|
|
Giustozzi’s ‘Koran, Kalashnikov and Laptop’ argues that the neo-Taliban’s use of technology has seen a change in tactics of both propaganda and weaponry. The neo-Taliban have adopted from their foreign jihadist allies a more liberal attitude toward imported technologies and techniques: tapes and CDs of jihadist songs sell well in markets despite a government ban, video cameras are taken into battle, and commanders now come equipped with laptops, even when operating in Afghanistan where reliable electricity is rare.
|
|
|
Í bók Giustozzis „Kóran, Kalashnikov og fartölva“ er því haldið fram að notkun ný-talíbana á tækni hafi haft í för með sér breytingu á bæði áróðri og vopnabúnaði. Ný-talíbanarnir hafa tekið upp frjálslyndari viðhorf, eftir erlendum bandamönnum sínum í hópi jihadista, til innfluttrar tækni og aðferða: snældur og CD-diskar með baráttusöngvum jihadista seljast vel á mörkuðum þrátt fyrir bann stjórnvalda, videoupptökuvélar eru notaðar í bardögum og foringjar þeirra hafa fartölvur, jafnvel við aðgerðir í Afganistan þar sem sjaldan er hægt að treysta á aðgengi að rafmagni.
|