he has made – Polish Translation – Keybot Dictionary

Spacer TTN Translation Network TTN TTN Login Deutsch Français Spacer Help
Source Languages Target Languages
Keybot      26 Results   12 Domains
  www.ipci2014.org  
Professor ‘Gennaro Cusano’. He has made it to his personal task to bring the racketeering of his opponents to an end. Seems to be necessary in italy from time to time…
Profesora Gennaro Cusano „. Uczynił go swoim osobistym zadaniem przynieść haraczy jego przeciwników do końca. Wydaje się konieczne we Włoszech od czasu do czasu …
  recon.cn  
He is constantly cooperating with the orchestra "Lviv Virtuosos". In 2005 he gave a recital at Carnegie Hall. He has made recordings for Radio Kielce and Russian Television. He has got in his output five CDs with solo and chamber music.
Urodził się w Kielcach. Ukończył Akademię Muzyczną w Krakowie w klasie fortepianu profesor Ireny Sijałowej - Vogel oraz studia podyplomowe w Konserwatorium Odesskim w klasie profesora Anatolija Kardaszowa. Odbył kursy mistrzowskie pod kierunkiem profesor Wiery Gornostajewej i Guntera Ludwiga. Prowadzi bogatą działalność artystyczną jako solista i kameralista. Występował z większością polskich orkiestr, na czele z Sinfonią Varsovią, Orkiestrą Kameralną Polskiego Radia "Amadeus", Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia i Telewizji w Krakowie. Koncertował za granicą w Niemczech, Szwecji, Danii, Słowacji, Rosji, na Litwie, Łotwie, Ukrainie, Francji, Portugalii, Belgii, USA. Współpracował z gronem wybitnych polskich dyrygentów, by wspomnieć nazwiska Jerzego Maksymiuka, Jerzego Salwarowskiego, Marka Pijarowskiego, Agnieszki Duczmal, Tadeusza Wojciechowskiego. Jako kameralista współpracował m.in. z Teresą Żylis - Garą, Małgorzatą Walewską, Wiesławem Ochmanem i Adamem Zdunikowskim. Ponadto koncertował również z Ludmiłą Worobec - Witek, Saskią Szreder, Bartłomiejem Niziołem, Wieniawski Quartett, Multicameratą. Stale współpracuje z orkiestrą "Wirtuozi Lwowa". W 2005 roku wystąpił z recitalem w Carnegie Hall. Dokonał nagrań dla Radia Kielce i Telewizji Rosyjskiej. Ma w swym dorobku pięć płyt CD z muzyką solową i kameralną. Wśród dokonanych przez Artura Jaronia nagrań jest wyjątkowy rarytas, rzadko wykonywany i nagrywany Koncert na fortepian i skrzypce F. Mendelssohna-Bartholdy'ego. Jest dyrektorem Międzynarodowego Festiwalu Muzycznego imienia Krystyny Jamroz w Busku Zdroju oraz prowadzi autorską imprezę cykliczną Salon Muzyki Kameralnej w Kielcach. Za działalność artystyczną i organizatorską otrzymał szereg prestiżowych nagród, m.in. nagrodę Wojewody Kieleckiego, Marszałka Województwa Świętokrzyskiego, Nagrodę Miasta Kielc, statuetki Lidera Regionu w dziedzinie kultury, Złotego Emeryka. Odznaczony brązowym krzyżem zasługi.
  planetedocff.pl  
Born in 1966, he studied film at the Art Academy in Breda, the Netherlands. Since 1993, he has made several documentary films, including one about funk musician Sly Stone (“Let Me Have It All”) and one about black pop stars (“Can’t u Hear me Singin”).
Urodzony w 1966 roku. Studiował w Akademii Sztuki w Bredzie. Od 1993 roku nakręcił kilka filmów dokumentalnych, w tym o muzyce funkowej i czarnoskórych muzycznych gwiazdach. Od 1997 roku pracuje jako wolny strzelec w duńskim kanale telewizyjnym VRPO. Zyskał międzynarodowe uznanie dzięki nagrodzie „Gouden Kalf”, przyznanej w 2002 roku za dokumentalny film „ASH World Wide Suicide”, a także Nagrodzie dla Najlepszego Filmu Dokumentalnego, którą otrzymał w 2003 roku na festiwalu filmowym w Brooklynie. Jego ostatni film „Miejsce zbrodni” („Scena del Crimine”), zaprezentowany na 67 MFF w Wenecji i nagrodzony nagrodą Jury w konkursie filmów o sztuce na ukraińskim festiwalu filmowym Docu Days, opowiada o życiu w Neapolu.
  www.unisender.com  
He has worked as director of photography with the best film directors including Bernardo Bertolucci, with whom he has made many unforgettable films: ‘The Conformist’ (1970), ‘The Spider’s Strategem’ (1970), ‘Last Tango in Paris’ (1972), ‘1900’ (1976), ‘The Last Emperor’ (1987), ‘Sheletering Sky’ (1990) and ‘Little Budda’ ( 1993).
Vittorio Storaro (ur. 1940) Włoski operator filmowy, tworzy kino od 1968 roku. Trzykrotny zdobywca Oscara za najlepsze zdjęcia („Czas Apokalipsy” w reż. Francisa Forda Coppoli, 1979; „Czerwoni” w reż. Warrena Beatty, 1981; „Ostatni cesarz” w reż. Bernardo Bertolucciego, 1987). Swój niepowtarzalny, malarski styl opisuje jako „malowanie światłem i cieniem”. Podkreśla, że dobór kolorystyki i jej natężenie, sposób filmowania i kompozycja kadru na równi z opowiadaną przez reżysera historią mogą tworzyć znaczenia i budzić emocje. Współpracuje z najlepszymi filmowcami, wiele wybitnych dzieł stworzył z reżyserem Bernardo Bertoluccim: „Konformistę” (1970), „Strategię pająka” (1970”, „Ostatnie tango w Paryżu” (1972), „Wiek XX” (1976”, „Ostatniego cesarza” (1987), „Pod osłoną nieba” (1990) i „Małego Buddę” ( 1993).