|
|
Rozmnażanie: Vieja melanurus po raz pierwszy podchodzi do tarła w wieku około dwóch lat, gdy samce mają co najmniej 15 cm długości całkowitej, a samice są nieco mniejsze. Kilkakrotnie miałem szczęście obserwować tarło Vieja melanurus w stanie dzikim, co zawsze miało miejsce na wiosnę. Ryby te tworzą terytoria w okolicach twardego substratu, zawsze jak najdalej od dna i z naturalnym dołkiem w zanadrzu, w którym później umieszczą larwy. Samce są bardzo płochliwe i przeważnie nie zostają w pobliżu, gdy nadciąga większe zagrożeni (takie jak ja w czasie nurkowania). Raz, w White Water lagoon na rzece Belize, miałem okazję zobaczyć cały akt tarła. Tarlaki z czerwonymi głowami, jasnożółtymi tęczówkami i uderzającymi czarnymi plamami, oczyściły mały obszar na zatopionym pniu drzewa leżącym pośród połaci Vallisneria. Samica i samiec na zmianę przepływali nad gniazdem. Samica składała ikrę, a samiec ją zapładniał. Jaja były żółtawe, i mierzą 2,2 mm długości (Coleman, 2004). Według moich szacunków ikry było ponad 500 sztuk. Gdy zbliżyłem się do gniazda, niezależnie od tego jak ostrożnie to uczyniłem, samiec uciekł. Podobnie zrobiła samica, gdy znalazłem się w odległości jednego metra od gniazda. Astyanax aeneus dokończyły dzieła w przeciągu sekund. Mój wielki błąd.
|
