|
|
Toen het fotoboek Platteland. Images of a rural South Africa in 1994 verscheen, een boek vol portretten van arme, gedegenereerde blanken, leidde dat onder de blanke bevolking tot grote verontwaardiging. Volgens conservatief rechts had Ballen het Afrikaner volk verraden. Hij had zijn camera immers niet gericht op de geprivilegieerde, succesvolle blanken, maar juist op de mismaakte en misdeelde blanken die onder de armoedegrens leefden. “Waar het mij om ging”, zo vertelt Ballen, “was dat deze mensen verondersteld werden niet te bestaan in Zuid-Afrika. Zuid-Afrika was het land van de geslaagde, superieure blanke die van zijn blanke volk een succes had gemaakt. Ik verstoorde die idyllische droom. Erger, ik liet zien dat het systeem gefaald had voor hun eigen mensen.” Toch was het boek in eerste instantie niet bedoeld als een provocatie, laat staan dat hij mensen belachelijk wilde maken. Het ging hem erom dat hij op een aansprekende manier vorm wilde geven aan angst, aan het geen controle hebben over je leven.
|