les recueils – Dutch Translation – Keybot Dictionary

Spacer TTN Translation Network TTN TTN Login Deutsch Français Spacer Help
Source Languages Target Languages
Keybot      12 Results   9 Domains
  www.womenpriests.org  
dans les recueils des lois de l'Église qui sont à l'origine de l'actuel Droit canon;
in de geschriften van vroegere pausen en bisschoppen;
  www.lachambre.be  
Par contre, il ne contient ni les communiqués de presse (disponibles en ligne à http://www.un.org/News/fr-press/fullFrench.htm), ni les publications de l'ONU destinées à la vente (voir http://unp.un.org/Default.aspx?&change=F), ni les recueils des traités ni les brochures produites par le Département de l'information.
The system does not contain press releases (posted at http://www.un.org/News/Press/full.htm), UN sales publications (contact: http://unp.un.org), the United Nations Treaty Series or information brochures issued by the Department of Public Information.
  justitie.belgium.be  
D'autres alléguaient qu'il était très difficile de rechercher et réunir les actes du moyen âge et que plusieurs années s'écouleraient avant qu'on pût mettre le premier volume sous presse ; au contraire, les textes du siècle précédent seraient faciles à recueillir et la législation du dernier siècle pouvait être "tous les jours d'une utilité pratique", d'autant plus que les recueils des Placards de Flandre et de Brabant ne contenaient pas la législation postérieure, pour l'un à 1786, pour l'autre à 1768.
De Commissie besliste zonder aarzelen dat " de Verzameling " diende aan te vangen " vanaf de tijd toen de verschillende provincies van het koninkrijk hun eigen vorsten hadden " (zonder te preciseren wat ze daaronder verstond). Daarentegen verschilden de meningen over de volgorde waarin men te werk zou gaan : de enen oordeelden dat de " logica " en de " wetenschap " eisten dat men zou beginnen bij de oudste periode, zich beroepend op het voorbeeld van het Recueil des Ordonnances du Louvre. Anderen voerden aan dat het zeer moeilijk was middeleeuwse akten op te zoeken en te verzamelen en dat men pas na verscheidene jaren het eerste boekdeel zou kunnen laten drukken ; dat daarentegen de teksten van de vorige eeuw gemakkelijk te verzamelen waren en de wetgeving van de laatste eeuw " iedere dag van practisch nut " kon zijn, temeer omdat de Placcaert-boecken van Vlaanderen en die van Brabant niet de wetgeving bevatten voor de ene na 1786 en voor de tweede na 1768. De twee standpunten werden in zekere mate verzoend door te beslissen de " Verzameling van wetten en verordeningen " uit te geven in drie chronologische reeksen. Maar er werd beslist de uitgave te beginnen met de derde reeks (1700-1794). De Commissie hield zich in de eerste jaren van haar bestaan hoofdzakelijk bezig met de voorbereiding van de uitgave van de verordeningen van de Oostenrijkse Nederlanden en van het prinsbisdom Luik tijdens de 18de eeuw. M. Polain kwam het eerst klaar met de uitgave van de derde reeks van de Luikse verordeningen (1684-1794). Het eerste deel verscheen in 1855, het tweede in 1860. In 1860 kwam L.P. Gachard klaar met het eerste deel (1700-1706) van de 3e reeks van de verordeningen van de Nederlanden. Vijf andere delen zullen hierop volgen.
  justice.belgium.be  
D'autres alléguaient qu'il était très difficile de rechercher et réunir les actes du moyen âge et que plusieurs années s'écouleraient avant qu'on pût mettre le premier volume sous presse ; au contraire, les textes du siècle précédent seraient faciles à recueillir et la législation du dernier siècle pouvait être "tous les jours d'une utilité pratique", d'autant plus que les recueils des Placards de Flandre et de Brabant ne contenaient pas la législation postérieure, pour l'un à 1786, pour l'autre à 1768.
De Commissie besliste zonder aarzelen dat " de Verzameling " diende aan te vangen " vanaf de tijd toen de verschillende provincies van het koninkrijk hun eigen vorsten hadden " (zonder te preciseren wat ze daaronder verstond). Daarentegen verschilden de meningen over de volgorde waarin men te werk zou gaan : de enen oordeelden dat de " logica " en de " wetenschap " eisten dat men zou beginnen bij de oudste periode, zich beroepend op het voorbeeld van het Recueil des Ordonnances du Louvre. Anderen voerden aan dat het zeer moeilijk was middeleeuwse akten op te zoeken en te verzamelen en dat men pas na verscheidene jaren het eerste boekdeel zou kunnen laten drukken ; dat daarentegen de teksten van de vorige eeuw gemakkelijk te verzamelen waren en de wetgeving van de laatste eeuw " iedere dag van practisch nut " kon zijn, temeer omdat de Placcaert-boecken van Vlaanderen en die van Brabant niet de wetgeving bevatten voor de ene na 1786 en voor de tweede na 1768. De twee standpunten werden in zekere mate verzoend door te beslissen de " Verzameling van wetten en verordeningen " uit te geven in drie chronologische reeksen. Maar er werd beslist de uitgave te beginnen met de derde reeks (1700-1794). De Commissie hield zich in de eerste jaren van haar bestaan hoofdzakelijk bezig met de voorbereiding van de uitgave van de verordeningen van de Oostenrijkse Nederlanden en van het prinsbisdom Luik tijdens de 18de eeuw. M. Polain kwam het eerst klaar met de uitgave van de derde reeks van de Luikse verordeningen (1684-1794). Het eerste deel verscheen in 1855, het tweede in 1860. In 1860 kwam L.P. Gachard klaar met het eerste deel (1700-1706) van de 3e reeks van de verordeningen van de Nederlanden. Vijf andere delen zullen hierop volgen.
  www.iicbruxelles.esteri.it  
Francesco Pecoraro est né en 1945 à Rome et y réside. Il a publié les recueils de récits "Dove credi di andare" (aux éditions Mondadori, 2007 ; Prix littéraires Napoli et Berto) et "Primordio vertebrale" (éd. Ponte Sisto, 2012).
Francesco Pecoraro is de schrijver van La vita in tempo di pace (Ponte alle Grazie editore), de succesroman van 2014 en tevens finalist naar aanleiding van de prestigieuze Italiaanse literaire prijs Premio Strega 2014.La vita in tempo di pace vertelt de auteur ons over de hedendaagse geschiedenis en dit voor de periode na de wereldoorlogen. Hij hanteert hiervoor een krachtige en onvoorspelbare taal via de sarcastische, bittere en leuke redeneringen van zijn gedenkwaardig hoofdpersonage.Francesco Pecoraro werd in Rome in 1945 geboren en hij leeft er nog steeds. Hij schreef Dove credi di andare (Mondadori, 2007; Premio Napoli en Premio Berto), Primordio vertebrale (Ponte Sisto, 2012) en Questa e altre preistorie (Le Lettere, 2008).reserveren verplicht >>>