|
|
In the early 1990s, the church began revival in the village of Budslau. Then the icon of the Mother of God was crowned, and the church received the status of a national sanctuary. Also, the Bernardine monks returned here.
|
|
|
W międzywojenny czas, kiedy wieś Budsław wchodziła w skład Polski budynek świątyni kapitalnie został odrestaurowany. Jednak, naraz po przyjściu w tę wieś władzy radzieckiej w 1939 roku kościół zamknęli. Tym nie mniej, kościół na wsi Budsław nie stale wykorzystać w jakimkolwiek innej jakości (na przykład, pod skład) jak to częste zdarzało się w czasy radzieckie w Białorusi. Świątynię po prostu zostawili stać puste. Dlatego, po Drugiej Wojnie Światowej tutaj od czasu do czasu nawet przyjeżdżali duchowni a ludzie regularnie mieli zamiar na modlitwy. W początku 1990-ch lat zaczęło się odrodzenie kościoła na wsi Budsław. Wtedy zaś był koronowany święty obraz Matki Boskiej a świątynia dostała statusu narodowego sanktuarium. Także, tutaj wrócili zakonniki Bernardynie. O pełnowartościowym przywróceniu pracy klasztoru mowa na razie nie idzie. Zakonniki na razie po prostu żyją tu w zgodności ze swoim regulaminem i wykonują rolę parafialnych duchownych. Konserwatorskie i rekonstrukcyjne prace odbywały się bardzo długo. Na dzisiejszy dzień kościół na wsi Budsław znajduje się w bardzo dobrym stanie. Jednak jak dawniej zostają pewne elementy wystroju wewnętrznego świątyni, które wszystko jeszcze czeka przywrócić. Do słowa, wnętrze kościoła posiada bardzo godną uwagi właściwość: w wystroju wewnętrznym świątyni jest cały szereg dekoracyjnych elementów (takich jak gzymsy, pilastry i nawet całe ołtarze), które wyglądają objętościowymi, ale w rzeczywistości po prostu zręcznie narysowane na płaskich ścianach.
|
|
|
В межвоенное время, когда деревня Будслав входила в состав Польши здание храма было капитально отреставрировано. Однако, сразу после прихода в эту деревню советской власти в 1939 году костел закрыли. Тем не менее, костел в деревне Будслав не стали использовать в каком-либо другом качестве (например, под склад), как это часто случалось в советское время в Беларуси. Храм просто оставили пустовать. Поэтому, после Второй Мировой Войны сюда время от времени даже приезжали священники, а люди регулярно собирались на молитвы. В начале 1990-ых годов началось возрождение костела в деревне Будслав. Тогда же была коронована икона Матери Божьей, а храм получил статус национального санктуария. Также, сюда вернулись монахи бернардинцы. О полноценном восстановлении работы монастыря речь пока не идет. Монахи пока просто живут здесь в соответствии со своим уставом и выполняют роль приходских священников. Реставрационные и восстановительные работы велись очень долго. На сегодняшний день костел в деревне Будслав находится в очень хорошем состоянии. Однако по-прежнему остаются некоторые элементы внутреннего убранства храма, которые все еще предстоит восстановить. К слову, интерьер костела имеет очень примечательную особенность: во внутреннем убранстве храма имеется целый ряд декоративных элементов (таких как карнизы, пилястры и даже целые алтари), которые выглядят объемными, но на самом деле просто искусно нарисованы на плоских стенах.
|