|
|
„MENE to uopće ne zanima,” rekao je gosp. Beznanik, nastavnik, kada ga je pitala za savjet grupa ljudi koja je odlučila da će prvi izbori održati. „Glasali ste za njega i sad je on gradonačelnik Dosadograda,” ukazao je gosp. Beznanik.
|
|
|
“Kjo nuk është puna ime”, tha zoti Knoules, mësuesi, kur një grup i banorëve, që kishin vendosur më parë për të mbajtur zgjedhjet në qytet, erdhën për t’i kërkuar një këshillë. “Ju votuat për të dhe tani ai është kryetari i Bortaunit”, theksoi Z. Knoules. “Sigurisht, por kjo është e padrejtë”, thanë banorët. “Ai e ka përdorur edhe pjesën tjetër të parave që do të përdorej për parkun dhe për patinazhin, për të ndërtuar për vete një restorant të preferuar, në kopshtin e tij. Tani ai mund të hajë sa të dojë çdo ditë hamburgerë e sufllaqe. Dhe ne të gjithë, ende rrimë ulur në park dhe mërzitemi, dhe fëmijët tanë ende janë ulur aty në park dhe mërziten”. “Unë e di, e kam të qartë”, tha Z. Knoules, duke mbyllur paksa sytë dhe duke fërkuar mjekrën me dorë. “Unë e di, e kam të qartë dhe ne duhet të bëjmë diçka …”
|
|
|
“MENE to uopće ne zanima”, rekao je gosp. Beznanik, učitelj, kad ga je pitala za savjet grupa ljudi koja je odlučila da će se održati prvi izbori. “Glasovali ste za njega i sad je on gradonačelnik Dosadograda”, ukazao je gosp. Beznanik. “Ali to je nepošteno”, odgovorili su ljudi. “Čak je iskoristio ostatak novca koji je bio namijenjen za park kako bi u svom vrtu izgradio svoj najomiljeniji fast-food restoran. Sad može po čitave dane jesti hamburgera i krafni koliko ga je volja, a mi još uvijek samo sjedimo u parku i dosađujemo se. Naša djeca još uvijek samo sjede u parku i dosađuju se.” “Znam”, rekao je gosp. Beznanik i zatvorio svoje oči i počeo si trljati bradu. „ Znam, i moramo nešto poduzeti u vezi toga….“
|
|
|
“Тоа не е МОЈА работа”, рече г-дин Сезнајковски, наставникот, кога оние кои ги организирале изборите отишле кај него за да го прашаат за совет. “Вие гласавте за него и сега тој е градоначалник на Здодевград” им забележал г-дин Сезнајковски. “Но тоа не е фер” рекле луѓето. “Дури го има искористено и остатокот од парите со кои требаше да изгради парк за возење ролери и си изгради ресторан за брза храна во неговата градина. Сега може да јаде колку што сака хамбургери и крофни по цел ден. А ние уште си седиме во паркот и се досадуваме, и нашите деца се досадуваат во паркот.” „Знам,” рече г-дин Сезнајковски, ги затвори очите и се фати за глава. “Знам, и затоа мора да направиме нешто…”
|
