feo – -Translation – Keybot Dictionary

Spacer TTN Translation Network TTN TTN Login Deutsch Français Spacer Help
Source Languages Target Languages
Keybot 14 Results  www.sitesakamoto.com
  La revista de viajes co...  
Helsinki: el patito feo del Báltico
Helsinki: il brutto anatroccolo del Baltico
Helsinque: o patinho feio do Báltico
Helsinki: het lelijke eendje van de Baltische
ヘルシンキ: バルトの醜いアヒルの子
Hèlsinki: l'aneguet lleig del Bàltic
Helsinki: ružno pače od Baltika
Хельсинки: Гадкий утенок балтийских
Helsinkiko: Baltikoko ahatetxo itsusiak
  La revista de viajes co...  
Helsinki: el patito feo del Báltico
Helsinki: il brutto anatroccolo del Baltico
Helsinque: o patinho feio do Báltico
Helsinki: het lelijke eendje van de Baltische
ヘルシンキ: バルトの醜いアヒルの子
Hèlsinki: l'aneguet lleig del Bàltic
Helsinki: ružno pače od Baltika
Хельсинки: Гадкий утенок балтийских
Helsinkiko: Baltikoko ahatetxo itsusiak
Helsinki: O Patinho Feo do Báltico
  La revista de viajes co...  
Ya sabes, yo fui por lo de los caballos (explicar más me parece feo)
Vous savez, J'ai été sur les chevaux (expliquer plus en détail, il semble laid)
Sie wissen,, Ich war bei den Pferden (mehr erklären finde ich hässlich)
Sai, Ero i cavalli (spiegare la più penso brutta)
Você sabe, Eu estava nos cavalos (explicar mais parece feio)
Weet je, Ik was bij de paarden (meer uitleggen vind ik lelijk)
あなたが知っている, 私は馬にあった (説明するより多くの私は醜い見つける)
Ja saps, jo vaig anar per allò dels cavalls (explicar més em sembla lleig)
Znate, Bio sam na konja (objasniti više ne mogu naći ružno)
Вы знаете,, Я был на лошади (объяснить, чем больше я думаю уродливый)
Badakizu, Zaldiak (azaltzeko gehiago itsusiak aurkitu dut)
Sabe, Eu estaba no cabalo (explicar mellor ao parecer feo)
  La revista de viajes co...  
Ya sabes, yo fui por lo de los caballos (explicar más me parece feo)
Sai, Ero i cavalli (spiegare la più penso brutta)
Você sabe, Eu estava nos cavalos (explicar mais parece feio)
Weet je, Ik was bij de paarden (meer uitleggen vind ik lelijk)
あなたが知っている, 私は馬にあった (説明するより多くの私は醜い見つける)
Ja saps, jo vaig anar per allò dels cavalls (explicar més em sembla lleig)
Znate, Bio sam na konja (objasniti više ne mogu naći ružno)
Вы знаете,, Я был на лошади (объяснить, чем больше я думаю уродливый)
Badakizu, Zaldiak (azaltzeko gehiago itsusiak aurkitu dut)
Sabe, Eu estaba no cabalo (explicar mellor ao parecer feo)
  La revista de viajes co...  
Helsinki: el patito feo del Báltico
Helsinki: le vilain petit canard de la mer Baltique
Helsinki: das hässliche Entlein der Ostsee
Helsinki: il brutto anatroccolo del Baltico
Helsinque: o patinho feio do Báltico
Helsinki: het lelijke eendje van de Baltische
ヘルシンキ: バルトの醜いアヒルの子
Hèlsinki: l'aneguet lleig del Bàltic
Helsinki: ružno pače od Baltika
Хельсинки: Гадкий утенок балтийских
Helsinkiko: Baltikoko ahatetxo itsusiak
Helsinki: O Patinho Feo do Báltico
  La revista de viajes co...  
Helsinki: el patito feo del Báltico
Helsinki: le vilain petit canard de la mer Baltique
Helsinki: das hässliche Entlein der Ostsee
Helsinki: il brutto anatroccolo del Baltico
Helsinque: o patinho feio do Báltico
Helsinki: het lelijke eendje van de Baltische
ヘルシンキ: バルトの醜いアヒルの子
Hèlsinki: l'aneguet lleig del Bàltic
Helsinki: ružno pače od Baltika
Хельсинки: Гадкий утенок балтийских
Helsinkiko: Baltikoko ahatetxo itsusiak
  La revista de viajes co...  
Hay un detalle que considero un tanto feo en esta lista: Nos hemos dejado fuera Europa entera: su partenón giego, su coliseo romano, su foro romano, sus plazas romanas… ¡Roma! Alguien echará de menos también el acueducto de Segovia, que está tan bien, que no se le puede llamar ruina, la ciudad de Chichén Itzá, los templos de Angkor… uff.
Il ya un détail que je considère un peu laid dans cette liste: Nous avons laissé de côté l'ensemble de l'Europe: son Parthénon giego, du Colisée romain, su foro roman, Places romaines… ¡Rome! Quelqu'un va manquer aussi l'aqueduc de Ségovie, vous êtes si belle, qui peut être appelé ruiner, Ville Chichén Itzá, la temples d'Angkor… uff.
Hay un detalle que considero un tanto feo en esta lista: Nos hemos dejado fuera Europa entera: IHR partenón giego, su coliseo romano, su foro romano, sus plazas romanas… ¡Roma! Alguien echará de menos también el acueducto de Segovia, que está tan bien, que no se le puede llamar ruina, City Chichén Itzá, der templos de Angkor… uff.
C'è un dettaglio che mi considero un po 'brutto in questa lista: Abbiamo lasciato fuori tutta l'Europa: la sua Partenone Giego, su coliseo romano, romanzo su forum, Piazze romane… ¡Roma! Qualcuno mancherà anche l'acquedotto di Segovia, sei così bella, che può essere chiamato rovinare, Città Chichén Itzá, il templi di Angkor… uff.
Há um detalhe que eu considero um pouco feio nesta lista: Temos deixado de fora de toda a Europa: sua Parthenon Giego, do Coliseu romano, su foro novela, Praças romanas… ¡Roma! Alguém vai perder também o aqueduto de Segóvia, você está tão bem, que pode ser chamado de arruinar, Cidade Chichén Itzá, o templos de Angkor… uff.
Er is een detail dat ik overwegen wat lelijk in deze lijst: We hebben heel Europa buitengesloten: haar Parthenon Giego, van de Romeinse Colosseum, su foro roman, Romeinse pleinen… ¡Rome! Iemand zal ook missen het aquaduct van Segovia, je bent zo fijn, die kan worden genoemd ruïneren, Stad Chichen Itzá, de tempels van Angkor… uff.
