il y devient – Dutch Translation – Keybot Dictionary

Spacer TTN Translation Network TTN TTN Login Deutsch Français Spacer Help
Source Languages Target Languages
Keybot      10 Results   7 Domains
  kanselarij.belgium.be  
Show textShow cached sourceOpen source URL
Son parcours politique commence en 1982, lorsqu'il devient Conseiller communal PS à Mons, ville où il créera le Festival International du Film d'Amour. Il y devient Échevin en 1986.
Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine kanselarij.belgium.be as primary domain
Zijn politieke carrière begint in 1982 wanneer hij gemeenteraadslid wordt in Bergen. In diezelfde stad zet hij het Internationale Festival van de Liefdesfilm op poten. Hij wordt er schepen in 1986.
  chancellerie.belgium.be  
Show textShow cached sourceOpen source URL
Son parcours politique commence en 1982, lorsqu'il devient Conseiller communal PS à Mons, ville où il créera le Festival International du Film d'Amour. Il y devient Échevin en 1986.
Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine chancellerie.belgium.be as primary domain
Zijn politieke carrière begint in 1982 wanneer hij gemeenteraadslid wordt in Bergen. In diezelfde stad zet hij het Internationale Festival van de Liefdesfilm op poten. Hij wordt er schepen in 1986.
  chancellery.belgium.be  
Show textShow cached sourceOpen source URL
Son parcours politique commence en 1982, lorsqu'il devient Conseiller communal PS à Mons, ville où il créera le Festival International du Film d'Amour. Il y devient Échevin en 1986.
Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine chancellery.belgium.be as primary domain
Zijn politieke carrière begint in 1982 wanneer hij gemeenteraadslid wordt in Bergen. In diezelfde stad zet hij het Internationale Festival van de Liefdesfilm op poten. Hij wordt er schepen in 1986.
  kanzlei.belgium.be  
Show textShow cached sourceOpen source URL
Son parcours politique commence en 1982, lorsqu'il devient Conseiller communal PS à Mons, ville où il créera le Festival International du Film d'Amour. Il y devient Échevin en 1986.
Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine kanzlei.belgium.be as primary domain
Zijn politieke carrière begint in 1982 wanneer hij gemeenteraadslid wordt in Bergen. In diezelfde stad zet hij het Internationale Festival van de Liefdesfilm op poten. Hij wordt er schepen in 1986.
  2 Hits www.paris-brest-paris.org  
Show textShow cached sourceOpen source URL
Marcel Quinet enseigne à l’Académie de Binche (1939-1943), puis est professeur de piano à l’Académie d’Etterbeek (1941-1969). Chargé de cours de piano au Conservatoire Royal de Bruxelles dès 1943; il y devient professeur d’harmonie écrite (1948-1959) puis professeur de fugue (1959-1979).
Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine cmireb.be as primary domain
Marcel Quinet (1915-1986) begon zijn opleiding aan de Muziekacademie in zijn geboorteplaats Binche en vervolgde ze aan het Koninklijk Conservatorium van Mons. In 1934 schreef hij zich in aan het Koninklijk Muziekconservatorium van Brussel alwaar hij een groot aantal successen boekte: hij behaalde er onder meer de Eerste Prijs fuga (Gevaert-prijs, 1938), Hoger Diploma piano (Ella Olin-prijs, 1942) en de Compositieprijs (Agniez-prijs, 1946). Hij werd gevormd door Fernand Quinet (harmonie), Léon Jongen (fuga) en Marcel Maas (piano) en leerde componeren bij Léon Jongen en nadien vooral bij Jean Absil. In 1945 behaalde hij de Eerste Grote Prijs van Rome voor zijn cantate “La Vague et le Sillon”. Dit werd het begin van een uiterst creatief leven. In 1957 behaalde hij met zijn “Variation pour Orchestre” de Tweede Prijs voor compositie in de Koningin Elisabethwedstrijd. In 1959 kende het CeBeDeM hem voor zijn “Divertimento” de Emile Doehaert-prijs voor compositie toe. Hij behaalde tevens de Prijs van de Vereniging van de Belgische Muziekpers (1964), de Irma de la Hault-prijs (1966), de Koopal-beurs (1970), de SABAM-prijs(1972) en de Stichting Darche-prijs (1978). Hij gaf les aan de Academie van Binche (1939-1943) en werd pianoleraar aan de Academie van Etterbeek (1941-1969). Aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel