he directed – Polish Translation – Keybot Dictionary

Spacer TTN Translation Network TTN TTN Login Deutsch Français Spacer Help
Source Languages Target Languages
Keybot      29 Results   14 Domains
  2 Hits www.nato.int  
Show textShow cached sourceOpen source URL
Christoph Bertram holds the Steven Muller Chair for German Studies at the Bologna Center of Johns Hopkins University School of Advanced International Studies. Previously, he directed both the Stiftung Wissenschaft und Politik in Berlin between 1998 and 2005 and the International Institute for Strategic Studies in London between 1974 and 1982.
Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine nato.int as primary domain
Christoph Bertram kieruje katedrą studiów niemieckich im. Stevena Mullera w Bolońskim Centrum John Hopkins University School of Advanced International Studies. Wcześniej, w latach 1998-2005 kierował Stiftung Wissenschaft und Politik w Berlinie, a w latach 1974-1982 kierował International Institute for Strategic Studies w Londynie.
  www.hotelalmendra.es  
Show textShow cached sourceOpen source URL
In years 1990-1993, as a member of the Executive Board he directed the Commission on Education and Youth and the Civil Initiatives Team, in years 1996-1999 he was a member of the Governing Council of the World Association of the Home Army Soldiers.
Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine ptf.net.pl as primary domain
Odgrywał znaczącą rolę jako kombatant AK. Członek Światowego Związku Żołnierzy AK pełnił funkcję prezesa środowiskowego Koła Żołnierzy AK Okręgu Białystok w Warszawie, w latach 1990-1993 jako członek Prezydium Zarządu Głównego Żołnierzy AK kierował Komisją ds. Edukacji i Młodzieży oraz Zespołem Inicjatyw Obywatelskich, a w latach 1996-1999 był członkiem Rady Naczelnej Związku Żołnierzy AK.
  7 Hits www.smtpeter.com  
Show textShow cached sourceOpen source URL
His close collaboration with Witold Lutosławski dates from the period when he directed the PWM Edition. Ochlewski, who above all desired to inspire the creation of new works, commissioned Lutosławski to write the Folk Melodies, and then a setting of Carols, both of which became immensely popular collections; he contributed to the creation of other pieces inspired by folk music, such as the Bucolics and Dance Preludes.
Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine lutoslawski.org.pl as primary domain
Jego bliska współpraca z Witoldem Lutosławskim datuje się na okres, gdy kierował Polskim Wydawnictwem Muzycznym. Ochlewski, który chciał przede wszystkim inspirować powstawanie nowych utworów, zamówił u Lutosławskiego Melodie ludowe, a później opracowanie Kolęd – oba zbiory zyskały ogromną popularność; przyczynił się też do powstania innych utworów zainspirowanych muzyką ludową, jak Bukoliki czy Preludia taneczne. Po latach kompozytor przyzna: „Stąd moje zainteresowanie folklorem”. Ochlewski dostarczył mu też wiersze Tuwima, by napisał do nich piosenki dla dzieci. W uznaniu zasług Tadeusza Ochlewskiego Witold Lutosławski zadedykował mu w r. 1951 Recitativo e arioso na skrzypce i fortepian.
  2 Hits agro2b.ru  
Show textShow cached sourceOpen source URL
Paweł Szkotak is a theatre director and clinical psychologist. In 1988 he founded Teatr Biuro Podróży which he directed until 2003. Since then he has been Managing and Artistic Director of Teatr Polski in Poznań whilst continuing collaboration with his original company considered one of the major alternative theatres in Poland.
Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine 2013.malta-festival.pl as primary domain
PAWEŁ SZKOTAK jest z wykształcenia reżyserem i psychologiem klinicznym. W 1988 roku założył Teatr Biuro Podróży. Jego dyrektorem był do 2003 roku. Od 2003 roku jest dyrektorem naczelnym i artystycznym Teatru Polskiego w Poznaniu. Nie przerwał jednak współpracy ze swoim macierzystym teatrem – jednym z najciekawszych polskich teatrów alternatywnych. Już sama nazwa zespołu sugeruje wędrówkę. Jest to wędrówka rzeczywista i metaforyczna – to biuro podróży nie tylko po świecie realnym, ale przede wszystkim po świecie wyobraźni, równie kruchym i ulotnym jak teatr. Reżysera inspirują w pracy zarówno sztuki plastyczne – malarstwo i rzeźba, jak i wydarzenia polityczne i społeczne.