私はこのリストに幾分醜い考えるもの詳細があります: 我々はヨーロッパ全体を残している: その パルテノンGiego, ローマのコロシアムの, SUフォロ小説, ローマ広場… ¡ローマ! 誰かがまた欠場 セゴビアの水道橋, あなたはとてもいいですよ, 台無しに呼び出すことができる, 都市 チチェン·イツァ, ザ アンコールの寺院… UFF.
Hi ha un detall que considero una mica lleig en aquesta llista: Ens hem deixat fora tot Europa: seva Partenó giego, seva coliseu romà, La seva novel · la distància, seves places romanes… ¡Roma! Algú trobarà a faltar també l'aqüeducte de Segòvia, que està tan bé, que no es pot dir ruïna, la ciutat de Chichén Itzá, els temples d'Angkor… Uf.
Hay un detalle que considero un tanto feo en esta lista: Nos hemos dejado fuera Europa entera: njegov partenón giego, su coliseo romano, su foro romano, sus plazas romanas… ¡Roma! Alguien echará de menos también el acueducto de Segovia, que está tan bien, que no se le puede llamar ruina, Grad Chichén Itzá, los templos de Angkor… uff.
Существует одна деталь, которую я считаю несколько уродливых здесь: Мы оставили из всей Европы: его Парфенон giego, Римский Колизей, Су роман расстоянии, Римские площади… ¡Риме! Кто-то также пропустить акведук в Сеговии, что так хорошо, не назовешь разрушить, Сити Чичен-Ица, los храмы Ангкора… фу.
Hay un detalle que considero un tanto feo en esta lista: Nos hemos dejado fuera Europa entera: bere partenón giego, su coliseo romano, su foro romano, sus plazas romanas… ¡Roma! Alguien echará de menos también el acueducto de Segovia, que está tan bien, que no se le puede llamar ruina, Udala Chichén Itzá, duen templos de Angkor… uff.
Hai un detalle que me considero un pouco feo nesta lista: Temos deixado de fóra de toda Europa: súa Parthenon Giego, do Coliseo romano, su foro novela, Prazas romanas… ¡Roma! Alguén vai perder tamén o acueduto de Segovia, está tan ben, que pode ser chamado arruinar, Cidade Chichén Itzá, o templos de Angkor… uff.
  La revista de viajes co...  
Hay un detalle que considero un tanto feo en esta lista: Nos hemos dejado fuera Europa entera: su partenón giego, su coliseo romano, su foro romano, sus plazas romanas… ¡Roma! Alguien echará de menos también el acueducto de Segovia, que está tan bien, que no se le puede llamar ruina, la ciudad de Chichén Itzá, los templos de Angkor… uff.
Hay un detalle que considero un tanto feo en esta lista: Nos hemos dejado fuera Europa entera: IHR partenón giego, su coliseo romano, su foro romano, sus plazas romanas… ¡Roma! Alguien echará de menos también el acueducto de Segovia, que está tan bien, que no se le puede llamar ruina, City Chichén Itzá, der templos de Angkor… uff.
C'è un dettaglio che mi considero un po 'brutto in questa lista: Abbiamo lasciato fuori tutta l'Europa: la sua Partenone Giego, su coliseo romano, romanzo su forum, Piazze romane… ¡Roma! Qualcuno mancherà anche l'acquedotto di Segovia, sei così bella, che può essere chiamato rovinare, Città Chichén Itzá, il templi di Angkor… uff.
Há um detalhe que eu considero um pouco feio nesta lista: Temos deixado de fora de toda a Europa: sua Parthenon Giego, do Coliseu romano, su foro novela, Praças romanas… ¡Roma! Alguém vai perder também o aqueduto de Segóvia, você está tão bem, que pode ser chamado de arruinar, Cidade Chichén Itzá, o templos de Angkor… uff.
Er is een detail dat ik overwegen wat lelijk in deze lijst: We hebben heel Europa buitengesloten: haar Parthenon Giego, van de Romeinse Colosseum, su foro roman, Romeinse pleinen… ¡Rome! Iemand zal ook missen het aquaduct van Segovia, je bent zo fijn, die kan worden genoemd ruïneren, Stad Chichen Itzá, de tempels van Angkor… uff.
私はこのリストに幾分醜い考えるもの詳細があります: 我々はヨーロッパ全体を残している: その パルテノンGiego, ローマのコロシアムの, SUフォロ小説, ローマ広場… ¡ローマ! 誰かがまた欠場 セゴビアの水道橋, あなたはとてもいいですよ, 台無しに呼び出すことができる, 都市 チチェン·イツァ, ザ アンコールの寺院… UFF.
Hi ha un detall que considero una mica lleig en aquesta llista: Ens hem deixat fora tot Europa: seva Partenó giego, seva coliseu romà, La seva novel · la distància, seves places romanes… ¡Roma! Algú trobarà a faltar també l'aqüeducte de Segòvia, que està tan bé, que no es pot dir ruïna, la ciutat de Chichén Itzá, els temples d'Angkor… Uf.
Hay un detalle que considero un tanto feo en esta lista: Nos hemos dejado fuera Europa entera: njegov partenón giego, su coliseo romano, su foro romano, sus plazas romanas… ¡Roma! Alguien echará de menos también el acueducto de Segovia, que está tan bien, que no se le puede llamar ruina, Grad Chichén Itzá, los templos de Angkor… uff.
Существует одна деталь, которую я считаю несколько уродливых здесь: Мы оставили из всей Европы: его Парфенон giego, Римский Колизей, Су роман расстоянии, Римские площади… ¡Риме! Кто-то также пропустить акведук в Сеговии, что так хорошо, не назовешь разрушить, Сити Чичен-Ица, los храмы Ангкора… фу.
Hay un detalle que considero un tanto feo en esta lista: Nos hemos dejado fuera Europa entera: bere partenón giego, su coliseo romano, su foro romano, sus plazas romanas… ¡Roma! Alguien echará de menos también el acueducto de Segovia, que está tan bien, que no se le puede llamar ruina, Udala Chichén Itzá, duen templos de Angkor… uff.
Hai un detalle que me considero un pouco feo nesta lista: Temos deixado de fóra de toda Europa: súa Parthenon Giego, do Coliseo romano, su foro novela, Prazas romanas… ¡Roma! Alguén vai perder tamén o acueduto de Segovia, está tan ben, que pode ser chamado arruinar, Cidade Chichén Itzá, o templos de Angkor… uff.
  La revista de viajes co...  
La corresponsalía es cierto que te aleja de los demás para dejarte a solas. Ahora sólo hay un papo que adular, el más feo cuando crece, el mío. Mientras, a buscar orgías del Charlie Sheen sudafricano o a esperar que a Mandela le dé por echar alguna cana al aire a los 90.
