frontages – Polish Translation – Keybot Dictionary

Spacer TTN Translation Network TTN TTN Login Deutsch Français Spacer Help
Source Languages Target Languages
Keybot      14 Results   5 Domains
  7 Hits sapaltyn.ru  
350 m long street directed from north to south. Its frontages are developed with tenements from various epochs, starting from the end of XIX century, through secession, and the sixties of XX century. Some secession tenements have been renovated, with the preservation of an architectonic detail.
350‑metrowa ulica orientowana w kierunkach północ-południe. Jej pierzeje zabudowane są kamienicami pochodzącymi z różnych epok, począwszy od końca XIX w., poprzez secesję, po lata 60. XX w. Niektóre z kamienic secesyjnych zostały odnowione, z zachowaniem jednak detalu architektonicznego. W południowej części ulicy znajduje się budynek szkolny z lat 1913‑1915, którego estetyka nawiązuje do renesansowej i barokowej architektury Niemiec i Anglii. Perspektywa północna otwarta, zakończona Parkiem Drwęskich, a południowa zamknięta ul. Górna Wilda ze zwartą zabudową kamienic.
  www.superdreckskescht.com  
Beyond doubt, the urban structure, which is made up of a network of streets and squares filled with buildings and architectural forms that are often schematically arranged as frontages and blocks, does need to contain high-quality common spaces.
Spacer tematyczny szlakiem wrocławskich pomników w ramach Dolnośląskiego Festiwalu Architektury ma za zadanie wpisanie się w przesłanie tegorocznej myśli przewodniej wydarzenia, która brzmi „Przestrzeń dla Piękna”. Niewątpliwie miejska struktura urbanistyczna zorganizowana za pomocą siatki ulic i placów oraz nasycona budownictwem i architekturą, rozplanowaną często w schematyzowanym pierzejowym i blokowym układzie, wymaga bezwzględnie wypełnienia wysokiej jakości przestrzenią wspólną. To właśnie ta przestrzeń pod postacią parków, ogrodów, skwerów, chodników itp. wraz z mieszkańcami miasta będzie tworzyła tożsamość miasta. Aby między miastem a jego mieszkańcami mogły zachodzić właściwe relacje, aby mógł zachodzić dialog, przestrzeń wspólna musi być wypełniona odpowiednimi elementami małej architektury, które to spowodują, iż powstanie „kulturalne terytorium”. Pomniki ułatwiają to, a może wręcz są w tej przestrzeni niezbędne, najważniejsze, trwają wraz z upływem czasu, nabierając szlachetnej patyny. Swoją rangą, formą, poruszaną treścią pozwalają na łatwiejsze oswojenie środowiska miejskiego, czyniąc je automatycznie bardziej akceptowalnym i przyjaznym. Pomnik jest niezwykle istotnym i integralnym elementem przestrzeni miejskiej, wyróżnia się spośród innych „mebli miejskich” tym, iż podnosi jej klasę, jest symbolem zmian stylowych, mód, materiałów, technologii; jest wreszcie symbolem tożsamości narodowej, a w szerszym znaczeniu cywilizacji ludzkiej. Dzieło pomnikowe w formie monumentalnej, ale nie tylko, nieraz skromne, powściągliwe pod względem formy i zastosowanych środków artystycznych, koresponduje i poprzez zasadę addycji dowartościowuje architekturę, w sąsiedztwie której się znajduje. Te cechy pomnika są poniekąd realizacją jego podstawowej funkcji, jaką jest upamiętnienie. Polskie słowo „pomnik” pochodzi od staropolskiego źródłosłowu „pomnij”, co oznacza pamięć. Pamięć o osobie, wydarzeniu, miejscu, idei, a tym samym pamięć o czasach minionych, twórcach, tych, którzy odeszli. Pomnik to najczęściej dzieło rzeźbiarskie lub rzeźbiarsko-architektoniczne i aby mogło trwać, musi posiadać zarazem odpowiednią formę artystyczną, taką, która we właściwy, szlachetny sposób wyróżni go z otoczenia lub wręcz przeciwnie – będzie symbiotycznie z tym otoczeniem korespondować i integrować.
  2 Hits www.saffm.centrekabir.com  
Beyond doubt, the urban structure, which is made up of a network of streets and squares filled with buildings and architectural forms that are often schematically arranged as frontages and blocks, does need to contain high-quality common spaces.
Spacer tematyczny szlakiem wrocławskich pomników w ramach Dolnośląskiego Festiwalu Architektury ma za zadanie wpisanie się w przesłanie tegorocznej myśli przewodniej wydarzenia, która brzmi „Przestrzeń dla Piękna”. Niewątpliwie miejska struktura urbanistyczna zorganizowana za pomocą siatki ulic i placów oraz nasycona budownictwem i architekturą, rozplanowaną często w schematyzowanym pierzejowym i blokowym układzie, wymaga bezwzględnie wypełnienia wysokiej jakości przestrzenią wspólną. To właśnie ta przestrzeń pod postacią parków, ogrodów, skwerów, chodników itp. wraz z mieszkańcami miasta będzie tworzyła tożsamość miasta. Aby między miastem a jego mieszkańcami mogły zachodzić właściwe relacje, aby mógł zachodzić dialog, przestrzeń wspólna musi być wypełniona odpowiednimi elementami małej architektury, które to spowodują, iż powstanie „kulturalne terytorium”. Pomniki ułatwiają to, a może wręcz są w tej przestrzeni niezbędne, najważniejsze, trwają wraz z upływem czasu, nabierając szlachetnej patyny. Swoją rangą, formą, poruszaną treścią pozwalają na łatwiejsze oswojenie środowiska miejskiego, czyniąc je automatycznie bardziej akceptowalnym i przyjaznym. Pomnik jest niezwykle istotnym i integralnym elementem przestrzeni miejskiej, wyróżnia się spośród innych „mebli miejskich” tym, iż podnosi jej klasę, jest symbolem zmian stylowych, mód, materiałów, technologii; jest wreszcie symbolem tożsamości narodowej, a w szerszym znaczeniu cywilizacji ludzkiej. Dzieło pomnikowe w formie monumentalnej, ale nie tylko, nieraz skromne, powściągliwe pod względem formy i zastosowanych środków artystycznych, koresponduje i poprzez zasadę addycji dowartościowuje architekturę, w sąsiedztwie której się znajduje. Te cechy pomnika są poniekąd realizacją jego podstawowej funkcji, jaką jest upamiętnienie. Polskie słowo „pomnik” pochodzi od staropolskiego źródłosłowu „pomnij”, co oznacza pamięć. Pamięć o osobie, wydarzeniu, miejscu, idei, a tym samym pamięć o czasach minionych, twórcach, tych, którzy odeszli. Pomnik to najczęściej dzieło rzeźbiarskie lub rzeźbiarsko-architektoniczne i aby mogło trwać, musi posiadać zarazem odpowiednią formę artystyczną, taką, która we właściwy, szlachetny sposób wyróżni go z otoczenia lub wręcz przeciwnie – będzie symbiotycznie z tym otoczeniem korespondować i integrować.