  3 Hits 2016.cialoumysl.pl  
Show textShow cached sourceOpen source URL
A graduate and then lecturer (until 1999) of the Academy of Theatre in Ljubljana. In years 1993-1999, he directed for most of the Slovenian theatres. In 1999, he stopped working with repertory theatre and focused on research on theatricality.
Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine 2016.cialoumysl.pl as primary domain
Reżyser teatralny, założyciel i dyrektor artystyczny Via Negativa (od 2002 roku). Absolwent, a następnie wykładowca (do 1999 roku) Akademii Teatralnej w Ljubljanie. W latach 1993-1999 reżyserował w większości słoweńskich teatrów. W 1999 roku przestał zajmować się teatrem repertuarowym na rzecz badań nad teatralnością. Jablanoveć bardziej niż estetyką interesuje się teatrem jako medium komunikacji. Używa redukcji jako metody, drąży relacje między performerem i widzem, przyglądając mu się przez pryzmat kategorii „prawdy”. W badaniach skupia się na konstrukcji procesu, który umożliwia performerowi autorską kreację – wejście na scenę z własnym przesłaniem, wydobycie znaczenia z ciała. W 2012 roku założył VN LAB, laboratorium współczesnych sztuk performatywnych, otwarte dla praktyków sztuk performatywnych, którzy chcą rozwijać własny proces kreacji i strategie sceniczne.
  www.unisender.com  
Show textShow cached sourceOpen source URL
In 1989, he directed his first full-length cinema film ‘The Seventh Continent’, followed by ‘Benny’s Video’ (1992), ‘71 Fragments of a Chronology of Chance’ (1995), ‘Funny Games’ (1997), ‘Code Unknown” (2000), ‘The Piano Teacher’ (2001, Palme d’Or in Cannes), ‘Time of the Wolf’ (2003), ‘Hidden’ (2005, Best Direction prize in Cannes and European Film Academy Award), ‘The White Ribbon’ (2009, Palme d’Or in Cannes, Golden Globe, Oscar nomination) and ‘Amour’ (2011, Oscar for Best Foreign Language Film, Palme d’Or in Cannes and dozens of other prizes).
Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine filmschool.lodz.pl as primary domain
Michael Haneke (ur. 1942) Austriacki reżyser i scenarzysta, na Uniwersytecie Wiedeńskim studiował filozofię, psychologię i dramat. Zrealizował 12 filmów telewizyjnych, w teatrach Düsseldorfu, Frankfurtu, Berlina, Wiednia i Monachium inscenizował sztuki z repertuaru klasycznego. W 1989 roku wyreżyserował pierwszy film kinowy „Siódmy kontynent”, następne to :„Wideo Benny’ego” (1992), „71 fragmentów chronologii przypadku” (1995), „Funny Games” (1997), „Kod nieznany” (2000), „Pianistka” (2001, Złota Palma w Cannes), „Czas wilka” (2003), „Ukryte” (2005, nagroda za reżyserię w Cannes i Nagroda Europejskiej Akademii Filmowej), „Biała wstążka” (2009, Złota Palma w Cannes, Złoty Glob, nominacja do Oscara) i „Miłość” (2011, Oscar za najlepszy film nieangielskojęzyczny, Złota Palma w Cannes i kilkadziesiąt innych nagród). Do ostatniego dzieła zaangażował emerytowanych aktorów: Emmanuelle Rivę i Jean-Louis Trintignanta. Haneke - mistrz dystansu - w klasycznych formalnie filmach ze spokojem opowiada o chorobach współczesności: przemocy, alienacji bohaterów, zaburzeniach w relacjach międzyludzkich, oderwaniu od rzeczywistości przez wszechobecność przekazu medialnego. Haneke współpracuje z ulubionymi aktorami: Isabelle Huppert, Juliette Binoche, Daniel Auteuil; montaż filmów powierza niemal zawsze Monice Willi.
  janpalach.cz  
Show textShow cached sourceOpen source URL
In his room, he wrote a draft and then four almost identical letters signed “Torch No. 1” (Pochodeň č. 1). He directed the letters to his schoolmate from the University of Economics, Ladislav Žižka, to the student leader from the Faculty of Arts, Lubomír Holeček, to the Union of Czechoslovak Writers.
Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine janpalach.cz as primary domain
Prawdopodobnie Jan Palach nie dostał na swoje wezwanie żadnej odpowiedzi. Najprawdopodobniej dlatego zdecydował się na inną formę protestu. Miała zdecydowanie bardziej szokująca formę niż zajęcie siłą jednego budynku, jednocześnie nie wymagała długich i skomplikowanych przygotowań. Według ustaleń śledczych wszystkie konkretne rzeczy związane z przygotowaniem swojego czynu Jan Palach wykonał w ciągu kilku godzin. W dniu 15 stycznia wziął udział w pogrzebie stryja i następnego dnia rano wyjechał z Všetat do Pragi. Do akademika na Spořilovie przyjechał 16 stycznia 1969 roku najprawdopodobniej około 8 rano. W pokoju napisał projekt a potem 4 niemal identyczne listy, które podpisał jako „Pochodnia nr 1”. Zaadresował je do swojego kolegi z VŠE Ladislava Žižki, przywódcy studentów z FFUK UK Lubomíra Holečki i Związku Pisarzy Czechosłowackich (czwarty zaniósł w teczce na miejsce protestu). W listach napisał, że jest członkiem grupy, która zdecydowała się na samospalenie, aby obudzić społeczeństwo z letargu. Przedstawił dwa żądania związane z wolnością słowa – zniesienie cenzury i zakaz kolportowania „Zprav” („Informacji”), które wychodziły jako biuletyn wojsk okupacyjnych. Żądał, aby w ramach poparcia tych postulatów ludzie rozpoczęli bezterminowy strajk. Jeśli żądania nie byłyby spełnione do 21 stycznia 1969 roku, miały zapłonąć „kolejne pochodnie”. Prawdopodobnie w akademiku Palach sformułował także szkic listu, w którym wyjaśniał swój czyn. W porównaniu z wersją końcową zawiera on kilka innych żądań, wśród których znajduje się rezygnacja proradzieckich polityków z pełnionych przez nich funkcji.
  www.janpalach.cz  
Show textShow cached sourceOpen source URL
In his room, he wrote a draft and then four almost identical letters signed “Torch No. 1” (Pochodeň č. 1). He directed the letters to his schoolmate from the University of Economics, Ladislav Žižka, to the student leader from the Faculty of Arts, Lubomír Holeček, to the Union of Czechoslovak Writers.
Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine janpalach.cz as primary domain
Prawdopodobnie Jan Palach nie dostał na swoje wezwanie żadnej odpowiedzi. Najprawdopodobniej dlatego zdecydował się na inną formę protestu. Miała zdecydowanie bardziej szokująca formę niż zajęcie siłą jednego budynku, jednocześnie nie wymagała długich i skomplikowanych przygotowań. Według ustaleń śledczych wszystkie konkretne rzeczy związane z przygotowaniem swojego czynu Jan Palach wykonał w ciągu kilku godzin. W dniu 15 stycznia wziął udział w pogrzebie stryja i następnego dnia rano wyjechał z Všetat do Pragi. Do akademika na Spořilovie przyjechał 16 stycznia 1969 roku najprawdopodobniej około 8 rano. W pokoju napisał projekt a potem 4 niemal identyczne listy, które podpisał jako „Pochodnia nr 1”. Zaadresował je do swojego kolegi z VŠE Ladislava Žižki, przywódcy studentów z FFUK UK Lubomíra Holečki i Związku Pisarzy Czechosłowackich (czwarty zaniósł w teczce na miejsce protestu). W listach napisał, że jest członkiem grupy, która zdecydowała się na samospalenie, aby obudzić społeczeństwo z letargu. Przedstawił dwa żądania związane z wolnością słowa – zniesienie cenzury i zakaz kolportowania „Zprav” („Informacji”), które wychodziły jako biuletyn wojsk okupacyjnych. Żądał, aby w ramach poparcia tych postulatów ludzie rozpoczęli bezterminowy strajk. Jeśli żądania nie byłyby spełnione do 21 stycznia 1969 roku, miały zapłonąć „kolejne pochodnie”. Prawdopodobnie w akademiku Palach sformułował także szkic listu, w którym wyjaśniał swój czyn. W porównaniu z wersją końcową zawiera on kilka innych żądań, wśród których znajduje się rezygnacja proradzieckich polityków z pełnionych przez nich funkcji.