Bella e scopata nostra professione nel senso che è spesso più facile da puntare verso l'altro come colpevole di guardarsi l'ombelico. Il corrispondente è vero che ti porta lontano dagli altri di lasciarti in pace. Ora c'è solo uno che più piatta papo, il più brutto, se coltivate, miniera. Come, a cercare Charlie Sheen orge africane o aspettare di dare Mandela prendendo una scappatella a 90. Per fortuna, da questa terra e in questo mezzo, che decide di pagare anche per informazioni di interesse al minimo, Ho pubblicato le parole di Tutu, le infermità di Mandela e fantasmi che terrorizzano gli ospedali, quella di cui è ricca la redazione e io sono solo che a volte mi spaventa allo specchio.
Fodendo agradável e nossa profissão, onde muitas vezes é mais fácil apontar para os outros como culpados do que egocêntricos. O correspondente é verdade que o leva longe demais para deixá-lo sozinho. Agora, apenas um papo que lisonjeiam, o mais feio, quando cultivada, mina. Enquanto, a olhar para orgias Charlie Sheen ou esperar a África do Sul para dar Mandela e derramou um pouco de cabelo para baixo 90. Felizmente, desta terra e desta forma, que as informações ainda optar por pagar juros para o menor, Eu postei as palavras de Tutu, Mandela e as fraquezas dos fantasmas que aterrorizam os hospitais, do que aqueles que enxame através da redação e eu estou apenas que às vezes me assusta no espelho.
Mooi en fucked ons beroep in dat het vaak makkelijker om te wijzen naar de ander als schuldige dan navelstaren. De correspondent is waar dat je neemt afstand van de anderen om je met rust laten. Nu is er slechts een die papo platter, de lelijkste als volwassene, de mijne. Terwijl, op zoek naar Charlie Sheen Afrikaanse orgieën of verwachten om Mandela te geven door het nemen van een affaire op 90. Gelukkig, van deze aarde en in dit medium, die besluit om zelfs betalen voor informatie van belang voor de minst, Ik publiceerde de woorden van Tutu, de zwakheden van Mandela en geesten die ziekenhuizen terroriseren, dat van die in overvloed op de redactie en ik ben gewoon dat soms schrikt me in de spiegel.
Bonita y jodida profesión la nuestra en la que muchas veces es más fácil señalar a los otros como culpables que mirarnos el ombligo. La corresponsalía es cierto que te aleja de los demás para dejarte a solas. Ahora sólo hay un papo que adular, el más feo cuando crece, 地雷. としての, a buscar orgías del Charlie Sheen sudafricano o a esperar que a Mandela le dé por echar alguna cana al aire a los 90. 幸いにも, desde esta tierra y en este medio, que decide pagar aún por informaciones que interesan a los menos, me publican las palabras de Tutu, los achaques de Mandela y los fantasmas que aterrorizan los hospitales, que de los que pululan por las redacciones sólo me encuentro ya al que a veces me asusta en el espejo.
Bonica i fotuda professió la nostra en la que moltes vegades és més fàcil assenyalar als altres com a culpables que mirar-nos el melic. La corresponsalia és cert que t'allunya dels altres per deixar-te tot sol. Ara només hi ha un Papo que adular, el més lleig quan creix, el meu. Mentre, a buscar orgies del Charlie Sheen sud-africà o esperar que a Mandela li doni per tirar alguna cana a l'aire als 90. Per sort, des d'aquesta terra i en aquest mitjà, que decideix pagar encara per informacions que interessen als menys, em publiquen les paraules de Tutu, les xacres de Mandela i els fantasmes que terroritzen els hospitals, que dels que pul · lulen per les redaccions només em trobo ja al que de vegades m'espanta al mirall.
Prilično i jebeno naša profesija u smislu da je često lakše ukazati na druge kao kriv od pupka-posmatranje. Dopisnik je istina da vas vodi daleko od drugih da vas ostaviti na miru. Sada postoji samo jedan koji laskaju Papo, najružnije kada je odrastao, mina. Kao, tražiti Charlie Sheen afričkih orgijama ili očekujete da Mandela uzimanjem ludovanja na 90. Srećom, na ovoj zemlji iu ovom mediju, tko odluči platiti čak i za informacije od interesa za najmanje, Ja objavljeno riječi Tutu, su slabosti u Mandela i duhovi koji teroriziraju bolnice, onaj koji obiluju u redakciju, a ja sam upravo to ponekad me plaši u zrcalu.
Довольно и трахал нашей профессии в том, что зачастую проще указывать на других виновными, чем пупа глядя. Корреспондент правда, что уводит вас от других, оставить вас в покое. Теперь есть только один папа, которые льстят, самый уродливый при выращивании, шахта. Как, искать Чарли Шин оргии африканских или ожидают, чтобы дать Мандела, принимая бросок на 90. К счастью, от этой земле и в этой среде, кто решит заплатить даже за информацию, представляющую интерес для наименее, Я опубликовал слова Туту, немощи Мандела и призраков, которые терроризируют больницы, то, о чем предостаточно в редакции, и я просто, что иногда пугает меня в зеркало.
Pretty fucking lanbidea eta gurea horretan izaten da errazago beste seinalatu gisa zilborra gazing baino errudun. Korrespontsal da egia eramango zaitu urruntzen besteak duzu bakarrik utzi. Orain ez da bakarra flatter papo, ugliest denean hazi, nirea. Bezala, bilatzen Afrikako edo Charlie Sheen orgies espero Mandela emateko fling hartu 90. Zorionez, lur hau eta ertain honetan, Informazio hori oraindik aukeratu interesa ordaindu behar gutxienez, Tutu hitz argitaratu nuen, Mandela eta infirmities terrorize duten mamuak ospitale, newsrooms swarm eta I am besterik gabe, batzuetan scares me ispiluan.
Bonito e fodido nosa profesión en que moitas veces é máis fácil apuntar a outro como culpable que egocêntricos. O correspondente é certo, que o leva para lonxe dos outros para deixar só. Agora só hai un que bajular papo, o máis feo, cando cultivada, mina. Como, a ollar a Charlie Sheen orgias africanos ou esperar para dar Mandela, tomando un caso en 90. Afortunadamente, nesta terra e neste medio, que decide pagar aínda de información de interese para o mínimo, Eu publiquei as palabras de Tutu, as debilidades de Mandela e pantasmas que aterrorizan hospitais, aquilo de que abundan na redacción e eu son só que ás veces me asusta no espello.
  La revista de viajes co...  