begon hij vanaf 1943 met het geven van pianolessen en onderwees er nadien geschreven harmonie (1948-1959) en fuga (1959-1979). Hij stond zowel in Sint-Joost-Ten-Node als in Schaarbeek aan het hoofd van de Muziekacademie (1951-1975). Aan de Muziekkapel Koningin Elisabeth van België werd hij herhaaldelijk buitengewoon leraar en nadien gewoon leraar voor compositie (1968-1979). Hij was bestuurder van SABAM (1976-1980) en nadien voorzitter van de Kas voor Bijstand en Solidariteit (1980-1986). In 1959 profileerde hij zich reeds als muzikale wereldpersoonlijkheid. Over hem schreef Robert Wangermée: “In de eerste werken van Marcel Quinet is de wil om terug te keren naar Bach, via Hindemith, tamelijk voelbaar. Elders liet ook zijn bewondering voor Bartok zijn sporen na, maar is vooral de invloed van Absil opmerkelijk aanwezig. Dit blijkt duidelijk uit de melodische wendingen, het sierlijke contrapuntische geschrift en de zekerheid waarmee het orkest wordt gestuurd. Quinet schrijft bovendien bewonderenswaardige stukken voor piano. Het liefst geeft hij vorm aan het formele spel waarin fijngevoeligheid tot uitdrukking komt.” In zijn werk vatte Marcel Quinet
  3 Hits gvlnifollonica.it  
Show textShow cached sourceOpen source URL
Marcel Quinet enseigne à l’Académie de Binche (1939-1943), puis est professeur de piano à l’Académie d’Etterbeek (1941-1969). Chargé de cours de piano au Conservatoire Royal de Bruxelles dès 1943; il y devient professeur d’harmonie écrite (1948-1959) puis professeur de fugue (1959-1979).
Compare text pagesCompare HTM pagesOpen source URLOpen target URLDefine imkeb.be as primary domain
Marcel Quinet (1915-1986) begon zijn opleiding aan de Muziekacademie in zijn geboorteplaats Binche en vervolgde ze aan het Koninklijk Conservatorium van Mons. In 1934 schreef hij zich in aan het Koninklijk Muziekconservatorium van Brussel alwaar hij een groot aantal successen boekte: hij behaalde er onder meer de Eerste Prijs fuga (Gevaert-prijs, 1938), Hoger Diploma piano (Ella Olin-prijs, 1942) en de Compositieprijs (Agniez-prijs, 1946). Hij werd gevormd door Fernand Quinet (harmonie), Léon Jongen (fuga) en Marcel Maas (piano) en leerde componeren bij Léon Jongen en nadien vooral bij Jean Absil. In 1945 behaalde hij de Eerste Grote Prijs van Rome voor zijn cantate “La Vague et le Sillon”. Dit werd het begin van een uiterst creatief leven. In 1957 behaalde hij met zijn “Variation pour Orchestre” de Tweede Prijs voor compositie in de Koningin Elisabethwedstrijd. In 1959 kende het CeBeDeM hem voor zijn “Divertimento” de Emile Doehaert-prijs voor compositie toe. Hij behaalde tevens de Prijs van de Vereniging van de Belgische Muziekpers (1964), de Irma de la Hault-prijs (1966), de Koopal-beurs (1970), de SABAM-prijs(1972) en de Stichting Darche-prijs (1978). Hij gaf les aan de Academie van Binche (1939-1943) en werd pianoleraar aan de Academie van Etterbeek (1941-1969). Aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel begon hij vanaf 1943 met het geven van pianolessen en onderwees er nadien geschreven harmonie (1948-1959) en fuga (1959-1979). Hij stond zowel in Sint-Joost-Ten-Node als in Schaarbeek aan het hoofd van de Muziekacademie (1951-1975). Aan de Muziekkapel Koningin Elisabeth van België werd hij herhaaldelijk buitengewoon leraar en nadien gewoon leraar voor compositie (1968-1979). Hij was bestuurder van SABAM (1976-1980) en nadien voorzitter van de Kas voor Bijstand en Solidariteit (1980-1986). In 1959 profileerde hij zich reeds als muzikale wereldpersoonlijkheid. Over hem schreef Robert Wangermée: “In de eerste werken van Marcel Quinet is de wil om terug te keren naar Bach, via Hindemith, tamelijk voelbaar. Elders liet ook zijn bewondering voor Bartok zijn sporen na, maar is vooral de invloed van Absil opmerkelijk aanwezig. Dit blijkt duidelijk uit de melodische wendingen, het sierlijke contrapuntische geschrift en de zekerheid waarmee het orkest wordt gestuurd. Quinet schrijft bovendien bewonderenswaardige stukken voor piano. Het liefst geeft hij vorm aan het formele spel waarin fijngevoeligheid tot uitdrukking komt.” In zijn werk vatte Marcel Quinet