|
|
‘Je construis un univers, j’invente une réalité polymorphe et ouverte, faite d’objets mutants, hybrides,qu’aucun référent n’a le pouvoir d’expliquer, de justifier. Mes objets n’ont de justification que par les milieuxqui les accueillent et les prolongent, les endroits qui les font vivre, les personnes qui les déplacent, qui lesrendent actifs.
|
|
|
Jean-Luc Moerman werd geboren in 1967 en woont en werkt in Brussel (B). Zijn wereld wordt gekenmerktdoor vreemde, abstracte vormen in vaak heel felle kleuren, die tot leven komen op verschillende oppervlakken,van doek tot affiches, foto’s, stickers of voorwerpen. Zijn werk wordt geïnspireerd door het leven opstraat, door graffiti, strips, manga, science fiction, mode, reclame... Hij tekent tatoeages op foto’s van beroemdhedenen politici, of op klassieke kunstwerken, maar houdt er ook van om gigantische muurschilderingente maken.‘Ik bouw een universum, ik vind een polymorfe en open werkelijkheid uit, samengesteld uitgemuteerde, hybride objecten, waarvoor geen enkele referent bij machte is een verklaring of verantwoordingte geven. Mijn objecten vinden enkel rechtvaardiging door de omgeving die hen onthaalt en die hunverlengde wordt, door de plaatsen die hen tot leven brengen, de personen die hen verplaatsen, die hen activeren.Ik concipieer mijn werk als een meervoudige woekering van moduleerbare vormen met meerdererichtingen, ontdaan van elke autoriteit, niet te indexeren en zonder bepaalde herkomst, dualiteiten uitschakelend– goed en kwaad, positief en negatief, oneindig groot en oneindig klein, wereld en enkeling, binnenen buiten. Mijn vormen evolueren, bewegen, creëren nieuwe mogelijkheden, maar ze overtreffen niets,vechten nergens tegen – ze proberen slechts zonder onderbreking van plan te veranderen. De hybriden, degemuteerde objecten ontstonden per ongeluk en hun enige kans op overleven is te evolueren, van hun anomalieeen nieuwe uitvinding te maken: terwijl ze hadden moeten verdwijnen, veranderen de gemuteerdewezens van plan, vormen hun anomalie om in een positieve creatie. De hybride is voor mij een nieuwe vormvan denken, van de wereld te zien, ze op te bouwen of af te breken.’ (Jean-Luc Moerman)
|