La reconstrucción del templo ya estaba en marcha, pero Alejandro ayudar a financiarla a cambio de que le pusieran su nombre. Los efesios, nada dispuestos a hacer semejante feo a su diosa Artemisa, recurrieron a la diplomacia para rechazar su auxilio, convenciéndole de que “un dios no puede ayudar a otro dios”.
El templo de las 120 columnas, levantado en el siglo VI adC, está íntimamente ligado a la figura de Alexandre, o Grande: fue destruido por un zapatero incendiario, Erostratos, 22 años antes de que el soberano macedonio llegase a Éfeso para librar a la ciudad del dominio persa. La reconstrucción del templo ya estaba en marcha, pero Alejandro ayudar a financiarla a cambio de que le pusieran su nombre. Los efesios, nada dispuestos a hacer semejante feo a su diosa Artemisa, recurrieron a la diplomacia para rechazar su auxilio, convenciéndole de que “un dios no puede ayudar a otro dios”. Agora, todo lo que se puede hacer aquí es perder unos minutos buscando el mejor encuadre de la solitaria columna con el castillo otomano, la mezquita de Isa Bey y la iglesia de San Juan en lontananza. Triste consuelo.
El templo de las 120 columnas, levantado en el siglo VI adC, está íntimamente ligado a la figura de アレキサンダー大王: fue destruido por un zapatero incendiario, Erostratos, 22 años antes de que el soberano macedonio llegase a Éfeso para librar a la ciudad del dominio persa. La reconstrucción del templo ya estaba en marcha, pero Alejandro ayudar a financiarla a cambio de que le pusieran su nombre. Los efesios, nada dispuestos a hacer semejante feo a su diosa Artemisa, recurrieron a la diplomacia para rechazar su auxilio, convenciéndole de que “un dios no puede ayudar a otro dios”. 現在, todo lo que se puede hacer aquí es perder unos minutos buscando el mejor encuadre de la solitaria columna con el castillo otomano, la mezquita de Isa Bey y la iglesia de San Juan en lontananza. Triste consuelo.
El templo de las 120 columnas, levantado en el siglo VI adC, está íntimamente ligado a la figura de Alexandre el Gran: fue destruido por un zapatero incendiario, Erostratos, 22 años antes de que el soberano macedonio llegase a Éfeso para librar a la ciudad del dominio persa. La reconstrucción del templo ya estaba en marcha, pero Alejandro ayudar a financiarla a cambio de que le pusieran su nombre. Los efesios, nada dispuestos a hacer semejante feo a su diosa Artemisa, recurrieron a la diplomacia para rechazar su auxilio, convenciéndole de que “un dios no puede ayudar a otro dios”. Ara, todo lo que se puede hacer aquí es perder unos minutos buscando el mejor encuadre de la solitaria columna con el castillo otomano, la mezquita de Isa Bey y la iglesia de San Juan en lontananza. Triste consuelo.
El templo de las 120 columnas, levantado en el siglo VI adC, está íntimamente ligado a la figura de Aleksandar Veliki: fue destruido por un zapatero incendiario, Erostratos, 22 años antes de que el soberano macedonio llegase a Éfeso para librar a la ciudad del dominio persa. La reconstrucción del templo ya estaba en marcha, pero Alejandro ayudar a financiarla a cambio de que le pusieran su nombre. Los efesios, nada dispuestos a hacer semejante feo a su diosa Artemisa, recurrieron a la diplomacia para rechazar su auxilio, convenciéndole de que “un dios no puede ayudar a otro dios”. Sada, todo lo que se puede hacer aquí es perder unos minutos buscando el mejor encuadre de la solitaria columna con el castillo otomano, la mezquita de Isa Bey y la iglesia de San Juan en lontananza. Triste consuelo.
El templo de las 120 columnas, levantado en el siglo VI adC, está íntimamente ligado a la figura de Александр Македонский: fue destruido por un zapatero incendiario, Erostratos, 22 años antes de que el soberano macedonio llegase a Éfeso para librar a la ciudad del dominio persa. La reconstrucción del templo ya estaba en marcha, pero Alejandro ayudar a financiarla a cambio de que le pusieran su nombre. Los efesios, nada dispuestos a hacer semejante feo a su diosa Artemisa, recurrieron a la diplomacia para rechazar su auxilio, convenciéndole de que “un dios no puede ayudar a otro dios”. Сейчас, todo lo que se puede hacer aquí es perder unos minutos buscando el mejor encuadre de la solitaria columna con el castillo otomano, la mezquita de Isa Bey y la iglesia de San Juan en lontananza. Triste consuelo.
El templo de las 120 columnas, levantado en el siglo VI adC, está íntimamente ligado a la figura de Alexander Great: fue destruido por un zapatero incendiario, Erostratos, 22 años antes de que el soberano macedonio llegase a Éfeso para librar a la ciudad del dominio persa. La reconstrucción del templo ya estaba en marcha, pero Alejandro ayudar a financiarla a cambio de que le pusieran su nombre. Los efesios, nada dispuestos a hacer semejante feo a su diosa Artemisa, recurrieron a la diplomacia para rechazar su auxilio, convenciéndole de que “un dios no puede ayudar a otro dios”. Orain, todo lo que se puede hacer aquí es perder unos minutos buscando el mejor encuadre de la solitaria columna con el castillo otomano, la mezquita de Isa Bey y la iglesia de San Juan en lontananza. Triste consuelo.
  La revista de viajes co...  
La corresponsalía es cierto que te aleja de los demás para dejarte a solas. Ahora sólo hay un papo que adular, el más feo cuando crece, el mío. Mientras, a buscar orgías del Charlie Sheen sudafricano o a esperar que a Mandela le dé por echar alguna cana al aire a los 90.
Jolie et baisée notre profession en ce sens qu'il est souvent plus facile de pointer vers l'autre comme coupable de nombrilisme. Le correspondant est vrai que vous éloigne des autres pour vous laisser seuls. Maintenant, il ya un seul qui flattent Papo, le plus laid lorsqu'il est cultivé, le mien. Alors que, pour chercher Charlie Sheen orgies africains ou attendre pour donner Mandela en prenant une aventure à 90. Heureusement, à partir de cette terre et dans ce milieu, qui décide de payer même pour l'information d'intérêt pour le moins, J'ai publié les paroles de Tutu, les infirmités de Mandela et fantômes qui terrorisent les hôpitaux, celui de qui abondent dans la salle de presse et je suis juste qui me fait peur parfois dans le miroir.
