|
|
До сих пор расширение энергосистемы шло не достаточно быстро. К середине 2015 года была построена только четверть запланированных 1800 километров новых линий передач. Особенно важны линии, соединяющие оффшорные ветровые станции.
|
|
|
L’extension du réseau n’a jusqu’à présent pas progressé suffisamment vite. Un quart seulement des 1 800 kilomètres de nouvelles lignes planifiés avait été achevé mi-2015. Les lignes reliées aux éoliennes en mer sont particulièrement cruciales. La connexion au réseau n’étant pas assurée, il était difficile depuis un certain temps, de savoir qui assumerait la responsabilité financière de l’installation d’éoliennes offshore. Durant l’été 2012, le gouvernement allemand est parvenu à concilier les intérêts des investisseurs de fermes d’éoliennes et ceux des exploitants de réseaux, en proposant que les premiers soient indemnisés ultérieurement – mais que les coûts soient répercutés sur les consommateurs. Ce compromis pour l’énergie éolienne a mis en place deux poids, deux mesures. Les propriétaires de petits parcs éoliens doivent payer leur connexion à la centrale de transformation d’énergie la plus proche, et dans le cas où une éventuelle augmentation de capacité après transformation n’est pas exécutée dans les temps, ils ne perçoivent aucune indemnité de la part des exploitants de réseaux. Les anciennes filiales des quatre grandes entreprises publiques allemandes, qui n’ont pas toujours soutenu les petits propriétaires de parcs éoliens, bénéficient, elles, d’un traitement particulier pour leurs raccordements. Le secteur de l’énergie éolienne terrestre, composé majoritairement de projets municipaux et de petites et moyennes entreprises est donc mécontent.
|
|
|
Hasta ahora, la expansión de la red no ha avanzado con suficiente rapidez. Sólo una cuarta parte de los 1.800 kilómetros de líneas planificadas se completaron hasta mediados de 2015. Las líneas que van a conectar las turbinas eólicas mar adentro son especialmente cruciales. Por un momento no estuvo claro quién era responsable financiero si sucedía que las turbinas eólicas mar adentro estuvieran instaladas y la conexión a la red no estuviera lista. En el verano de 2012, el gobierno alemán consiguió un compromiso entre inversionistas en parques eólicos y operarios de transmisión de la red, resolviendo que los primeros serían compensados por los segundos, y que los costos los trasladarían a los consumidores. Este compromiso estableció un doble criterio para la energía eólica. Los pequeños parques eólicos en tierra tendrían que pagar su propia conexión a la estación de transformación más cercana y no recibirían compensación de los operarios de la red si hubiera que actualizar la capacidad de la estación de transformación y no lo hicieran oportunamente. El sector eólico en tierra, que tradicionalmente ha sido operado por proyectos comunitarios y empresas pequeñas y medianas, se encuentra frustrado debido a que los operarios de transmisión de la red –ex subsidiarias de las cuatro empresas alemanas que no siempre ayudaron a los parques eólicos en tierra– reciben un trato especial en relación con sus conexiones a la red.
|
|
|
A hálózatbővítés mindmáig nem halad elég gyorsan. A tervezett 1800 kilométernyi új vezetéknek csak egynegyede készült el 2015 közepére. A tengeri szélturbinákat a hálózathoz kapcsoló vezetékek különösen fontosak. Egy ideig tisztázatlan volt, kié a pénzügyi felelősség azért, ha valahol tengeri szélturbinákat telepítettek, de nem állt készen a hálózati kapcsolat. 2012 nyarán a német kormány kompromisszumot hozott tető alá a szélerőművek befektetői és a hálózatüzemeltetők között. A megoldás az volt, hogy a hálózatüzemeltetők kártérítést nyújtanak a befektetőknek, de a költségeket a fogyasztókra lehet hárítani. Ez a kompromisszum kettős mércét alkalmaz a szélenergiára. A kisméretű szárazföldi szélerőmű-parkoknak fizetniük kell saját hálózati kapcsolatuk kiépítéséért a legközelebbi trafóállomásig, és nem kapnak kártérítést a hálózatüzemeltetőktől, ha a trafóállomás kapacitását fel kell újítani, és ez nem történik meg elég hamar. A hagyományosan közösségi összefogások és kis- és középvállalatok által finanszírozott szárazföldi szélenergia-szektort feldúlta, hogy a hálózatüzemeltetők – Németország négy nagy közműszolgáltatójának korábbi leányvállalatai, amelyek nem mindig segítették a kis szárazföldi szélerőmű-parkokat – különleges elbánásban részesülnek hálózati kapcsolataikért.
|
|
|
Do chwili obecnej rozbudowa sieci nie postępowała wystarczająco szybko. Do połowy 2015 r. budowy doczekało się tylko 25% z 1 800 kilometrów zaplanowanych nowych linii. Priorytetem są linie łączące morskie turbiny wiatrowe. Przez pewien czas nie było pewne, po czyjej stronie leży odpowiedzialność finansowa w sytuacji, w której zainstalowano już morskie turbiny wiatrowe, lecz nie wybudowano przyłącza do sieci. W lecie 2012 r. rząd niemiecki doprowadził do kompromisu pomiędzy inwestorami finansującymi budowę farm wiatrowych a operatorami sieci przesyłowych. Porozumienie to zakładało, że jedni uzyskają rekompensatę od drugich, a ostateczne koszty pokryją konsumenci. Kompromis wprowadził podwójny standard dla energii wiatrowej. Małe farmy lądowe muszą finansować budowę przyłącza aż do najbliższej stacji transformatorowej i nie otrzymują rekompensaty od operatorów sieci, jeśli przepustowość linii za stacją transformatorową musi zostać zwiększona lub gdy nie jest zrealizowana w wyznaczonym terminie. Sektor lądowych projektów wiatrowych od zawsze rozwijany był przez społeczności oraz małe i średnie przedsiębiorstwa. Podmioty te mają dziś prawo czuć się sfrustrowane, gdyż operatorzy sieci przesyłowych - do niedawna należący do Wielkiej Czwórki niemieckiej energetyki, która nie zawsze sprzyjała projektom lądowym – cieszą się uprzywilejowanymi warunkami przy podłączeniach do sieci.
|
