
Η γενικώς προβληματική όψη της συντακτικής εξουσίας ως συντάσσουσας συνέλευσης έγκειται στο κρίσιμο ερώτημα για το πώς συνέρχεται η συνέλευση αυτή, για τις περιστάσεις που τη νομιμοποιούν. Στο Για την επανάσταση, η Hannah Arendt τονίζει αυτό το «πρόβλημα της νομιμότητας της νέας εξουσίας, της pouvoir constitué, την αυθεντία της οποίας δεν μπορούσε να εγγυηθεί η Συντακτική Συνέλευση, η pouvoir constituant, διότι η εξουσία της ίδιας της Συνέλευσης δεν ήταν συνταγματική και ουδέποτε μπορούσε να είναι συνταγματική εφόσον προηγούνταν του ίδιου του συντάγματος».[11] Με άλλα λόγια, επρόκειτο για ένα σύνταγμα πριν από το σύνταγμα, που θα ήταν καλύτερο να το αποκαλέσουμε θεσμό, και που, ανάλογα με το πλαίσιο, υπονοεί διαφορετικούς τρόπους θέσμισης, αλλά επίσης διαφορετικά μοντέλα συμμετοχής.