Ficken nett und unser Beruf, in der es oft einfacher, zu einem anderen Punkt als schuldiger als Nabelschau. Der Korrespondent ist wahr, das braucht Sie nicht an andere, dich in Ruhe lassen. Jetzt gibt es nur eine Papo, die flacheren, das hässlichste, wenn es wächst, Bergwerk. INDEM, suchen Orgien Charlie Sheen oder südafrikanischen Mandela erwarten, indem sie eine Affäre an die angegebene 90. Glücklicherweise, von dieser Erde und in diesem Medium, die sie selbst zahlen nach Informationen von Interesse für die am wenigsten, Veröffentlichte ich die Worte des Tutu, Mandela und die Gebrechen des Geister, die Krankenhäuser zu terrorisieren, als diejenigen, die umschwärmen der Nachrichtenredaktion und ich bin mir nur, dass manchmal erschreckt mich im Spiegel.
Bella e scopata nostra professione nel senso che è spesso più facile da puntare verso l'altro come colpevole di guardarsi l'ombelico. Il corrispondente è vero che ti porta lontano dagli altri di lasciarti in pace. Ora c'è solo uno che più piatta papo, il più brutto, se coltivate, miniera. Come, a cercare Charlie Sheen orge africane o aspettare di dare Mandela prendendo una scappatella a 90. Per fortuna, da questa terra e in questo mezzo, che decide di pagare anche per informazioni di interesse al minimo, Ho pubblicato le parole di Tutu, le infermità di Mandela e fantasmi che terrorizzano gli ospedali, quella di cui è ricca la redazione e io sono solo che a volte mi spaventa allo specchio.
Fodendo agradável e nossa profissão, onde muitas vezes é mais fácil apontar para os outros como culpados do que egocêntricos. O correspondente é verdade que o leva longe demais para deixá-lo sozinho. Agora, apenas um papo que lisonjeiam, o mais feio, quando cultivada, mina. Enquanto, a olhar para orgias Charlie Sheen ou esperar a África do Sul para dar Mandela e derramou um pouco de cabelo para baixo 90. Felizmente, desta terra e desta forma, que as informações ainda optar por pagar juros para o menor, Eu postei as palavras de Tutu, Mandela e as fraquezas dos fantasmas que aterrorizam os hospitais, do que aqueles que enxame através da redação e eu estou apenas que às vezes me assusta no espelho.
Mooi en fucked ons beroep in dat het vaak makkelijker om te wijzen naar de ander als schuldige dan navelstaren. De correspondent is waar dat je neemt afstand van de anderen om je met rust laten. Nu is er slechts een die papo platter, de lelijkste als volwassene, de mijne. Terwijl, op zoek naar Charlie Sheen Afrikaanse orgieën of verwachten om Mandela te geven door het nemen van een affaire op 90. Gelukkig, van deze aarde en in dit medium, die besluit om zelfs betalen voor informatie van belang voor de minst, Ik publiceerde de woorden van Tutu, de zwakheden van Mandela en geesten die ziekenhuizen terroriseren, dat van die in overvloed op de redactie en ik ben gewoon dat soms schrikt me in de spiegel.
Bonita y jodida profesión la nuestra en la que muchas veces es más fácil señalar a los otros como culpables que mirarnos el ombligo. La corresponsalía es cierto que te aleja de los demás para dejarte a solas. Ahora sólo hay un papo que adular, el más feo cuando crece, 地雷. としての, a buscar orgías del Charlie Sheen sudafricano o a esperar que a Mandela le dé por echar alguna cana al aire a los 90. 幸いにも, desde esta tierra y en este medio, que decide pagar aún por informaciones que interesan a los menos, me publican las palabras de Tutu, los achaques de Mandela y los fantasmas que aterrorizan los hospitales, que de los que pululan por las redacciones sólo me encuentro ya al que a veces me asusta en el espejo.
Bonica i fotuda professió la nostra en la que moltes vegades és més fàcil assenyalar als altres com a culpables que mirar-nos el melic. La corresponsalia és cert que t'allunya dels altres per deixar-te tot sol. Ara només hi ha un Papo que adular, el més lleig quan creix, el meu. Mentre, a buscar orgies del Charlie Sheen sud-africà o esperar que a Mandela li doni per tirar alguna cana a l'aire als 90. Per sort, des d'aquesta terra i en aquest mitjà, que decideix pagar encara per informacions que interessen als menys, em publiquen les paraules de Tutu, les xacres de Mandela i els fantasmes que terroritzen els hospitals, que dels que pul · lulen per les redaccions només em trobo ja al que de vegades m'espanta al mirall.
Prilično i jebeno naša profesija u smislu da je često lakše ukazati na druge kao kriv od pupka-posmatranje. Dopisnik je istina da vas vodi daleko od drugih da vas ostaviti na miru. Sada postoji samo jedan koji laskaju Papo, najružnije kada je odrastao, mina. Kao, tražiti Charlie Sheen afričkih orgijama ili očekujete da Mandela uzimanjem ludovanja na 90. Srećom, na ovoj zemlji iu ovom mediju, tko odluči platiti čak i za informacije od interesa za najmanje, Ja objavljeno riječi Tutu, su slabosti u Mandela i duhovi koji teroriziraju bolnice, onaj koji obiluju u redakciju, a ja sam upravo to ponekad me plaši u zrcalu.
Довольно и трахал нашей профессии в том, что зачастую проще указывать на других виновными, чем пупа глядя. Корреспондент правда, что уводит вас от других, оставить вас в покое. Теперь есть только один папа, которые льстят, самый уродливый при выращивании, шахта. Как, искать Чарли Шин оргии африканских или ожидают, чтобы дать Мандела, принимая бросок на 90. К счастью, от этой земле и в этой среде, кто решит заплатить даже за информацию, представляющую интерес для наименее, Я опубликовал слова Туту, немощи Мандела и призраков, которые терроризируют больницы, то, о чем предостаточно в редакции, и я просто, что иногда пугает меня в зеркало.
Pretty fucking lanbidea eta gurea horretan izaten da errazago beste seinalatu gisa zilborra gazing baino errudun. Korrespontsal da egia eramango zaitu urruntzen besteak duzu bakarrik utzi. Orain ez da bakarra flatter papo, ugliest denean hazi, nirea. Bezala, bilatzen Afrikako edo Charlie Sheen orgies espero Mandela emateko fling hartu 90. Zorionez, lur hau eta ertain honetan, Informazio hori oraindik aukeratu interesa ordaindu behar gutxienez, Tutu hitz argitaratu nuen, Mandela eta infirmities terrorize duten mamuak ospitale, newsrooms swarm eta I am besterik gabe, batzuetan scares me ispiluan.
