|
|
Ik ging door Crhistiania met het gevoel van het invoeren van een museum. niets kan SRE minder opstandig, minder provocerend, dat de opstand reguleren. Geen twijfel over de idealen van haar inwoners, maar daar voelde ik vreemd, alsof in slaap etrara afmaken wat nooit begonnen.
|
|
|
Je suis passé par Crhistiania avec le sentiment d'entrer dans un musée. rien ne peut SRE moins rebelle, moins provocateur, qui régulent la rébellion. Nul doute que les idéaux de ses habitants, mais je me sentais étrange, comme si le sommeil finir etrara certains n'ont jamais commencé. Copenhague, dans ma tête, sont des dizaines de motos volantes dessus de ma tête dans une histoire que vous m'avez rappelé que Dani et je n'ai pas de photos, mais mérite d'être racontée dans VAP.
|
|
|
Ich ging durch Crhistiania mit dem Gefühl, in ein Museum. nichts kann Sre weniger rebellisch, weniger provokativ, das regeln die Rebellion. Kein Zweifel, die Ideale seiner Bewohner, aber es fühlte sich seltsam ich, als ob im Schlaf etrara beenden einige nie gestartet. Kopenhagen, in meinem Kopf, Dutzende von Fahrrädern fliegen über meinen Kopf in eine Geschichte, die mich daran erinnert, dass Sie Dani und ich haben keine Fotos, aber verdient, in VAP erzählt werden.
|
|
|
Ho attraversato Crhistiania con la sensazione di entrare in un museo. nulla può sre meno ribelle, meno provocatorio, che regolano la ribellione. Senza dubbio gli ideali dei suoi abitanti, ma vi ho sentito strano, come se nel sonno finire etrara alcuni mai iniziato. Copenhagen, nella mia testa, sono decine di moto che volano sopra la mia testa in una storia che mi hai ricordato che Dani e non ho foto, ma merita di essere raccontata in VAP.
|
|
|
Eu passei por Crhistiania com a sensação de entrar em um museu. nada pode sre menos rebelde, menos provocante, que regulam a rebelião. Sem dúvida, os ideais de seus habitantes, mas não me senti estranho, como se estivesse em sono etrara terminar alguns nunca começou. Copenhague, na minha cabeça, São dezenas de bicicletas voando sobre a minha cabeça em uma história que você me lembrou que Dani e eu não tenho fotos, mas merece ser contada em Vap.
|
|
|
Vaig passar per Crhistiania amb la sensació d'entrar a un museu. res pot sre menys rebel, menys provocatiu, que reglar la rebel · lia. No dubto dels ideals dels seus habitants, però allà em vaig sentir estrany, com si etrara en el somni acabat d'altres que mai va començar. Copenhaguen, en el meu cap, són desenes de bicicletes volant sobre els meus caps en una història que m'has recordat Dani i de la qual no tinc fotos, però mereix ser explicada en VAP.
|
|
|
Prošao sam kroz Crhistiania s osjećajem ulaska u muzej. ništa ne može SRE manje buntovni, manje provokativni, koji reguliraju pobunu. Nema sumnje da su ideali njegovih stanovnika, ali osjećao sam se čudno, kao u snu etrara završili neki nikad započeo. Kopenhagen, u mojoj glavi, su deseci bicikala lete iznad moje glave u priči koju mi je podsjetila da je Dani i ja nemamo fotografije, ali zaslužuje da se javi u pneumonije.
|
|
|
Я прошел через Crhistiania с чувством ввода музее. ничто не может SRE менее мятежной, менее провокационным, которые регулируют восстания. Нет сомнения, что идеалы его жителей, но там я чувствовал странное, как будто во сне etrara закончить некоторые никогда не начинал. Копенгаген, в моей голове, десятки велосипедов пролетая над моей головой в историю, что Вы напомнили мне, что Дани и у меня нет фотографий, но стоит рассказать в VAP.
|
|
|
Joan Crhistiania bidez dut museo bat sartuz sentimendua batera. ez gutxiago bihurri Srê dezakezu, gutxiago probokatzailea, arautzen duten matxinada. Zalantzarik gabe, bertako biztanleen ideal, baina ez da arraroa sentitu nuen, balitz bezala lo etrara amaitzeko batzuk inoiz hasi. Copenhagen, nire buruan, dira bizikletak dozenaka nire burua baino gehiago ipuin bat hegan duzula gogorarazten dit eta nik Dani duten argazkirik, baina merezi VAP beharreko kontatu.
|
|
|
Eu pasei por Crhistiania coa sensación de entrar nun museo. nada pode SRE menos rebelde, menos provocante, que regulan a rebelión. Sen dúbida, os ideais dos seus habitantes, pero non me sentín estraño, como se está en sono etrara rematar algúns nunca comezou. Copenhague, na miña cabeza, Son decenas de bicicletas voando sobre a miña cabeza nunha historia que me recordou que Dani e eu non teño fotos, pero merece ser contada en VaP.
|
