|
|
Considéré dès son plus jeune âge comme un instrumentiste exceptionnel, son parcours est jalonné des plus belles rencontres musicales : Benny Goodman, Isaac Stern, Mstislav Rostropovich, Jean-Pierre Rampal, Martha Argerich, Yuri Bashmet, Gidon Kremer, Yehudi Menuhin, … partenaires avec lesquels il joue dans les salles de concerts les plus réputées.
|
|
|
Sinds zijn debuut als klarinettist in de eerste wedstrijd van de Eurovision Young Musicians in 1982 heeft Paul Meyer blijven verrassen. Van jongs af aan werd hij beschouwd als een uitstekende instrumentalist en zijn carrière is getekend door tal van mooie muzikale ontmoetingen met o.a. Benny Goodman, Isaac Stern, Mstislav Rostropovitsj, Jean-Pierre Rampal, Martha Argerich, Yuri Bashmet, Gidon Kremer, Yehudi Menuhin, met wie hij optreedt in de beroemdste concertzalen. Terwijl hij zijn muzikale opleiding voortzette als klarinetsolist van het Ensemble Intercontemporain en daarna van de Opera van Parijs, geraakte hij geïnteresseerd in orkestleiding. Hij leerde er van de ervaring van grote meesters als Seiji Ozawa, George Prêtre, Daniel Barenboim, Herbert von Karajan, Sir Georg Solti, Claudio Abbado; een ideale positie om de kneepjes van de muzikale leiding van binnen uit te observeren en hun adviezen ter harte te nemen. De ontmoeting met Pierre Boulez en Luciano Berio was bepalend voor zijn carrière en voor de ontwikkeling van het repertoire voor zijn instrument, door de creaties van concerti die speciaal voor hem geschreven werden door hedendaagse componisten zoals Krzysztof Penderecki, Michael Jarrell, Qigang Chen, Thierry Escaich en Pascal Dusapin. Deze stukken gingen op grote festivals zoals die van Salzburg, Wenen en Amsterdam in wereldpremière. Nadat hij het kamerorkest van de Elzas stichtte, werd Paul Meyer uitgenodigd om de beste kamerorkesten van Europa te leiden: van Zürich tot Potsdam, via het Scottish Chamber Orchestra, de Philharmonia van Praag tot het Ensemble Orchestral in Parijs. Daarna evolueerde zijn carrière geleidelijk in de richting van de symfonieorkesten: die van Straatsburg, Bordeaux, Toulouse, Radio France, Belgrado, Hamburg, Taiwan, het Russisch Nationaal Orkest, enz. Hij bleef regelmatig optredens als klarinettist, maar ontwikkelde ook gestaag zijn werk als dirigent, wat de aandacht trok van John Carewe, professor van Sir Simon Rattle, die hem opmerkte en als assistent aanstelde. Gedurende meerdere seizoenen vervolmaakte hij zich in de orkestdirectie bij Marek Janovski, Emmanuel Krivine en Chung Myung-Wun, die hem tot assistent-dirigent van het Seoul Philharmonic Orchestra benoemde. Aan het hoofd van dit prestigieuze orkest dirigeerde hij meer dan dertig programma’s tijdens drie seizoenen. Al snel opende zijn werk, gebaseerd op begrip en ervaring van de orkestrale praktijk, de deuren van de grote orkesten in Azië: de Tokyo Philharmo
|