Bonito e fodido nosa profesión en que moitas veces é máis fácil apuntar a outro como culpable que egocêntricos. O correspondente é certo, que o leva para lonxe dos outros para deixar só. Agora só hai un que bajular papo, o máis feo, cando cultivada, mina. Como, a ollar a Charlie Sheen orgias africanos ou esperar para dar Mandela, tomando un caso en 90. Afortunadamente, nesta terra e neste medio, que decide pagar aínda de información de interese para o mínimo, Eu publiquei as palabras de Tutu, as debilidades de Mandela e pantasmas que aterrorizan hospitais, aquilo de que abundan na redacción e eu son só que ás veces me asusta no espello.
  La revista de viajes co...  
Salí sin visados, sin ropa adecuada ni equipo. Estaba solo ante la estepa, el polvo y la antigua Unión Soviética. Una moto con maletas de plástico, un traje feo y ningún patrocinador. No había blog que escribir.
C'est une histoire. Ma nouvelle expérience est intéressante, mais la souris est moi. Dans mon livre Un million de pierres lors d'une transformation personnelle, absolument intime. Personne d'autre que moi vu que j'ai dû faire face l'Afrique. Il y avait seulement un vélo, roches, étoiles et un gars inexpérimenté qui a découvert avec étonnement qu'il pourrait réaliser ce qui semblait impossible. J'ai sauvé un texte précieux et secret un jour doit être mon meilleur livre; Dans l'histoire que peu de temps après le voyage que j'ai fait à travers l'Asie centrale et le Moyen-Orient. Personne ne semblait y soit. Je suis parti sans visas, sans vêtements et des équipements adéquats. Il était seul à la steppe, la poussière et l'ex-Union soviétique. Une moto avec des sacs en plastique, laid costume et aucun commanditaire. Il n'y avait pas de blog pour écrire. Puis j'ai découvert une lumière et tout cela avait un sens. J'ai pleuré à Tachkent et je savais que j'avais trouvé. Je n'ai rien dit à personne mais mon amie et mon portable.
Dies ist eine Geschichte. Mein neues Experiment ist interessant, aber die Maus ist mir. In meinem Buch Eine Million Steine ​​erzählt eine persönliche Transformation, sehr intim. Niemand außer mir beobachtete, wie ich konfrontiert war Afrika. Es war nur ein Fahrrad, Felsen, Sterne und unerfahrenen Kerl, mit Erstaunen entdeckt, dass er bekommt, was unmöglich schien vor. Ich habe einen wertvollen und geheimen Text gespeichert wird eines Tages mein bestes Buch sein; erklären die Überfahrt es kurz nachdem ich für den Nahen Osten und Zentralasien realisiert. Es wurde niemand suchen. Ich verließ ohne Visum, ohne ausreichende Kleidung oder Ausrüstung. Er war allein mit der Steppe, Staub und der ehemaligen Sowjetunion. Ein Motorrad mit Plastiktüten, hässlichen Anzug und kein Sponsor. Es gab keine Blog zu schreiben. Dann entdeckte ich eine leichte und machte alles Sinn. Rief ich in Taschkent und ich wusste, dass ich gefunden. Ich habe es niemandem sagen, aber meine Freundin und mein Notebook.
Questa è una storia. Il mio nuovo esperimento è interessante, ma il mouse è me. Nel mio libro Un milione di pietre raccontato una trasformazione personale, piuttosto intimo. Nessuno ma mi guardavano come stavo affrontando l'Africa. C'era solo una moto, rocce, stelle e inesperto ragazzo che ha scoperto con stupore che avrebbe potuto ottenere ciò che prima sembrava impossibile. Ho salvato un testo prezioso e segreto, un giorno sarà il mio libro migliore; conto della attraversandolo poco dopo mi sono reso conto per il Medio Oriente e l'Asia centrale. C'è nessuno guardava. Ho lasciato senza visto, senza vestiti o attrezzature adeguate. Era solo con la steppa, polvere e l'ex Unione Sovietica. Una moto con i sacchetti di plastica, brutto vestito e senza sponsor. Non c'erano blog a scrivere. Poi ho scoperto una luce e tutto aveva un senso. Ho pianto a Tashkent e sapevo di aver trovato. Non ho detto a nessuno, ma la mia ragazza e il mio notebook.
Esta é uma história. Minha nova experiência é interessante, mas o rato me é. Em meu livro Um milhão de pedras contou uma transformação pessoal, muito íntima. Ninguém além de mim viu como eu estava de frente para a África. Havia apenas uma bicicleta, rochas, estrelas e inexperiente rapaz que descobriu com espanto que ele poderia conseguir o que antes parecia impossível. Tenho guardado um texto precioso e secreto será um dia o meu melhor livro; conta a atravessá-la logo depois que eu percebi para a Ásia Central e do Oriente Médio. Há ninguém estava olhando. Saí sem vistos, sem roupas ou equipamentos adequados. Ele estava sozinho com o estepe, poeira e da antiga União Soviética. Uma motocicleta com sacos plásticos, feio terno e nenhum patrocinador. Não havia nenhum blog para escrever. Então eu descobri uma luz e tudo fez sentido. Eu chorei em Tashkent e eu sabia que eu tinha encontrado. Eu não contei a ninguém, mas a minha namorada e meu notebook.
Dit is een verhaal. Mijn nieuwe experiment is interessant, maar de muis is mij. In mijn boek Een miljoen stenen vertelde een persoonlijke transformatie, heel intiem. Niemand behalve ik keek als ik werd geconfronteerd Afrika. Er was slechts een fiets, rocks, sterren en onervaren kerel die met verbazing ontdekte dat hij kon krijgen wat voorheen onmogelijk leek. Ik heb een kostbare en geheime tekst opgeslagen zal een dag zijn mijn beste boek; rekening houdend met de overschrijding van het kort nadat ik besefte voor het Midden-Oosten en Centraal-Azië. Er niemand keek. Ik vertrok zonder visum, zonder voldoende kleding of uitrusting. Hij was alleen met de steppe, stof en de voormalige Sovjet-Unie. Een motorfiets met plastic zakken, lelijk pak en geen sponsor. Er waren geen blog te schrijven. Toen ontdekte ik een lichte en alles was logisch. Ik huilde in Tasjkent en ik wist dat ik had gevonden. Ik heb niemand, maar mijn vriendin en mijn notebook vertellen.
Aquesta és una història. El meu nou experiment és interessant, però el ratolí sóc jo. En el meu llibre Un milió de pedres vaig explicar una transformació personal, absolutament íntima. Ningú més que jo mirava mentre em s'enfrontava a Àfrica. No hi havia més que una moto, roques, estrelles i un tipus inexpert que descobria amb sorpresa que podia aconseguir el que abans li semblava impossible. Tinc guardat un text preciós i secret que un dia ha de ser el meu millor llibre; en ell relat la travessia que poc després vaig realitzar per Àsia Central i Orient Mitjà. Allà tampoc mirava ningú. Vaig sortir sense visats, sense roba adequada ni equip. Estava sol davant l'estepa, la pols i l'antiga Unió Soviètica. Una moto amb maletes de plàstic, un vestit lleig i cap patrocinador. No hi havia blog d'escriure. Llavors vaig descobrir una llum i tot va cobrar sentit. Vaig plorar a Taixkent i vaig saber que l'havia trobat. No l'hi vaig explicar a ningú més que a la meva xicota i al meu quadern.
Ovo je priča. Moj novi eksperiment je zanimljivo, ali je miš ja. U mojoj knjizi Milijun kamenje izjavio osobnu transformaciju, vrlo intimna. Nitko osim mene gledao dok sam bio okrenut Afriku. Postojao je samo bicikla, stijene, zvijezde i neiskusni momak koji je otkrio da je sa zaprepaštenjem je mogao dobiti ono prije nego što se činilo nemogućim. Ja sam spasio dragocjenu i tajni tekst će jednog dana biti moja najbolja knjiga; obzir to prelaska nedugo nakon što sam vidjela na Bliskom istoku i središnjoj Aziji. Tu nitko ne gleda. Ja ostao bez viza, bez odgovarajuće odjeće i opreme. Bio sam s stepe, prašina i bivši Sovjetski Savez. Motocikl s plastičnim vrećicama, ružno odijelo i nema sponzora. Nije bilo pisati blog. Tada sam otkrio svjetlo i sve je imalo smisla. Plakala sam u Taškentu i znala sam da sam pronašao. Nisam nikome reći, ali moja djevojka i moj notebook.
Esta es una historia. Mi nuevo experimento es interesante, pero el ratón soy yo. En mi libro Un millón de piedras conté una transformación personal, absolutamente íntima. Nadie más que yo miraba mientras me enfrentaba a África. No había más que una moto, пород, estrellas y un tipo inexperto que descubría con asombro que podía conseguir lo que antes le parecía imposible. Tengo guardado un texto precioso y secreto que un día ha de ser mi mejor libro; en él relato la travesía que poco después realicé por Asia Central y Oriente Medio. Allí tampoco miraba nadie. Salí sin visados, sin ropa adecuada ni equipo. Estaba solo ante la estepa, el polvo y la antigua Unión Soviética. Una moto con maletas de plástico, un traje feo y ningún patrocinador. No había blog que escribir. Entonces descubrí una luz y todo cobró sentido. Lloré en Tashkent y supe que lo había encontrado. No se lo conté a nadie más que a mi novia y a mi cuaderno.
Ipuin honek bat da. Nire berria esperimentua oso interesgarria da, baina sagua me da. Nire liburuan milioi harri bat esan eraldaketa pertsonala, nahiko hurbil. Inork ez du, baina me filma ikusi aurrean I Afrikan bezala. Ez zen bat bike bakarrik, Arroka, ko mota eta Berako esperientziagabeak dela lortu ezin izan zuen aurkitu behin ezinezkoa zirudien. Gorde dut testu bitxi eta sekretu bat izango duten egun bat izan nire onena book; Istorioa bidaia egin nuela handik gutxira, Erdialdeko Asia eta Ekialde Hurbileko. Inork ez begiratu bai. Bisaturik gabe joan nintzen, arropa egokia edo ekipamendua gabe. Bakarrik izan zen estepa at, hauts eta antzinako Sobiet Batasuna. Plastikozko poltsak moto A, soineko itsusi bat eta babesle ez. Ez zen ez dago idazteko blog. Orduan argi bat aurkitu nuen, eta guztia zentzu egin. Oihukatu Tashkent nintzen eta aurkitu nuen banekien. Ez dizut esan inori baina nire neska-laguna eta nire koadernoa.
Esta é unha historia. A miña nova experiencia é interesante, pero o rato éme. No meu libro Un millón de pedras contou unha transformación persoal, moi íntima. Ninguén alén de min viu como eu estaba de fronte para a África. Había só unha bicicleta, rochas, estrelas e inexperto rapaz que descubriu con asombro que podería conseguir o que antes parecía imposible. Teño gardado un texto precioso e segredo será un día o meu mellor libro; conta a atravesa-la despois de que podo entender a Asia Central e do Oriente Medio. Hai ninguén estaba mirando. Saín sen vistos, sen roupa ou equipos axeitados. Estaba só co estepa, po e da antiga Unión Soviética. Unha motocicleta con bolsas de plástico, feo traxe e ningún patrocinador. Non había ningún blog para escribir. Entón eu descubrir unha luz e todo fixo sentido. Chorei en Tashkent e eu sabía que eu tiña atopado. Non contei a ninguén, pero a miña moza e meu portátil.
  La revista de viajes co...  
Salí sin visados, sin ropa adecuada ni equipo. Estaba solo ante la estepa, el polvo y la antigua Unión Soviética. Una moto con maletas de plástico, un traje feo y ningún patrocinador. No había blog que escribir.
Questa è una storia. Il mio nuovo esperimento è interessante, ma il mouse è me. Nel mio libro Un milione di pietre raccontato una trasformazione personale, piuttosto intimo. Nessuno ma mi guardavano come stavo affrontando l'Africa. C'era solo una moto, rocce, stelle e inesperto ragazzo che ha scoperto con stupore che avrebbe potuto ottenere ciò che prima sembrava impossibile. Ho salvato un testo prezioso e segreto, un giorno sarà il mio libro migliore; conto della attraversandolo poco dopo mi sono reso conto per il Medio Oriente e l'Asia centrale. C'è nessuno guardava. Ho lasciato senza visto, senza vestiti o attrezzature adeguate. Era solo con la steppa, polvere e l'ex Unione Sovietica. Una moto con i sacchetti di plastica, brutto vestito e senza sponsor. Non c'erano blog a scrivere. Poi ho scoperto una luce e tutto aveva un senso. Ho pianto a Tashkent e sapevo di aver trovato. Non ho detto a nessuno, ma la mia ragazza e il mio notebook.
Esta é uma história. Minha nova experiência é interessante, mas o rato me é. Em meu livro Um milhão de pedras contou uma transformação pessoal, muito íntima. Ninguém além de mim viu como eu estava de frente para a África. Havia apenas uma bicicleta, rochas, estrelas e inexperiente rapaz que descobriu com espanto que ele poderia conseguir o que antes parecia impossível. Tenho guardado um texto precioso e secreto será um dia o meu melhor livro; conta a atravessá-la logo depois que eu percebi para a Ásia Central e do Oriente Médio. Há ninguém estava olhando. Saí sem vistos, sem roupas ou equipamentos adequados. Ele estava sozinho com o estepe, poeira e da antiga União Soviética. Uma motocicleta com sacos plásticos, feio terno e nenhum patrocinador. Não havia nenhum blog para escrever. Então eu descobri uma luz e tudo fez sentido. Eu chorei em Tashkent e eu sabia que eu tinha encontrado. Eu não contei a ninguém, mas a minha namorada e meu notebook.
Dit is een verhaal. Mijn nieuwe experiment is interessant, maar de muis is mij. In mijn boek Een miljoen stenen vertelde een persoonlijke transformatie, heel intiem. Niemand behalve ik keek als ik werd geconfronteerd Afrika. Er was slechts een fiets, rocks, sterren en onervaren kerel die met verbazing ontdekte dat hij kon krijgen wat voorheen onmogelijk leek. Ik heb een kostbare en geheime tekst opgeslagen zal een dag zijn mijn beste boek; rekening houdend met de overschrijding van het kort nadat ik besefte voor het Midden-Oosten en Centraal-Azië. Er niemand keek. Ik vertrok zonder visum, zonder voldoende kleding of uitrusting. Hij was alleen met de steppe, stof en de voormalige Sovjet-Unie. Een motorfiets met plastic zakken, lelijk pak en geen sponsor. Er waren geen blog te schrijven. Toen ontdekte ik een lichte en alles was logisch. Ik huilde in Tasjkent en ik wist dat ik had gevonden. Ik heb niemand, maar mijn vriendin en mijn notebook vertellen.
Aquesta és una història. El meu nou experiment és interessant, però el ratolí sóc jo. En el meu llibre Un milió de pedres vaig explicar una transformació personal, absolutament íntima. Ningú més que jo mirava mentre em s'enfrontava a Àfrica. No hi havia més que una moto, roques, estrelles i un tipus inexpert que descobria amb sorpresa que podia aconseguir el que abans li semblava impossible. Tinc guardat un text preciós i secret que un dia ha de ser el meu millor llibre; en ell relat la travessia que poc després vaig realitzar per Àsia Central i Orient Mitjà. Allà tampoc mirava ningú. Vaig sortir sense visats, sense roba adequada ni equip. Estava sol davant l'estepa, la pols i l'antiga Unió Soviètica. Una moto amb maletes de plàstic, un vestit lleig i cap patrocinador. No hi havia blog d'escriure. Llavors vaig descobrir una llum i tot va cobrar sentit. Vaig plorar a Taixkent i vaig saber que l'havia trobat. No l'hi vaig explicar a ningú més que a la meva xicota i al meu quadern.
Ovo je priča. Moj novi eksperiment je zanimljivo, ali je miš ja. U mojoj knjizi Milijun kamenje izjavio osobnu transformaciju, vrlo intimna. Nitko osim mene gledao dok sam bio okrenut Afriku. Postojao je samo bicikla, stijene, zvijezde i neiskusni momak koji je otkrio da je sa zaprepaštenjem je mogao dobiti ono prije nego što se činilo nemogućim. Ja sam spasio dragocjenu i tajni tekst će jednog dana biti moja najbolja knjiga; obzir to prelaska nedugo nakon što sam vidjela na Bliskom istoku i središnjoj Aziji. Tu nitko ne gleda. Ja ostao bez viza, bez odgovarajuće odjeće i opreme. Bio sam s stepe, prašina i bivši Sovjetski Savez. Motocikl s plastičnim vrećicama, ružno odijelo i nema sponzora. Nije bilo pisati blog. Tada sam otkrio svjetlo i sve je imalo smisla. Plakala sam u Taškentu i znala sam da sam pronašao. Nisam nikome reći, ali moja djevojka i moj notebook.
Esta es una historia. Mi nuevo experimento es interesante, pero el ratón soy yo. En mi libro Un millón de piedras conté una transformación personal, absolutamente íntima. Nadie más que yo miraba mientras me enfrentaba a África. No había más que una moto, пород, estrellas y un tipo inexperto que descubría con asombro que podía conseguir lo que antes le parecía imposible. Tengo guardado un texto precioso y secreto que un día ha de ser mi mejor libro; en él relato la travesía que poco después realicé por Asia Central y Oriente Medio. Allí tampoco miraba nadie. Salí sin visados, sin ropa adecuada ni equipo. Estaba solo ante la estepa, el polvo y la antigua Unión Soviética. Una moto con maletas de plástico, un traje feo y ningún patrocinador. No había blog que escribir. Entonces descubrí una luz y todo cobró sentido. Lloré en Tashkent y supe que lo había encontrado. No se lo conté a nadie más que a mi novia y a mi cuaderno.
Ipuin honek bat da. Nire berria esperimentua oso interesgarria da, baina sagua me da. Nire liburuan milioi harri bat esan eraldaketa pertsonala, nahiko hurbil. Inork ez du, baina me filma ikusi aurrean I Afrikan bezala. Ez zen bat bike bakarrik, Arroka, ko mota eta Berako esperientziagabeak dela lortu ezin izan zuen aurkitu behin ezinezkoa zirudien. Gorde dut testu bitxi eta sekretu bat izango duten egun bat izan nire onena book; Istorioa bidaia egin nuela handik gutxira, Erdialdeko Asia eta Ekialde Hurbileko. Inork ez begiratu bai. Bisaturik gabe joan nintzen, arropa egokia edo ekipamendua gabe. Bakarrik izan zen estepa at, hauts eta antzinako Sobiet Batasuna. Plastikozko poltsak moto A, soineko itsusi bat eta babesle ez. Ez zen ez dago idazteko blog. Orduan argi bat aurkitu nuen, eta guztia zentzu egin. Oihukatu Tashkent nintzen eta aurkitu nuen banekien. Ez dizut esan inori baina nire neska-laguna eta nire koadernoa.
Esta é unha historia. A miña nova experiencia é interesante, pero o rato éme. No meu libro Un millón de pedras contou unha transformación persoal, moi íntima. Ninguén alén de min viu como eu estaba de fronte para a África. Había só unha bicicleta, rochas, estrelas e inexperto rapaz que descubriu con asombro que podería conseguir o que antes parecía imposible. Teño gardado un texto precioso e segredo será un día o meu mellor libro; conta a atravesa-la despois de que podo entender a Asia Central e do Oriente Medio. Hai ninguén estaba mirando. Saín sen vistos, sen roupa ou equipos axeitados. Estaba só co estepa, po e da antiga Unión Soviética. Unha motocicleta con bolsas de plástico, feo traxe e ningún patrocinador. Non había ningún blog para escribir. Entón eu descubrir unha luz e todo fixo sentido. Chorei en Tashkent e eu sabía que eu tiña atopado. Non contei a ninguén, pero a miña moza e meu portátil.